|

در تالار وحدت

ارکستر آیسو برای تناولی و شیرهای ایرانی نواخت

مریم درویش: آثار سه آهنگ‌ساز ایرانی برای بزرگداشت مقام هنری پرویز تناولی اجرا شد. کنسرت بزرگداشت پرویز تناولی 12 تیر و هم‌زمان با آغاز‌به‌کار نمایشگاه «پرویز تناولی و شیرهای ایران» برگزار شد. این برنامه که از سوی بنیاد موسیقی پری صفا و نشر موسیقی هرمس تدارک دیده شده بود، به اجرای آثاری اختصاص داشت که به دست سه آهنگ‌ساز برای بزرگداشت تناولی ساخته شده بودند. ارکستر سمفونیک ایران و اتریش (آیسو) به رهبری مازیار یونسی و کنسرت مایستری دانیال جورابچی، نخستین اجرای جهانی آثار کریستف رضاعی، مازیار یونسی و پیمان یزدانیان را در تالار وحدت به صحنه برد. ویژگی خاص این برنامه بی‌سابقه‌بودن آن در فضای هنری کشور است و بر‌اساس‌این نخستین بار است که چند هنرمند برای تقدیر از یک هنرمند دیگر به خلق اثر هنری پرداختند. هرکدام از این آهنگ‌سازان با نگاهی به شخصیت هنری تناولی، فعالیت‌های گوناگون او و موضوع شیرهای ایرانی به خلق آثاری متفاوت پرداختند که تفاوت دیدگاه آنها را نشان می‌دهد. نخستین بخش برنامه به اجرای «سوییت آفرینش»، اثر کریستف رضاعی، اختصاص داشت. موومان اول این قطعه با نام «هیچ و کمال» در حالی آغاز شد که ارکستر مدتی را در سکوت گذراند و گه‌گاه نت‌های مقطعی از فلوت شنیده می‌شد. پس از آن جمله‌ای از سوی ارکستر نواخته شد و تک‌نوازی نی از نیما جوزی فضایی شرقی و درون‌گرایانه را ایجاد کرد که در ادامه این بخش به تناوب تکرار می‌شد. با گذر از دقایق آرام و سنگین، ارکستر با قدرت بیشتری به اجرا پرداخت و سازهای بادی برنجی و کوبه‌ای ابهت بیشتری به موسیقی بخشیدند. موومان دوم این سوییت با نام «شیرها» با پیزیکاتوی زهی‌ها و نوای ترومپت آغاز شد و سپس ارکستر در فضایی پرنشاط و با هیجان نواخت. پس از آن نوبت به اجرای «سوییت ارژن» اثر مازیار یونسی رسید. موومان اول با نام «شیرهای دشت ارژن» با تکرار یک جمله با فلوت و کلارینت آغاز شد و سپس با اضافه‌شدن سایر سازها فضایی درهم و پر‌تشویش به وجود آمد. موومان دوم با بادی برنجی‌ها آغاز شد و پس از آن در میان اوج و فرودهای مکرر ارکستر، اصوات بسیار متنوعی از پیزیکاتوی زهی‌ها، ویبرافون، تیمپانی و... به گوش می‌رسید که فضایی پر‌شور و حماسی را ایجاد می‌کرد. آخرین بخش برنامه به اجرای «سمفونی شماره یک، روایت شیرها» اثر پیمان یزدانیان اختصاص داشت. آغاز این اثر در فضایی مانند مارش‌های نظامی، نوید یک اثر حماسی را داد. جمله‌هایی که با سازهای مختلف تکرار می‌شد، دارای نوعی سرخوشی و هیجان بود. سکوت و آرامش ناگهانی ارکستر با سولوی ابوا شکسته شد و پس از آن نوبت به کلارینت، هورن و فلوت رسید که هرکدام رنگی متفاوت به آن جمله بدهند. موومان دوم در فضایی آرام و سنگین از زهی‌ها اجرا شد. موومان سوم را تیمپانی به آرامی آغاز کرد و پیزیکاتوی زهی‌ها با ملودی ترومبون همراه شد و در ادامه این جمله با ارکستر گسترش پیدا کرد. موومان چهارم با قدرت آغاز شد و یک ملودی آشنای محلی را به فضایی پر‌شتاب و با‌انرژی پیوند داد. در پایان برنامه پرویز تناولی به همراه آهنگ‌سازان قطعات به روی صحنه رفتند و مورد تشویق تماشاگران قرار گرفتند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.