آینه
کیهان سیاست و مدیریت سِلفی محمد ایمانی: ... سلام کاریکاتوری و تخفیفی به کار مدیریت نمیآید. مسلمانبودن برای بهدوشکشیدن بار مدیریت در تراز جمهوری اسلامی کفایت نمیکند. «کابینه مسلمان سکولار» معنا ندارد. مسلمان خوب با مدیر اسلامی که بتواند به وقتش به اغیار و نامحرمان «نه» بگوید و رودربایستی و مجامله نداشته باشد، فرق میکند. فرصت هزارو 460 روز کشور، صرف منحصرکردن سیاست و مدیریت به «تعلیق امور به انتظار گشایش از سوی دشمن» و «مماشات با فتنهگران و مفسدان اقتصادی و سیاسی و فرهنگی» سپری شد. اگر میخواهیم در 1460 روز پیشرو خسارتزده نباشیم، لاجرم باید توبه و اصلاح مسیر کنیم و برگردیم و ببینیم کجاها در شنیدن و بهجانخریدن رهنمودهای راهبردی رهبر حکیم انقلاب، کاهلی و کوتاهی کردهایم. همه به این توبه محتاجیم و مدیران، نیازمندتر. حلقهای که علنا گفت نگاه رحم اجارهای و کاتالیزوری به دولت یازدهم دارد، بیتردید دولت جدید را زمین میزند، اگر که دست رد رئیسجمهور بر سینه آن نخورد...
اعتماد کابینهای برای تحقق اهداف رئیسجمهور غلامحسین کرباسچی: ... با یک انتخاب رئیسجمهور یا تأیید مجلس، کار و مسئولیت روحانی و همینطور مجلس پایان پیدا نمیکند و این اتفاقا شروع کار است. وظیفه رئیسجمهور و مجلس است که اگر در طول خدمت وزیری یا دستگاهی را هماهنگ با برنامههای رئیسجمهور ندیدند رودربایستی نداشته باشند. رئیسجمهور این وظیفه را دارد که اولا در هیات دولت که وظیفه مشترکی نسبت به مسائل دارند، نظرات و برنامههایش را بگوید و از مسئولان بخواهد که با جدیت و قاطعیت برنامههایش را دنبال کنند (که چنین هم کرده). همچنین اگر نارساییهایی وجود داشت بدون رودربایستی و واهمهای از شایعات، فرد را برکنار کند. بههرحال توقع از رئیسجمهور در عین اعتماد به او رسیدگی و نظارت مداوم به اعضای کابینه خود است تا اگر نارساییهایی وجود داشت اقدام لازم را انجام دهد؛ شاید مواردی را (ولو محدود) در دولت یازدهم بتوان خرده گرفت که این مهم در لابهلای مشکلات اجرائی دیگر به خوبی انجام نشده...
جوان کابینه جدید و انتظارات پیشرو حسن رشوند: تغییر کابینه و تزریق افراد جدید به کابینه همواره امری معمول در همه دولتها بوده است و هر دولتی به تناسب اهداف و برنامههای پیشبینیشده برای خود، تلاش دارد ترکیب کابینه را بهگونهای چینش دهد که افراد آن، هم پاسخگوی شعارهای دادهشده در دوره انتخابات باشند و هم بتوانند در یک مجموعه هماهنگ، نیازها و مطالبات بهزمینمانده مردم در دولت گذشته را برآورده کنند. دوره چهارساله یک دولت که به پایان میرسد این انتظار بهحق وجود دارد در صورت استمرار فعالیت دولت قبل، حداقل رئیس دولت با یک حساسیت خاص به کابینه خود نگاه کند و انتخابهایی را صورت دهد که کمترین چالش و ناهماهنگی را با رئیسجمهور داشته و درعینحال کارآمدترین عناصر برای پیشبرد برنامههای کشور باشند... . صرفنظر از هرگونه معیاری که رئیسجمهور محترم برای معرفی کابینه خود داشته - که قابل احترام است- مجلس وظیفه سنگینی برای رأی اعتماد به این کابینه دارد و نباید فراموش کند که این کابینه قرار است مجری برنامه ششم توسعه باشد؛ برنامهای که بتواند راههای نرفته برای برآوردن حداقل دوسوم برنامه چشمانداز را محقق کند. نباید فراموش شود که تنها هشت سال به پایان برنامه چشمانداز باقی مانده و ما بسیار عقبتر از آن هستیم که پیشبینی شده بود در چشمانداز به آن برسیم... .
وطن امروز آیا در ایران قحطالرجال است؟ امیر استکی: ... اگر یک کاست سیاسی حاضر باشد برای حفظ یکی از اعضای خود این رقم را پرداخت کند، آنگاه اگر این شانس به تکتک ایرانیان داده شود که در چنین سطح وسیعی از نظر تبعات مدیریتی حمایت شوند، آیا آنوقت همه آنها یک ژنرال بالفعل نخواهند بود؟ شک نکنید در این صورت همه ما ایرانیها میتوانیم وزیر نفت باشیم. در اینجا روی سخن با جناب روحانی است. آقای رئیسجمهور! واقعا اگر چنین هزینهای را میشود به پای یک مدیر و عملکردش ریخت، آیا این دور از انتظار شماست که ملت همه توقع داشته باشند وزیر شوند؟ به نظر شما در نهایت چه فرقی خواهد داشت؟ اینکه پس از برداشتهشدن تحریمهای لجستیکی- البته با بهای بسیار گزاف- سطح فروش نفت ما به قبل از تحریمها رسیده است، آیا یک هنر مدیریتی است یا اینکه اتفاقی است که خواهناخواه روی میداده است؟ جناب روحانی! آیا عقد قرارداد با شرکت فرانسوی توتال با پذیرفتن همه ریسک بازگشت تحریمها، آنچنان کار شاق و بزرگی است؟ آیا اخذ وام یکمیلیاردیورویی از شرکت ویتول با وصفی که در ادامه خواهد آمد کار خاص و ویژهای است؟ «نرخ بهره این هدیه هشت درصد بوده است! ...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.