|

چرا ما به راهبران زن نيازمنديم

ترجمه: مهدي بهلولي

نيکلاس کريستف، ستون‌نويس نيويورک‌تايمز، پنج سال پيش در پاسخ به اين پرسش که وجود راهبران زن مهم است يا نه، گفت: «کارآمدترين روش براي مبارزه با فقر جهاني، کاهش درگيري‌هاي اجتماعي و حتي کاهش انتشار گازهاي آلاينده در درازمدت، مانند هميشه، سرمايه‌گذاري بر آموزش دختران و آوردن زنان به درون نيروي رسمي کار است». من نيز، که زندگي‌ام را صرف کمک‌هاي انسان‌دوستانه و توسعه جهاني کرده‌ام، مي‌توانم ثابت کنم قرارگرفتن زنان در موقعيت‌هاي هدايت‌گري در برنامه‌ريزي توسعه، تضمين مي‌کند که منابع منصفانه و کارآمدانه تخصيص خواهند يافت. چرا؟ شواهد نشان مي‌دهند که مديران زن، اغلب دلسوزي و همدلي بيشتر و شيوه گفت‌وگوي باز و دربرگيرنده‌تري دارند. البته اين ضرورتا براي همه زنان درست نيست؛ برخي شيوه‌هاي متفاوت ديگري هم وجود دارد. شواهد مي‌گويند که‌‌ ايده‌هاي جدید مديريت دگرگون‌ساز، با کيفيت‌هايي که معمولا زنان در آن مشترک هستند-مانند همدلي، فراگيرندگي و شيوه گفت‌وگوي باز- همخواني بيشتري دارند. در کشورهاي توسعه يابنده، داشتن زنان در پشت ميز مديريت، بر چگونگي مصرف منابع- هم از رهگذر تلاش‌ها براي درنظرگرفتن بودجه‌هاي جنسيتي و هم براي مواردي مانند تغييرات آب و هوا- تأثير مي‌گذارد. اين نشان مي‌دهد که چگونه زنان، در تجربه جهان توسعه‌يابنده، متفاوت با مردان عمل مي‌کنند. براي نمونه، درگيري زنان در جنبش تغييرات آب و هوا، به سياست‌گذاري بهتر انجاميده است و به راه‌حل‌هايي مانند بهره‌گيري از اجاق‌هاي آشپزي خورشيدي دامن زده است. رهبري زنان، همچنين به پيشبرد تغييرات مستقيم در سياست‌هاي ساختاري، از جمله مرخصي براي پدر و مادر، نگهداري از کودکان، و حقوق و دستمزد کمک کرده است. همان‌گونه که سازمان همکاري اقتصادي و توسعه (OECD) يادآوري مي‌کند: «زنان در سنجش با مردان، اغلب ميزان بيشتري از درآمدشان را صرف خانواده و اجتماعشان مي‌کنند». آژانس آمريکايي توسعه جهاني (USAID) نيز مي‌گويد وقتي: «دختران 10 درصد بيشتر به مدرسه مي‌روند، توليد ناخالص داخلي کشور، به طور متوسط، سه درصد افزايش مي‌يابد». افزون بر اينکه وقتي زنان به يک ميزان با مردان از امکانات برخوردار باشند: «بازدهي محصولات 10 درصد افزايش مي‌يابد». در کانادا، پژوهشي درباره اثر زنان در خدمات عمومي، نشان داد که زنان اثر آشکاري بر «سياست، برنامه‌ها، و زمينه‌هايي مانند منطقه‌هاي ماهيگيري، صنعت خودرو، امنيت ملي، منابع طبيعي، محيط زيست، علم، منابع انساني و روابط بين‌الملل» داشته‌اند. اين پيامدها، نه‌تنها از فراگيري چشم‌اندازهاي زنان بلکه از شيوه‌هاي رهبري آنان که باز، گروهي و کمتر‌سلسله‌مراتبي است، نیز ريشه مي‌گيرد. خوشبختانه، پيشرفت‌هاي چشمگيري براي زنان در نقش‌هاي مديريت و به‌طور‌کلي در نيروي کار، رخ داده است. راهبران زن، شيوه‌هايي که با آنها راه‌حل‌هاي جهاني به دست مي‌آيند را دگرگون مي‌کنند. اهميت مطرح‌کردن اين موضوع در همين است. انصاف و برابري، به خودي خود، هدف‌هايي ارزشمند هستند و زنان، پيوسته ثابت کرده‌اند که از جنبه‌هايي مهم، توانايي سودرساندن به سياست را دارند. اما داشتن مديران زن بيشتر- از سياست گرفته تا اتاق‌هاي هيئت مديره- به يک دليل ديگر نيز مهم است. داشتن مديران زن، هنجارها را درباره کسي که مي‌تواند رهبري کند و کيفيت‌هايي بايسته براي رهبري را دگرگون مي‌كند. نويسنده:گوئن يانگ،سي‌ان‌ان، 2016

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.