|

آیا ترامپ به سندرم نخوت نیز گرفتار است؟

عبدالرحمن نجل‌رحیم

تاکنون از احتمال وجود اختلال شخصیتی خودشیفتگی و وجدان‌پریشی در دونالد ترامپ، بسیار گفته شده است. حال این سؤال پیش آمده است که آیا ترامپ علاوه بر خودشیفتگی دچار سندرم نخوت نیز هست؟ این سؤال از دکتر دیوید اوون پرسیده شده که خودش 33 سال در سیاست بوده و مدتی نیز وزیر امور خارجه بریتانیا بوده و در ضمن در نورولوژی و مغزپژوهی نیز کار کرده است. جالب اینکه این لرد انگلیسی به اتفاق همکار روان‌پزشک آمریکایی‌اش، جاناتان دیویدسون، مقاله‌ای در مجله علمی معروف «برین = مغز) نوشته و رئیس‌جمهورهای آمریکا و نخست‌وزیران انگلیس در صد سال گذشته را از نظر این سندرم اکتسابی در دوران قدرت، مورد بررسی قرار داده است. او عقیده دارد که این سندرم در دوران قدرت سیاسی در بعضی از سیاست‌مداران غربی بروز کرده است که با ازدست‌دادن قدرت، علائم نخوت آنها نیز فروکش کرده و به‌همین‌دلیل این مؤلفان، آن را اکتسابی و منتسب به قدرت سیاسی ارزیابی کرده‌اند. طبق این نظر، ۹ علامت از ۱۴ علامت این سندرم با خودشیفتگی (نارسیسم) یکسان است و تنها پنج علامت آن اختصاص به سندرم نخوت دارد که هسته آن را، احساس خود را در اوج اعتبار و فراتر از هر قضاوت زمینی‌دانستن شخص مبتلا، حتی به قیمت به‌بارآمدن نتایج عملی ناگوار، تشکیل می‌دهد. اوون و همکارش در ضمن مطالعات خود به این نتیجه می‌رسند که در میان نخست‌وزیران بریتانیایی، دیوید لوید جورج، نویل چمبرلن، مارگرت تاچر و تونی بلر در برهه‌ای از دوران قدرتمندی خود دچار این سندرم شده‌اند و در میان رئیس‌جمهوران آمریکا در گذشته به طور جدی جورج دبلیو بوش هم به این سندرم گرفتار بوده است. به‌نظر این محققان، بر اساس زندگی‌نگاران هیتلر، نشانه‌های سندرم نخوت در او آشکار است. درحالی‌که نشانگان نخوت در استالین چون هیتلر برجسته تصویر نشده است. به نظر آنها شواهد نشان می‌دهد که موسولینی و مائو نیز هر دو دچار سندرم نخوت بوده‌اند. اما دیوید اوون در پاسخ سؤالی که آیا نشانه‌ها حاکی از وجود سندرم نخوت در دونالد ترامپ هست یا نیست؟ در پاسخ می‌گوید تردیدی نیست که او گرفتار است، ولی سؤال این است که آیا او قبل از رسیدن به قدرت سیاسی ریاست‌جمهوری به‌عنوان تاجری ثروتمند دچار آن بوده یا پس از رسیدن به قدرت سیاسی به این سندرم گرفتار شده است. اوون و دیویدسون، نویسندگان مقاله سندرم نخوت در سیاست‌مداران غربی، تأکید می‌کنند که نیاز است تا مدارهای مغزی مسئول در ایجاد سندرم نخوت در صاحبان قدرت سیاسی در غرب مورد بررسی دقیق‌تر قرار گیرد، ولی تا زمانی که امکان انجام چنین بررسی‌هایی در این موارد نادر و آن هم در اوج قدرت این افراد وجود ندارد، بعید به نظر می‌رسد که به‌زودی سازوکار مغزی این سندرم به‌طور دقیق روشن شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.