محور اصلي آموزش «نه» به خشونت است
سرگل پاشا: ما در پیشدبستانی به دنبال آموزش علوم، ریاضی یا مشق شب نیستیم. نه اینکه این آموختهها ارزش نداشته باشند، بلکه جایگاه اینها در پیشدبستانی نیست. امروزه نوآموزان ما بیشتر احتیاج دارند تا معنای زندگی را بفهمند. من در استان خوزستان شاهد این هستم که کودکان عربزبان چه مشکلاتی را در فرایند آموزش دارند و چه افسردگی و ناامیدیای در چهرههای آنها وجود دارد. در کارگاههای آموزشی به مربیان در ابتدا این را آموزش میدهم که محور اصلی آموزش شادی، لبخندزدن و خوب زندگیکردن است. این نسل به این شکل از آموزشها نیاز دارد. والدین غالبا به دلیل مسائل قومی، دوزبانهبودن، فقر یا مشکلات مالی از زندگی خوب بهرهمند نشدهاند و نه این امکان را داشتهاند که به کودکان خود آن را آموزش دهند. بنابراین اینجا وظیفه آموزشوپرورش است که مفاهیم و مهارتهای زندگی را به کودک آموزش دهد. ما باید به کودکان آرامش و عشق را بیاموزیم و نگذاریم کودکانمان خشونت را بیاموزند. اگر قرار است سرمایهگذاری شود، این سرمایهگذاری باید روی نیروی انسانی باشد. نه اینکه بگذاریم آسیبهای اجتماعی در جامعه گسترش پیدا کند بعد به دنبال راهکارها برویم و برای حل آنها هزینه کنیم. یکی از این سرمایهگذاریها در حوزه آموزش است؛ بهویژه در دوره پیشدبستانی. تغییر نگاه به آموزش نیز یکی دیگر از عوامل مؤثر است. اگر خانوادهها بدانند دوران پیشدبستانی و آموزشهای آن چه اثرگذاری مهمی بر کودکان دارد، خودشان به این سمت گام برمیدارند. نگاه غالب اکنون نگاه کهنه است زیرا این اندیشه حاکم است که پیشدبستانی جایی است که فقط کودکان را نگه میدارند و نهایتا بازیهای مختصری انجام میشود. نگاه ما به پیشدبستانی این نیست و ما پیشدبستانی را پایه تعلیم و تربیت میدانیم. اگر کودک پایه و اساس محکمی در آموزش داشته باشد تا انتها دیگر نباید نگران آن باشیم. به این دلیل که این کودک مفاهیم اساسی زندگی را از پایه یاد گرفته است. ما خودمان را درگیر بخشنامهها و حساسیتها کردهایم و این سبب شده کودکان ما رها باشند. بعد هم انتظار داریم این کودک در دوران تحصیل موفق باشد ولی نمیتواند. پیشدبستانی در حقیقت پاشنهآشیل است. میتواند نقطه پیروزی باشد. میتواند مبنایی برای ساختن آینده باشد. از سوی دیگر باید توجه داشته باشیم که چرا فقط آموزشوپرورش باید حامی پیشدبستانی باشد و دیگر نهاد و ارگانها در کنار آموزشوپرورش قرار نمیگیرند. بنابراین تا زمانی که در کشور آموزشوپرورش در اولویت قرار نگیرد ما تغییری نخواهیم داشت و چیزی اصلاح نمیشود. باید سرمایهگذاری روی منابع انسانی در اولویت قرار بگیرد زیرا منابعی نظیر نفت، منابع طبیعی و... که روی آنها سرمایهگذاری میشود جایی به پایان میرسد ولی تا زمانی که انسان زنده است، میتوان روی انسان سرمایهگذاری کرد. *کارشناس منتخب پیشدبستانی استان خوزستان
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.