نسخه جديد روحاني
مترجم: آزاده بابايينژاد
گرچه دامنه رأيدهندگان به «حسن روحاني» از جريانها و سلايق مختلف سياسي بوده؛ اما به نظر ميرسد دو بار پيروزي خود را در انتخابات رياستجمهوري ايران، مديون جناح اصلاحطلب و هواداران آن است كه او را «معتدلترين اصولگرا» يافته و هر دو بار، تمامقد پشت او ايستادند. در مقابل، روحاني نيز با نهايت فراست و مهارت، بدنه اصلي اين جناح را ميان توده جامعه ايران روي صحبت خود قرار داد و توانست مطالبات مهم جامعه جوان ايران را در ميل به آزاديهاي دموكراتيك، شناسايي كند و برای كاستن از انزواي ايران با جامعه جهاني گام بردارد كه گفتوگوهاي پيدرپي هستهاي با نمايندگان ايالات متحده و كشورهاي غربي، دستاورد چشمگير امضاي توافق هستهاي را به دنبال داشت و همين نكته، نهتنها يكي از مهمترين عوامل حضور هواداران جناح اصلاحطلب پاي صندوق رأي و انتخاب گزينه روحاني بوده كه صدها شهروند ايراني به پاس اين توافق، با حضور در فرودگاه، از بازگشت ظريف به تهران استقبال كردند؛ اما در اين ميان، اعلام رسمي اسامي وزيران پيشنهادي روحاني به مجلس، موجي از دلخوري را ميان انبوه كساني كه به نفع او پاي صندوقهاي رأي رفتند، به همراه داشت كه دليل اصلي آن را در دو مورد بايد جست؛ نخست غياب يك چهره زنانه در كابينه آتي، بهويژه آنكه زنان در پيروزي روحاني نقش مهمي ايفا كرده و در جشن پيروزي پس از اعلام رسمي نام روحاني، همگام با مردان به پايكوبي پرداختند. آگاهان سياسي بر اين باورند كه روحاني در دومين و آخرين چهار سال رياستش در كسوت رئيسجمهوري ايران، درصدد جلب رضايت جناح اصولگراست؛ بهويژه اينكه او از سوي برخي چهرهها از انتخاب وزير زن نهي شده و از بيم تأييدنشدنشان در مجلس، تنها به انتصاب سه زن در مقام دستيار و مشاور بسنده كرده است. مورد دوم، انتخابنکردن وزير از ميان اقوام است. همانطور كه ميدانيم، ايران از اقوام مختلفي تشكيل شده كه ناديدهگرفتن آنها، ميتواند هرگونه برداشتي را آزاد بگذارد. به باور كارشناسان، مهمترين اولويت دولت دوم روحاني، برخلاف نظر و خواست عامه شهروندان ايران، پرداختن به مسائل خارجي بهجاي مسائل داخلي است.
*منبع: الخليج
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.