آینه
جمهوری اسلامی جلوی « نوجوانان سیاسی» را بگیرید! غلامرضا بنیاسدی: ... این تذهبون؟ سر کجا دارید که چنین صبوری از کف دادهاید؟ نمیخواهم قلم و کلمه را با اسمبردن از شمایان شرمنده کنم، رسم این قلم این نیست اما خود که میدانید چه گفتهاید و چه کردهاید و آتش در تنور که برپا میکنید. یک نفر پیغام را به رهبران و بزرگان اصلاحات و اعتدال برساند که بنشانید این افراد را و آتش زبانه کشیده از زبانهاشان را به آب نصیحت و حتی نهیب فروبنشانید قبل از آنکه شعله افزون شود. به این «نوجوانان سیاسی» بگویید خویشتندار باشند و زبان در کام گیرند که راه و رسم اصلاح و اعتدال نه این است که میروند و انجام میدهند. کسی هم خود را طلبکار نداند و دیگری هم سخنگوی خودخوانده نشود که خودخواندهها در هیچکجای جهان تجربه خوبی بهجا نگذاشتهاند و گاه شانهبهشانه خودسرها میشوند. بزرگان که نامشان حرمت دارد و کلامشان حجتآور است، نگذارند «خام» گویان، «خامه» به آنچه نباید بگردانند... . بزرگان قوم اما به قاعده باید عرقریزان شوند از شاهکارهایی که این «رجال» خلق میکنند. فکر میکنم قبل از آنکه دیر شود باید این تندگویان تندمزاج را «بزرگان» سر جایشان بنشانند که تجربههای گذشته میگوید، فردا خیلی دیر است، خیلی دیر!
اعتماد روحانی مدیون کسی نیست عباس عبدی: ... ما اساسا برای حمایت از آقای روحانی در انتخابات نیامدیم که حالا انتظار داشته باشیم که چیزی بهجایش بدهد. این نگاهها مخل سیاستورزی اصلاحطلبانه است. ما برای پیشرفت جامعه خود و اصلاحات وارد انتخابات یا هر کنش دیگری میشویم. در این میان آقای روحانی نیز به نسبت دیگران بهتر توانسته آن را نمایندگی کند. بنابراین هیچ دینی وجود ندارد اما این سؤال مطرح میشود. آقای روحانی باید بداند ما همانطور که از اصلاحات و دیدگاههای درست حمایت میکنیم و در مقایسه با دیگران او مصداقش بوده است در ادامه نیز همین خواهد بود. هیچ دلیلی ندارد که از یک فرد با هر رفتاری حمایت شود. این نگاه که کسی که فرد دیگری را حمایت کرده بدهبستانی بینشان وجود دارد نگاه نادرستی است و مخالف خطمشی اصلاحات است...
کیهان انقلابی باشید؛ یعنی پای کار بیایید محمد ایمانی: ... فساد فرهنگی و اقتصادی و سیاسی و اخلاقی کمش هم زیاد است؛ درست مانند میوه گندیده درون یک سبد که اگر بهموقع پالایش نشود، میوههای سالم را هم متعفن و تباه میکند. برخی از این عفونتها، عوام و خواص ما را متأثر و هوشیار میکند (مانند جنایت وحشیانه پارسال و امسال علیه دو کودک معصوم به نامهای ستایش و آتنا) و برخی دیگر، حساسیت کمتری برمیانگیزد... بعضا در قبال ترویج فساد در شبکههای انبوه ماهوارهای و مجازی که مانند افروختن آتش جرم و جنایت و خیانت یا ریختن بنزین روی آن است، حساسیت خود را از دست دادهایم. حتی برخی مدیران ما به نحوی به ماجرا نگاه میکنند که لاجرم، خروجی ذهن و قول و عمل آنها، بسترسازی تولید انبوه فساد است...
جوان چشم بینای نظام عباس حاجینجاری: در نقد شورای نگهبان و زیرسؤالبردن مسئولیت نظارتی این نهاد در ادوار گذشته سناریوهای مختلفی در دستور کار بوده است، اولین سناریو شعار زیبا و جذابی چون «لزوم برگزاری انتخابات آزاد» است. دومین سناریو هجمه به شیوه نظارت شورای نگهبان یعنی «نظارت استصوابی» است. در دوران اصلاحات با تندترین ادبیات ممکن و با جملاتی همچون «مگر مردم صغیرند که قیم بخواهند؟» موضوع نظارت شورا مورد سخره قرار میگرفت... سومین سناریو متهمکردن شورای نگهبان به سیاسیکاری و طرح ادعای نگاه جانبدارانه شورا و اعضای آن به انتخابات است تا از آن طریق سلامت انتخابات را زیر سؤال برده... سناریوی چهارم طرح موضوع «تقلب» در انتخابات است... این سناریو حتی میتواند به شکلگیری بحرانهایی همچون فتنه بعد از انتخابات ریاستجمهوری دهم منجر شود.
وطن امروز تجار دولتمردان خوبی نمیشوند! صادق فرامرزی: ... وزیر بهداشت دقیقا از چه چیزی عصبانی است؟ جواب چندان دشوار نیست چراکه اینبار نه کمبود بودجه، نه ممانعت در پیگیری برنامهها و نه مواردی از این دست باعث عصبانیتش شده است، بلکه وزیر از دو چیز عصبانی است: «کتککاری»ای که رسانههای مزدور و مسئولان بیشعور نسبت با او داشتند و «صرفهنداشتن» کار دولتی وزارت در مقابل امور شخصی. گویا کدورت خاطر وزیر محترم از رسانههایی که بابت افشاکردن مسئله حقوقهای نجومی به «حزب توده» تشبیهشان کرده بود، آنقدر مضاعف شده که هر سؤال و نقدی را بهمثابه کتککاری خویش میبیند و از خود سؤال میکند آیا باید کسی را که با فداکاری (!) مسئولیت دولتی را قبول کرده است مورد سؤال قرار داد؟ ...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.