حیات فکری تازه در ایران
هاشم صباغیان
مسئله امروز جامعه ما دیگر حضور مردم در پای صندوقهای رأی و شرکت در امر مهم انتخابات نیست، چراکه به نظر میرسد، در سالهای اخیر، سطح آگاهی مردم بیش از قبل شده و این موضوع تضمینی برای حضور گسترده آنها در پای صندوقهای رأی است. با چنین پیشفرضی، آنچه امروز بهعنوان مسئله مطرح است، حمایت از رأیی است که مردم در بیستونهم اردیبهشت به صندوقهای رأی ریختند و آقای روحانی را بهعنوان نماینده خود در قوه اجرائی کشور انتخاب کردند. آنچه در این سالها به افزایش آگاهی جامعه و نوعی حیات تازه سیاسی منجر شده است را میتوان در فرایند مقایسه دانست. امروز مردم بیش از قبل در جریان واقعیتهای سیاسی و اجتماعی اطراف خود هستند و از این رهگذر این امکان را یافتهاند که به مقایسه برخی مسائل دست بزنند و خدمتگزاران خود را در بخشهای مختلف کشور بیشتر از قبل بشناسند. آنها این فرصت را یافتهاند که بیش از قبل از وقایعی که در پیرامونشان اتفاق میافتد باخبر شوند و چندوچون آن را در محک تجربه و مقایسه قرار دهند که این فرصت کمی نیست و به آنها این امکان را میدهد که بر اساس همین مقایسه دست به انتخاب بزنند و به افرادی رأی دهند که آینده سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور برایشان اولویت اصلی قلمداد شود. برهمیناساس، مردم رأیدادن را بهعنوان یکی از راههای رسیدگی به مطالبات و نیازهای خود و تحقق نظرات و آرایشان در متن جامعه باور کردهاند و نمیخواهند این روند تنها محدود به حضور در پای صندوقهای رأی شود. حمایتی را که پس از انتخابات بیستونهم اردیبهشتماه و همزمان با هتاکی و بیحرمتی به منتخب مردم آغاز شد میتوان از همین زاویه مورد بررسی قرار داد. آقای روحانی نیز در پیامها و سخنرانیهای پس از انتخابات، از اینکه جامعه تا این میزان به بلوغ سیاسی رسیده که رأی را تکیهگاه خود در منش سیاسی و اجتماعی برگزیند، تشکر کرده و آن را یکی از موفقیتهای ایران در سالهای اخیر دانستهاند. برایناساس، افرادی که با این موفقیت زاویه دارند و با نظرات سوء خود، دستهبندیها و هتاکیها سعی میکنند دولت را تضعیف کنند، عملا به افزایش حمایت اجتماعی از آقای روحانی و دولت منتخب کمک کرده و خواهند کرد زیرا بیش از قبل مردم را به این باور میرسانند که صرف حضور آنها در پای صندوقهای رأی دیگر کافی نیست و باید روند حمایت از فرد منتخب بهعنوان یک حیات سیاسی تازه ادامه پیدا کند. چنین است که این روند حمایتگرایانه را میتوان حرکت جامعه در مسیر تولید یک سرمایه اجتماعی مهم دانست که اهمیت بالایی در معادلات سیاسی کشور دارد. اگر رئیسجمهور بعد از مراسم تحلیف، به اجرای برنامههایی بپردازند که وعده آن را پیش از انتخابات داده بودند، اگر در اجرای اصل سوم قانون اساسی که حمایت از آزادی بیان، قلم و اجتماعات است، بکوشند، این سرمایه اجتماعی، تا سالها میتواند بهعنوان یک ارزش در بطن جامعه ما به حیات خود ادامه دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.