|

درباره یک آمریکاییِ ایرانی‌تبارِ متولد روسیه

انگیزه‌ها را تقویت کنیم

مسعود مجرب. دانش‌آموخته دانشکده فنی دانشگاه تهران

آشنایی من با منطق فازی مربوط به زمان تحصیل در دوره دکتراست. در آن زمان برای تحلیل حجم قابل‌توجهی از داده‌های زلزله به دانشکده برق و کامپیوتر دانشکده فنی دانشگاه تهران رفتم. در آنجا با مباحثی همچون روش‌های شناسایی الگو آشنا شدم. به دنبال فراگیری روش‌های داده‌کاوی، مباحثی همچون منطق فازی نیز به دانسته‌هایم افزوده شد. در این زمان بود که استاد درس، از پروفسور «زاده» به‌عنوان ارائه‌دهنده نظریه پیشگامانه مجموعه‌های فازی نام برد و تاریخچه منطق فازی را تشریح کرد؛ نظریه‌ای انقلابی که در سال ۱۹۶۵ مطرح و در سال ۱۹۷۳ با عنوان منطق فازی منتشر شد. زمانی که مبحث فازی در کلاس مطرح می‌شد، در ذهن به دنبال کاربرد این روش در حوزه علوم زمین، به‌خصوص تحلیل رفتاری زلزله‌ها می‌گشتم و هم‌زمان از اینکه این علم هم ازسوي دانشمندان غیرایرانی توسعه داده شده احساس خوبی نداشتم. تا اینکه از استاد شنیدم جناب پروفسور «زاده» ایرانی بوده‌اند و نام کامل وی دکتر «لطفعلی عسگرزاده» یا به طور خلاصه «لطفی‌زاده» است. از شدت غرور به هیجان آمده بودم و با اشتیاق فراوان، ادامه مبحث را دنبال کردم و در روزهای آینده نیز علاقه‌مندتر شدم. باعث خوشحالی است که صبر ایشان در دفاع و اثبات این نظریه (که سال‌ها زمان برد)، امروزه باعث بهره‌مندی سایر شاخه‌های علمی نیز شده است. تاریخچه منطق فازی نشان می‌دهد که چطور توسعه بنیادی توانسته در علوم کاربردی تحول ایجاد کند. درحال‌حاضر کاربرد مجموعه‌های فازی در حوزه علوم زمین به دلیل وجود انبوهی از داده‌ها و عدم قطعیت‌ها به یکی از پرکاربردترین روش‌ها تبدیل شده است. در علوم زمین برخلاف ریاضیات، پدیده‌ها را نمی‌توان به صورت سیاه و سفید از هم تفکیک کرد. به دلیل وجود عدم قطعیت در درجه عضویت داده‌های علوم زمین، طیف وسیعی از اطلاعات بین سیاه و سفید و به صورت خاکستری وجود دارد و منطق فازی کمک شایانی به تحلیل و تفسیر آن در زمین‌شناسی، زلزله‌شناسی، ژئوفیزیک، معدن و نفت کرده است. به‌عنوان یک عضو از دانشکده فنی بسیار خرسندم که ایشان همواره از دانشکده فنی به نیکی یاد کرده و پایه اصلی دانش خود را دانشکده فنی دانشگاه تهران بیان کرده‌اند. هرچند دیر، ولی خوشبختانه در ۹۵سالگی در دانشگاه تهران بزرگداشتی برای ایشان برگزار شد که همراه با اعطای دکترای افتخاری به ایشان بود. شاید حضور ایشان و بزرگانی مانند ایشان در کشور (که تعدادشان کم هم نیست)، انگیزه‌های محققان جوان ایرانی را افزایش دهد. باید به فکر بود، تمام داشته‌های فرهنگی و سرمایه‌های علمی یک کشور، فرهیختگان آن کشور هستند. باید تا قبل از مصادره‌شدن خودشان و نامشان، کاری کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.