مردم حامی رئیسجمهور منتخب هستند
عباس مخبر
در روزهای پس از انتخابات، مجموعه اتفاقاتی در بستر سیاسی کشور رخ داده که بهنظر میرسد حمایت مردمی از رئیسجمهور منتخب را افزایش داده است. با پذیرش چنین پیشفرضی، میتوان دلایلی برای این پدیده یافت و چرایی و چگونگی افزایش حمایت مردم از آقای روحانی را در چند هفته اخیر بررسی کرد:
نکته اول که نمیتوان از آن غافل بود، تشدید دوقطبی بهوجودآمده در جامعه است. با وجود توصیههای مسئولان نظام مبنی بر آنکه انتخابات نباید به دوقطبیشدن جامعه دامن بزند، شاهدیم که بعد از انتخابات 29 اردیبهشت سال جاری، بیحرمتی و بیاعتنایی به رأی مردم از سوی برخی، در تشدید فضای دوقطبی کشور نقش مهمی داشته است؛ گویی این افراد نمیدانند مردم بر اساس استدلالهای خود دست به انتخابی زدهاند و - درست یا غلط- امیدوارند که این انتخاب باعث رسیدن به راهحلهای منطقی برای مشکلات جدی آنها شود. برایناساس، توهین به فرد منتخب، توهین به انتخاب مردم و در نتیجه توهین به جمعیت میلیونی است که به او رأی دادهاند. مسئله دومی که نمیتوان از کنار آن بیتفاوت گذشت، بحث تهدیدات خارجی است. وضع جهان و منطقه بهشدت خطرناک است و طبیعی است که مردم نگران مسائل و اتفاقاتی باشند که اکنون در خاورمیانه در حال رخدادن است. ائتلاف عربستان، سیاستگذاریهای ترامپ، جنگ در عراق و... همه و همه به افزایش نگرانی مردم از سرنوشت سیاسی کشور منجر شده؛ بهویژه آنکه به نظر میرسد دیوانهای به نام ترامپ، سعی دارد بحرانهایی در خارج از مرزهای کشور خودش ایجاد کند. راهحلهای ایران در برابر چنین تهدیداتی، میتواند با وجود مشترکاتی بین گروهها و جریانهای مختلف سیاسی کشور، تفاوتهایی نیز داشته باشد؛ اما دفاع از تمامیت ارضی و امنیت کشور، برای مردم از همه چیز مهمتر است. نگاهی به مسائل چند هفته اخیر، نشان از آن دارد که مردم مسئولیت اجتماعی بیشتری نسبت به دورانهای ریاستجمهوری پیشین احساس میکنند و تبلور آن را در حمایت از رئیسجمهور منتخب کشور میبینند. در نگاه اول، دوران حاضر ما را به یاد چهار سال نخست دولت اصلاحات میاندازد؛ اما واقعیت آن است که در آن دوره، مردم با انتخاب دولت، نمایندگان مجلس و نمایندگان شورای شهر، حل مسائل را به دست مجموعهای از سیاستمداران کشور سپرده بودند؛ درحالیکه اینبار وضع بهگونهای دیگر است. احساس مسئولیت، این درک و باور عمیق را در جامعه به وجود آورده که صرف شرکت در انتخابات کافی نیست و همراهی با دولت برای بهبود شرایط و حل مشکلات - بهویژه در شرایطی که در بالا توصیف شد- نیاز امروز جامعهای است که به آشتی و همراهی همه گروهها و جریانهای فکری میاندیشد. اگر در دوم خرداد مردم تصور میکردند با رأی خود میتوانند علاوه بر توسعه کشور، در مسیر حذف جریان سیاسی مقابل گام بردارند، اکنون واضح شده است که هیچکدام از دو طرف را نمیتوان حذف کرد و تنها راهکار برای رسیدن به نتیجهای بهتر، ایجاد یک آشتی ملی با درنظرگرفتن حداقل تفاهمها میان دو سوی این منازعه است. از یاد نبریم در کنار چنین درک و بینشی که در جامعه ایجاد شده است، برخی از اصولگرایان هم تلاشهایی را برای رفع دوقطبی بهوجودآمده آغاز کردهاند و از حداقل تفاهمهای موجود برای حضور در کنار مردم و به نفع بهبود شرایط کشور استقبال میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.