زنان، برنده رنج زنان
هلیا آبادی : جوایز «امی» امسال با اتفاق خاصی همراه بود؛ مورد توجه قرارگرفتن سریالهای زنانه. دو سریال «دروغهای بزرگ کوچک» و «داستان ندیمه»، هر دو مسائلی را درباره دردها و رنجهای زنانه مطرح میکنند؛ دو سریال با تمی متفاوت؛ یکی فانتزی - داستان ندیمه - که مارگرت اتوود نوشته است و دیگر «دروغها...» کمدیدرامی رئال که با پنج جایزه در امی توانست توجه بسیاری را به زنان و جایگاهشان جلب کند. سریال مورد توجه «دروغها...» است که در یکی از پولدارترین و زیباترین مناطق رخ میدهد و با ورود زنی توانا از طبقه متوسط همهچیز به هم میریزد. بسیاری از رازها گشوده و اختلافات بیان میشود و رنجهایی که در زندگی عروسکی این افراد وجود دارد عیان میشود. پشت خانههای باشکوه و بزرگ و زنانی که در بالاترین مقامات اجرائی فعالیت میکنند یا به دلیل زیباییشان مورد احترام هستند، زنانی با خشمهای فروخورده، آسیبدیده و زخمخورده از کتکهای هرروزه وجود دارند؛ سریالی که دیدن آن برای هر زنی در این دنیا میتواند ضروری باشد؛ چه در پنتهاوسی در نیاوران خانه داشته باشد، چه در یکی از خانههای کوچک شهری با امکانات اندک. این سریال سریعترین راه آموزش در برابر خشونت خانگی است؛ آموزش اینکه چگونه باید در برابر آن چیزی که غیرمعمول و اذیتکننده است رفتار کرد. این سریال بهسادگی نشان میدهد داشتن آگاهی به حق ضروری است و درعینحال میتوان با تکیه بر امکانات اندک برای تغییر وضعیت ناعادلانه اقدام کرد؛ مثل کاری که سرانجام شخصیت چلسی با بازی نیکول کیدمن انجام داد، البته فارغ از پیشنهادی که این سریال در انتها میدهد که هر بینندهای درک میکند که بار کمدی و درام آن را میخواهد افزایش دهد. سخنان نیکول کیدمن، بازیگر 50 ساله هالیوود، در هنگام برگزیدهشدن جایزه بهترین بازیگر زن نشاندهنده جایگاه این اثر است که 92 درصد بینندهها آن را پسندیدهاند. نیکول کیدمن یادش نرفت که در اول سخنانش از فرزندان و همسرش تشکر کند که در مسیر هنری و بازیگریاش او را همراهی کردند. او قرار است این تندیس را در قفسه اتاق دخترانش قرار دهد تا هربار که بدون حضور او به تختخواب میروند به یاد داشته باشند که به دلیل چنین جوایزی است؛ فرصتی برای ارسال یک پیام بزرگتر و این سهم آنهاست. کیدمن و دیگر همکارش، رایس، گفتهاند که کارهایی که آنها در هالیوود میخواستند، انجام نمیشد، بهاینترتیب خارج شدند و مجموعههای خود را ایجاد کردند. سپس آنها از داستانهای زنان بیشتر در تلویزیون حمایت کردند و نقش زنان بیشتری را در هالیوود بازی کردند. کیدمن پیشتر در یکی از گفتوگوهایش به تفاوتهای آموزش در زمان قدیم و اکنون نیز اشاره کرده است. او اشاره کرده که زنان امروزی، نکتههایی که دختران امروز در مدرسه آموزش میبیینند را یاد نمیگرفتند. آنان با زیباییهایشان شناخته و مورد احترام قرار میگرفتند و اکنون دختران جدید برای قویبودن آماده میشوند. این سریالها برای زنان امروزی است که باید به خودشان جواب دهند که چگونه خودم را میسازم و میتوانم مسیرم را طی کنم و کارهایی که میخواهم را انجام دهم. «داستان ندیمه»، داستانی فانتزی و متعلق به سالهای بعدتر است؛ زمانی که فرزندآوری بهسختی ممکن میشود و تعداد کمی چنین تواناییهایی دارند و این زنان همچون رحمهایی با دو پا در حال حرکت هستند. حتی این خلاصه میتواند مو بر تن سیخ کند، چراکه جایگاه زن تا این اندازه نزول پیدا میکند. این اتفاق در آمریکا میافتد، زنان و مردانی که به فساد آمریکا معتقدند، انقلاب میکنند، اما بعد از هر تغییری اساسی است که زنان در کنج خانهها محبوس میشوند و همهچیز حالت جنگی پیدا میکند و اعدامها میشود تزئینکننده دیوارهای شهر و البته ندیمهها و زنان سرداران باید به آیین باروری تن دهند. این سریال لحظاتی را تصویر میکند که تمام خصوصیاتی که میتواند زن را به اوج و شکوه و احترام برساند از او میگیرد. این سریال تنها زمانی ناممکن را تصویر میکند و رنجی که زنان بر زنان پدید میآورند. اینگونه غلوآمیزبودن ماجرا میتواند فضا را به شکل بهتری برای بیان خواستههای زنان مطرح کند. موفقیت این سریال، آن هم از شبکهها و پخشکنندههای غیرهالیوودی تلاش زنان را برای دستیابی به موقعیتی برابر نشان میدهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.