حضور محسن هاشمی در برنامهای تلویزیونی دستخطِ تأیید
معصومه اصغری: حضور محسن هاشمی، فرزند آیتالله هاشمیرفسنجانی و مدیرعامل سابق متروي تهران و نفر اول منتخبان شورای شهر تهران که این روزها بهعنوان یکی از گزینهها برای شهرداری تهران هم مطرح است در برنامهای تلویزیونی به نام دستخط، نکاتی تأملبرانگیز داشت و این سؤال را به ذهن متبادر میکند که آیا این برنامه میتواند نشانهای از تأیید او بهعنوان یکی از گزینههای شهرداری تهران باشد؟ اعضای شورای شهر تهران و بعضی افراد حاشیهای از جریانهای سیاسی اصلاحطلب پس از انتخابات شوراها، خیلی زود در وادی انتخاب شهردار تهران قرار گرفتند. اعضای شورای پنجم موضوع انتخاب شهردار را در جلسات غیررسمی به موضوع اصلی تبدیل کردند و خیلی زود آنچه از این جلسات بیرون آمد فقط موضوعات مربوط به حواشی انتخاب شهردار بود، نه موضوعات مهم دیگری که باید به آنها میپرداختند. خیلی زود 21 عضو برای ارائه گزینههای پیشنهادی و برنامههایشان دست به کار شدند و در میان گزینههایی که برخی حتی از اعلام و پیشنهاد نامشان بیاطلاع بودند، نام محسن هاشمی مطرح بود و همچنان هم هست. اگرچه او همزمان با اعلام فهرست هفتنفره از گزینههای اصلی برای شهردار تهران اعلام کنارهگیری کرد تا وحدت در میان اعضای شورا و جریانهای اصلاحطلب حفظ شود، اما بسیاری از اعضای شورای پنجم و افراد جریان اصلاحطلب همچنان از او بهعنوان بهترین گزینه یاد میکنند. محسن هاشمی در سالهای مدیریت در مترو و همکاری با شهرداران تهران نشان داد اهل بهچالشکشیدن حوزه کاری و مدیریتی خود نیست و تاجاییکه امکان دارد از مدیر بالاسری که شهردار تهران بوده حمایت میکند. او در این سالها کمترین انتقاد و حاشیه را در موضوعات شهری و عملکردی قالیباف داشت. او حتی زمانی که دیگر هیچ ارتباطی با شهرداری تهران نداشت و صحبتی هم از شورای شهر تهران در میان نبود، محافظهکارانه از بیان انتقادهایی که همه میدانستند وجود دارد امتناع میکرد، چراکه او به قول خودش در برنامه تلویزیونی دستخط، آنجا که لازم بوده واکنش تند داشته و مثلا درباره خط 7 مترو چند جملهای را که لازم بوده گفته و آنهایی که باید متوجه میشدند، متوجه شدهاند. او در گفتوگوی تلويزیونی خود غیر از موضوعات مترویی و شهری، با سؤالهای جهتدار مجری، از ترورهای دهه 60 و مسائل خانوادگی و مبارزاتی پدر تا عملکرد موشکی ایران و برجام و اتفاقات سال 88 صحبت کرد. اظهارات تصویری اعضای خانواده و برخی مدیران و فعالان سیاسی نزدیک به او در عین عجیببودن رویکرد صداوسیما، تکمیلکننده معرفی او برای مخاطبان تلویزیونی بود. درباره شهردار تهران از دورههای قبل تاکنون همواره یک ملاک مهم مطرح بوده و آن اینکه شهردار تهران باید مانند بسیاری از مسئولان دولتی از بیرون از دولت نیز تأیید شود. هرچند هیچگاه درباره این موضوع اظهارنظر مستقیمی وجود نداشته، اما مسئولان مختلف و حتی شهرداران در این سالها با موضوع تأیید یا عدم تأیید مانورها و چالشها و اقدامات متفاوت و گستردهای داشتهاند. جریان نزدیک به محمدباقر قالیباف نمونهای بارز در میان شهرداران تهران بودند که در سالهای اولیه مسئولیتش با همین موضوع تأیید موجهای گستردهای را در اذهان عمومی ایجاد کردند. در یکی، دو ماه اخیر هم که موضوع انتخاب شهردار جدید تهران مطرح شده است بسیاری از گزینههای مطرحشده برای شهرداری تهران مورد سؤال یا مسئول به ارائه این توضیح هستند که این شرط را دارند یا خواهند داشت. اگر اظهارات رسمی و غیررسمی محسن هاشمی در این خصوص را کنار بگذاریم، میتوان گفت تغییر رویکرد صداوسیما نسبت به آیتالله هاشمیرفسنجانی و خانواده او و پسر ارشدش بهعنوان یکی از مدیران اجرائی کشور نسبت به قبل رویکردی تأملبرانگیز است. رویکرد متفاوت صداوسیما در برنامهای نظیر دستخط که با گرایشی خاص تولید میشود، این موضوع را به ذهن متبادر میکند که شاید در پشت این برنامه توافقی باشد! بههرروی محسن هاشمی، رکورددار بیشترین رأی شورایی از ابتدای شوراها تاکنون است. نمیتوان گفت همه امتیاز او برای داشتن این رأی اول پایتخت، تأیید و حضور در لیست امید تهران بوده است، زیرا اعتبار پدر برای او در اذهان عمومی سهم درخور توجهی دارد، سهمی که او شهردار بشود یا نشود بر گردنش سنگینی میکند. بسیاری از مخالفان شهردارشدن محسن هاشمی نگاهشان به رأی و اعتماد مردم است، از نگاه آنها مردم به محسن هاشمی رأی دادهاند تا او در شورای شهر تهران حضور داشته باشد و اگر بنا بر تمایل به تصمیم دیگری بود، نباید در این موقعیت اعلام حضور میکرد. ضمن اینکه با خروج محسن هاشمی از شورا اولین علیالبدل یعنی مهدی چمران (نفر اول لیست اصولگرایان) بهعنوان نفر 21 با حدود 400هزار رأی کمتر وارد شورا میشود و این از نگاه بسیاری از منتقدان، اتفاقی نیست که مردم با رأیشان خواسته بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.