دوری از دوستان ناباب
«دشمن لبخند میزند، شما هم لبخند میزنید، اما باید مراقب بود که پشت لبخند دشمن چه حیلهای نهفته است». حضرت امام خامنهای (مدظلهالعالی) تأثیر دوست بر نوجوان و جوان اجتنابناپذیر و بسیار زیاد است. این تأثیر ممکن است در جهت مثبت و رشد کمالات اخلاقی و فضایل معنوی و شکلگیری ساختار شخصیت بهنجار باشد یا برعکس، در جهت سوقدادن او به ناپسندهای اخلاقی و دوری از انسانیت و اخلاق. قرآن کریم میفرماید: «و لا تطع من اغفلنا قلبه عن ذکرنا واتبع هواه و کان امره فرطا (کهف: 28) و از آن کس که دلش را از ذکر خود بیخبر ساختهایم و از پی هوای نفس خود میرود و در کارهایش اسراف میورزد، پیروی مکن». امام جواد (ع) فرموده است: «کسی که به سخن گویندهای گوش فرادهد، با این عمل، وی را بندگی کرده است و اگر گوینده سخن از خدا میگوید، او خدا را بندگی کرده و اگر ناطق از زبان شیطان سخن میگوید، شیطان را بندگی كرده است». امام علی (ع) میفرماید: «از مصاحبت با مردم شریر و فاسد بپرهیز که طبیعت به طور ناآگاه، بدی و ناپاکی را از طبع منحرف میدزدد و تو از آن بیخبری».اگر نوجوان و جوان بخواهد در دام کژیها و بزهکاریها، ارتباطهای نامشروع و دوستی نامتعارف با جنس مخالف نیفتد، باید مراقب دوستیهای خود باشد؛ با چه کسانی دوست میشود و دوستانش او را به چه کارهای مثبت و سازنده یا نادرست و زیانباری میخوانند. اگر در میان دوستانش، کسی با ملاکهای اسلامی مطابقت ندارد، بتواند با او قطع رابطه کند؛ چراکه انسان، خواهناخواه از رفتار، منش و بینش دوست خود متأثر میشود. بنابراین جوانی که با دوستان بدنام و گناهکار رفاقت میکند، اگر خویشتندار و بااراده نیز باشد و مراقبت کند که به گناهان آنها آلوده نشود، از بدنامی اجتماعی در امان نیست؛ زیرا بدنامی، اثری قهری است که بر اثر این دوستی دامنگیر جوان میشود و سوابق او را ننگین میکند. مرکز مشاوره طالقانی معاونت اجتماعی فاتب ستوان یکم قلخانباز
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.