|

جاي آنها تنها در قاب دوربين نيست

مرجان توحيدي

از پشت پنجره تحريريه ديدم که با لباس‌هاي رزمي به سمت پشت‌بام مي‌رفتند، هيجان اين ماجرا من را هم به بام کشاند. تابه‌حال از قاب تصاوير آنها را ديده بودم، البته در حال انجام حرکات تمريني و نمايشي. حالا فرصتي دست داده بود تا هم آنها را از نزديک ببينم و اگر فرصتي هم دست دهد، بتوانم چند کلمه‌اي با آنها صحبت کنم. تماشاي انجام آن حرکات از نزديک، همه ما را به وجد آورده بود و در پس هر برنامه‌اي، صداي دست‌هاي ما بود که بالا مي‌رفت. ديدن آن تعداد زني که شمشير به دست گرفته بودند، نانچيکو و زنجير در هوا مي‌چرخاندند و حرکات دفاع شخصي انجام مي‌دادند، در نوع خود، هم جالب بود و هم قابل‌تحسين. اين حاصل سال‌ها تمرين بود که از آنها زنان قدرتمندي ساخته بود تا توانايي دفاعي خود را بالا ببرند. از يکي، دو نفرشان پرسيدم که چندسال است مشغول به تمرين هستند و يکي گفت نزديک 10 سال! از مربي آنها سؤال کردم نتيجه کسب اين توانايي چيست و با خنده پاسخ داد «دفاع شخصي». در تمام آن بعدازظهر داغ که همه محو تماشاي آن حرکات بوديم، به اين فکر مي‌کردم که نتيجه اين‌همه تلاش و زحمت حتما نبايد تنها جاي‌گرفتن در قاب دوربين عکاسان روزنامه‌ها و مجله‌ها باشد. از اين توانايي بايد در جايي استفاده شود. اين خلأ مشابه همان مسئله‌اي است که همه جامعه زنان با آن دست‌وپنجه نرم مي‌کنند؛ يعني تلاش براي کسب مهارت و در نهايت مديريت مردسالارانه‌اي که قائل به بهره‌مندي از اين مهارت‌ها نيست. براي تغيير اين رويه اگرچه تلاش‌هاي زيادي صورت گرفته، اما شايد يکي از مهم‌ترين کارها بايد تغيير نگرش و بازشدن ذهن مديريت مردسالار جامعه باشد؛ مسئله‌اي که اگرچه تا به حال محقق نشده، اما همچنان مي‌توان اميد داشت به تغيير.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.