|

نوشتاری از سیدعلی صالحی درباره «شب‌ دشنه‌های بلند»

در برهوت

این نمایش‌نامه خاص، با اجرای غافلگیر‌کننده (لحظه به لحظه در خلال دیالوگ‌های ظریف، ساده و درگیر) یکی از مؤثرترین تئاترهایی بوده که این همه با جانِ من مأنوس بوده است. دلیریِ دیالوگ‌ها و خِرَدخیزیِ بازی‌ها بی‌نظیر است. چه برنوشتِ خاصی بر پیشانیِ این روزگار و چه بازیگریِ باورپذیری بر صحنه این زندگی. نوشتار یک‌سو، کارگردانی ... دیگر سو و جبهه سوم: ناظرین، شاهدان، مردم، اهل تماشا...! سه سویه خاص که در یک نقطه برگزیده به هم می‌رسیدند. این گردابِ هوش‌رُبا، دَم‌به‌دَم با حرکت و واژه و جسارت، جهانِ انسانِ معاصر را هم به سُخره می‌گرفت و هم بر او می‌گریست. نمایشی نگران که اضطراباتِ زمانه ما را در چرخشی هول‌انگیز به رُخ همین زمانه می‌کشید. مرحبا تئاتر مستقل ما: شبِ دشنه‌های بلند یا زیستن در ظلماتِ قداره‌ها از هر حیث دیدنی، شَنیدنی و ملموس است. من ممنونم از نبوغ نسلی که آمده تا همه حواسِ این کهنه رباط را به هم بریزد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.