چالش آینده و بمبهای اتمی سایبری
ماهوارههای تولیدکننده پالس الکترونیکی و بمبهای الکترومغناطیسی، به چالشی بیسابقه برای تسلیحات هستهای کلاسیک ایالات متحده بدل شدهاند. در جهان امروز، با توجه به سیر شتابان پیشرفتهای بدیع در حوزه الکترونیک و فناوری، اتکای ابرقدرتها بر بازدارندگی حاصل از زرادخانههای اتمی، امری عبث و بیحاصل به شمار میرود. به عقیده بسیاری از کارشناسان سیاسی، ارتقا و بهروزرسانی موشکها و ساخت انواع بمبافکن به منظور ایجاد توان استفاده از سلاحهای هستهای قدیمی و ناکارآمد، ارائه ایدهای کهنه در لباسی نو محسوب میشود و برنامههای عملیاتی و تسلیحات هستهای جدید در شرایط حاضر، از دفع و مقابله با انواع تهدیدات، قدرتهای نوظهور و جنگافزارهای نوین کاملا بیمصرف هستند. به گزارش سایبربان، کشورهایی مانند روسیه، چین و کره شمالی بهعنوان قدرتهای نوظهور در فضای سایبری، با ترکیب عملیات نظامی در بستر فضای مجازی با بمبهای الکترومغناطیس (EMP)، روش بدیعی از نبرد و حلوفصل مناقشات در فضای بینالملل را ابداع کردهاند. چاشنی کلاهک این نوع تسلیحات که در فضای ماوراي جو منفجر میشود، هیچ اثری از انفجار، پسماندهای رادیواکتیو و سایر آلودگیهای هستهای روی زمین بر جا نمیگذارد؛ بنابراین، این نوع از جنگافزارهای جدید، به علت تولید پالسهای الکترومغناطیسی خود، تنها ابزار الکترونیکی را از کار میاندازد. حملات اتمی الکترومغناطیس، از سوی روسیه، چین و برخی قدرتهای نوظهور دیگر، از مصادیق جنگ هستهای شناخته نمیشود؛ بلکه آن را نوعی جنگ الکترونیک، اطلاعاتی و سایبری میدانند. نشریه نیروهای مسلح روسیه، به تازگی در مقالهای موسوم به «نقاط ضعف ایالات متحده در تعریف جنگ شبکهمحور» به این مبحث پرداخته است و استفاده از بمبهای الکترومغناطیس را بهترین راهبرد برای شکست ایالات متحده در بستر جنگ الکترونیک میداند. نویسنده این مطلب، حملات جنگ الکترونیک را بزرگترین نقطه ضعف نیروهای نظامی آمریکایی و استفاده از پالسهای الکترومغناطیس مختلکننده تجهیزات الکترونیکی میداند. دکترین نظامی چین نیز، مسائل مشابهی را مورد توجه قرار داده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.