|

فرنوش صمدی از فیلم کوتاهش می‌گوید

«نگاه» ایرانی در لوکارنو

بهناز شیربانی: فیلم کوتاه «نگاه» تنها نماینده سینمای ایران در هفتادمین جشنواره فیلم لوکارنوی سوئیس خواهد بود. این فیلم به کارگردانی فرنوش صمدی، نویسندگی علی عسگری و فرنوش صمدی و تهیه‌کنندگی پوریا حیدری‌اوره که در سکوت خبری ساخته شده، نخستین اکران جهانی‌اش را در این جشنواره تجربه خواهد کرد. «نگاه» فیلم دوم صمدی درباره زنی است که در راه بازگشت به خانه‌اش متوجه اتفاقی در اتوبوس و درگیر اتفاقاتی می‌شود. فرنوش صمدی نقش اول فیلمش را به مرضیه وفامهر سپرده است و در کنار او بازیگرانی مانند امیررضا رنجبران، پدرام انصاری، صفورا کاظم‌پور، مهرداد محمدی، کیانا اسدی و بابک کریمی ایفای نقش می‌کنند. صمدی سال گذشته نیز فیلم «سکوت» را که به طور مشترک با علی عسگری، کارگردانی کرد، در بخش اصلی مسابقه جشنواره کن داشت. به بهانه حضورش در هفتادمین جشنواره فیلم «لوکارنو» با او گفت‌وگوی کوتاهی کردیم.

شما یکی از کارگردان‌های جوان سینمای ایران هستید که تاکنون در جشنواره‌های معتبری حضور داشته‌اید، درباره پروژه اخیر و اقبال جشنواره‌های جهانی نسبت به فیلم صحبت کنید؟ فیلم کوتاه «نگاه» دومین تجربه من در زمینه کارگردانی هست. این فیلم در ایران فیلم‌برداری شده. اصولا من دوست دارم در هر کار جدیدی خودم را به چالش بکشم. در این فیلم هم کارکردن با بازیگران حرفه‌ای مثل خانم مرضیه وفامهر و بابک کریمی برای من یکی از چالش‌های جدید بود که بسیار جالب بود. درباره راه‌یافتن فیلم به جشنواره لوکارنو طبیعتا خیلی خوشحالم و همان‌طور که شما اشاره کردید، تا امروز اقبال خوبی نسبت به فیلم صورت گرفته و امیدوارم این اقبال خوش ادامه داشته باشد و دست پر به کشورم برگردم. چرا قبل از نمایش در ایران حضور جهانی را تجربه کرد؟ مراحل فنی فیلم به‌تازگی تمام شده است و جشنواره داخلی‌ای هم قبل از جشنواره لوکارنو برگزار نمی‌شود، البته ما فیلم را برای جشن خانه سینما و جشنواره فیلم کوتاه تهران ثبت‌نام کردیم و امیدوارم در این دو جشنواره داخلی هم فیلم «نگاه» حضور داشته باشد و از طرف جشنواره داخلی مورد بی‌مهری واقع نشود. طبعا دوست دارم فیلم را با حضور همه عوامل در ایران تماشا کنم. تجربه شما در فستیوال‌های خارجی کم نیست. از نگاه مخاطبان خارجی، سینمای اجتماعی ایران چه شکل و شمایل و چه جایگاهی دارد؟ خوشبختانه در برهه زمانی‌ای هستیم که می‌توانم به‌جرئت بگویم هیچ فستیوالی در دنیا نیست که دست‌کم یک فیلم کوتاه یا بلند از ایران نداشته باشد و این نشانه بسیار خوبی براي سینمای ماست و به نظر من، مخاطبان جهانی بیشتر منتظر دیدن فیلمی از ایران هستند. البته فقط حضورداشتن در جشنواره چه خارجی و چه داخلی دلیل بر خوب‌بودن و بدبودن یک فیلم نیست. چیزی که از حضور گسترده سینمای ایران در دنیا می‌توان متوجه شد، این است که ما در زمینه قصه‌گویی به‌ویژه‌ از نوع اجتماعی موفق‌تر از سینمای تجربه‌گرا هستیم. ادامه حضور بین‌المللی فیلم چگونه خواهد بود؟ معمولا وقتی فیلمی برای نخستین بار در یک جشنواره جهانی به نمایش گذاشته می‌شود، کمی نگاه‌ها به فیلم ویژه‌تر می‌شود. مثلا پیش از اکران تعداد زیادی ایمیل از طرف دیگر جشنواره‌ها که تمایل به حضور فیلم دارند، دریافت می‌کنید. «نگاه» هم از این قاعده مستثنا نبوده است. امیدوارم بعد از حضور در لوکارنو در جشنواره‌های خوب دیگر هم به نمایش گذاشته شود و نماینده‌ای شایسته از طرف ایران باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.