|

در سوگ مدیا

با ما بودی، بی ما رفتی

صالح نیک‌بخت

سه‌شنبه پیکر بی‌جان انسانی در قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا برای همیشه آرام گرفت که سراسر عمرش با آرامش و صفا و صمیمیت و دوستی با مردم زیست. در اولین روز شنیدن خبر درگذشتش که در تهران نبودم، نوشتم «رفتنت را باور ندارم، تو یاور و همراه همه بودی، و چه زود رخت سفر بستی و رفتی، مدیای عزیز تو زنده‌ای و با همه هستی، این ماییم که تنها شده‌ایم، تو در آرامشی و دوستانت در فغان فقدان تو». حضور آن گروه انبوه از نویسندگان، مترجمان، هنرمندان و پژوهشگران و ادب‌دوستان و هنرخواهان کشور نشان از آن دارد که اگرچه در این کهنه‌دیار، بازار ادب و هنر چندان سکه نیست و هر سال دریغ از پارسال؛ ولی مردم همچنان دل در گرو شکوفایی ادب و هنر دارند و ادیبان و صاحبان هنر را گرامی می‌دارند؛ «از آن به دیر مغانم عزیز می‌دارند/ که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست». مدیا نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار و شاعر نام‌آشنای ایران، انسان واقعی بود، دغدغه پاسداری از حقوق انسانی را داشت و بیش از آنکه به فکر خود باشد در فکر انسان‌هایی بود که هریک درد و رنجی داشتند. پیوسته در تلاش بود تا آنجا که می‌تواند گرفتاری‌های آنان را برطرف کند. با همین انگیزه با بسیاری از مردم در هر صنف و طبقه‌ای در ارتباط بود. مدیا از درد پا و زانو هم رنج می‌برد و نمی‌توانست از پله‌ها بالا و پایین برود. هرازگاهی که برای کسی مشکلی پیش می‌آمد و حقی از او ضایع می‌شد، صدای او را از تلفن می‌شنیدم: «آقا مخلصم»؛ تلویزیون حقوق خانواده فرهاد را نمی‌دهد، انتشارات... حق‌الزحمه مترجم کتاب... را نپرداخته است و... . یک‌بار در خانه مدیا در حضور همسر ارجمندش به او گفتم چرا برای معالجه پایت به دکتر مراجعه نمی‌کنی؟ مدیا با لبخندی که در میان موهای انبوه، ریش و سبیل جوگندمی او گم می‌شد، گفت: نمی‌خواهم مثل عباس کیارستمی زود بمیرم! او از مرگ کیارستمی بسیار اندوهگین و از بی‌توجهی در معالجه کیارستمی شاکی بود و از آنچه که به او رفته بود، یاد می‌کرد. ديروز در مراسم تشییع جنازه او پسرش مانی گفت: پدرم روحیه‌ای قوی داشت و در مقابل مشکلات مانند آسيا سنگ زیرین بود، اما هر وقت یکی از نویسندگان فوت می‌کرد او گریه سر می‌داد که کی و کی و کی رفتند. بسیاری دیگر از دوستانش هم آرزو می‌کردند مدیا دریغا گوی آنان باشد ولی دریغا! امروز آنان دریغاگوی مدیا شدند. مدیا از آن کسانی بود که در آن شرایط ... نوشت «ما نویسنده‌ایم». او آثار گران‌بهایی از مایاکوفسکی و آلبر کامو ترجمه کرد و مجموعه کتاب‌ها، اشعار، ترجمه‌ها و مقالات او به 200 اثر می‌رسد. او ادب و هنر معاصر ایران را به دنیا و از جمله فرانسویان شناساند. سفارت فرانسه در پیامی به‌خاطر شناساندن فرهنگ و ادب فرانسوی به ایرانیان از او تجلیل کرد. چه زمانی دولت و مردم ایران از مدیا و دیگر هنرمندان و شاعران و نویسندگانی که فرهنگ و هنر ایرانیان را به دنیا شناساندند، تجلیل می‌کند؟! با ما بودی، بی‌ما رفتی، چو بوی گل به کجا رفتی، تنها ماندم تنها رفتی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.