|

خاطره‌بازی فشرده

از بین تمام بازی‌هایی که آدمیزاد برای سرگرم‌کردن خود در سال‌های زندگی ابداع کرده، خاطره‌بازی عجیب‌ترینشان است. یعنی شما یک سال‌هایی از زندگی‌تان را با غرولند می‌گذرانید که چرا مثلا خانه‌تان فلان‌جاست، غذایی که می‌خورید این مدلی است، هر روز باید اصغرآقای کله‌پز را سر راهتان ببینید، چقدر نحوه معاشرت و رفتار همسایه‌ها حالتان را بد می‌کند اما کافی است سال‌هایی (کم و زیادش بستگی به میزان مسافت و دوری از محل دارد) از همین‌ها دور شوید، آن‌وقت خاطره‌بازی شروع می‌شود. دلتان لک می‌زند برای همان محله قدیمی، بوی کله‌پاچه می‌شود یادآور عاشقانه‌ترین خاطرات زندگی‌تان، می‌گویید آرزویتان است که یک ‌بار دیگر در آن محله قدیمی بروید و داخل کوچه قدیمی سرتان بخورد به طاق دیوار و اکرم‌خانم همسایه بگوید وا، مگه کوری؟ حالا خوشبختانه در بعضی از نقاط تهران امکان این خاطره‌بازی را برای شما فراهم کرده‌اند. شما می‌روید داخل یک خیابان قدیمی که به‌خاطر طبیعی‌شدن احساس نوستالژیک شما سنگفرشش کرده‌اند و درحالی‌که به سختی روی سنگفرش‌ها راه می‌روید (احتمالا به این خاطر که هیچ‌کدام از ما راه‌رفتن ‌روی سنگفرش را تجربه نکرده‌ایم، فقط در سریال‌ هزاردستان دیده‌ایم و خوشمان آمده) می‌رسید به یک چایخانه (همان قهوه‌خانه خودمان است که بار تربیتی بیشتري پیدا کرده)، بعد همان اشکنه‌ای را که مادربزرگ به زور توی حلقتان می‌ریخت، این بار با دادن مقدار معتنابهی اسکناس درحالی‌که روی یک ظرف گل سرخ‌نشان به شیوه فرانسوی تزيین شده، نوش جان می‌کنید و به بغل‌دستی‌تان می‌گویید وای، همه خاطراتم زنده شد. بغل‌دستی‌تان درحالی‌که به زور خودش را از غلغله رفت‌وآمد آدم‌های خاطره‌بازی که دارند روی پیاده‌رو می‌لولند، روی صندلی چپانده، در تأیید شما اضافه می‌کند: چه روزایی بود. شما درحالی‌که دیگر ابدا دلخوری‌هایتان را از درک‌نكردن مادربزرگ در آن روزها و غیربهداشتی‌بودن رفتار همسایه‌ها و دلگیر به‌نظرآمدن محله به یاد نمی‌آورید (شما این حرف‌ها را نمی‌زدید؟ عصبانی نشوید، حتما شما را به زور از گذشته‌تان جدا کرده‌اند) سعی می‌کنید از حداکثر فضای چندمترمربعی که با دکه‌ها و صندلی و میز و گروه آوازخوانی و جمعیت علاقه‌مند فشرده شده، استفاده کنید و عملیات خاطره‌بازی را به صورت کنسروی در روح و جانتان بازسازی کنید. در این میان گروهی جوان هم هستند که البته سنشان به خاطره‌بازی نمی‌خورد بلکه مشغول خاطره‌سازی هستند. هیچ اشکالی ندارد، مهم خاطره است، چه بازی شود، چه ساخته شود. اهل هرکدامش که باشید می‌توانید این روزها سری به خیابان سی‌تیر بزنید و فشردگی خاطره را لمس کنید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.