|

آرمین هادی‌پور بعد از نایب‌قهرمانی جهان:

حالا هدفم گرفتن مدال المپیک توکیو است

شرق: تیم ملی تکواندوی مردان ایران اگرچه نتوانست از عنوان قهرمانی خود در رقابت‌های قهرمانی جهان 2017 کره‌جنوبی دفاع کند و بدون کسب حتی یک مدال طلا، به کار خود در این رویداد مهم پایان داد؛ اما دو مدال نقره‌ای به دست آورد که در جای خود ارزشمند بود؛ مدال‌هایی که در وزن‌های سبک‌ به دست آمد و در تاریخ حضور تکواندوی ایران در مسابقات جهانی کم‌سابقه بوده است. آرمین هادی‌پور، یکی از دو تکواندوکار جوانی است که مدال نقره وزن منهای 54 کیلوگرم را کسب کرد. او در دوسال‌ونیم حضور در ترکیب تیم ملی بزرگ‌سالان، به هر هدفی که داشته، رسیده است؛ از مدال‌آوری در رقابت‌های جام جهانی، دانشجویان جهان و باشگاه‌های آسیا گرفته تا کسب اولین مدال طلای آسیایی تکواندوی ایران در این وزن و نایب‌قهرمانی دنیا. هرچند هادی‌پور رفته بود تا مانند مسابقات آسیایی 2016 فیلیپین، تاریخ‌ساز شود و اولین مدال جهانی وزن منهای 54 کیلوگرم را به نام خود ثبت کند؛ اما باز هم از نتیجه‌ای که گرفته، خوشحال است و ارزش مدالش را کم از طلا نمی‌داند. او برای رسیدن به فینال حریفانی از هندوستان، اتیوپی، اندونزی، بلژیک و تایلند را از پیشِ‌رو برداشت و در دیدار نهایی، مقابل نماینده نامدار کره‌جنوبی، مهد تکواندوی دنیا، قرار گرفت که با نتیجه 10 بر 6 بازنده شد و مدال نقره گرفت. این تکواندوکار 23‌ساله از اولین حضورش در رقابت‌های قهرمانی جهان به «شرق» می‌گوید: «بعد از اینکه توانستم اولین مدال طلای آسیایی ایران را بگیرم، خیلی انگیزه پیدا کردم تا طلای جهان را هم بگیرم. واقعا با همین فکر به کره رفتم؛ اما متأسفانه به آن چیزی که می‌خواستم، نرسیدم. من قبلا با همه رقبایی که در این مسابقات به آنها خوردم، مبارزه کرده بودم و شناخت کافی از آنها داشتم. خوشبختانه همه آنها را هم با اختلاف امتیاز بالا شکست دادم. سخت‌ترین بازی‌، در فینال با «کیم» کره‌ای بود. من سال گذشته هم در رقابت‌های گرندپری منچستر با او روبه‌رو شدم که با ناداوری بازنده‌ام کردند. ناداوری آن قدر محرز بود که حتی داور آن دیدار را هم محروم کردند. صادقانه می‌گویم من چیزی از این کره‌ای کم نداشتم؛ اما به خاطر اینکه بدنم خیلی آسیب‌دیدگی داشت، نتوانستم او را شکست بدهم. من ضرب‌خوردگی‌های زیادی از ناحیه زانو و مچ پا داشتم. از نظر فنی و تکنیکی می‌دانستم باید چه‌ کاری انجام بدهم؛ ولی این آسیب‌دیدگی‌ها اجازه نمی‌داد و آن توانایی لازم را نداشتم که ضربه بزنم. قول می‌دهم خیلی زود انتقام این دو شکست را از «کیم» بگیرم. ما باز هم به هم می‌خوریم؛ مسابقات گرندپری مسکو کمتر از یک ماه دیگر برگزار می‌شود و آنجا انتقامم را می‌گیرم». او حالا با در‌اختیار‌داشتن عنوان نایب‌قهرمانی جهان، به رفتن روی سکوی بازی‌های المپیک فکر می‌کند: «من در این مدت کوتاه دو‌سال‌و‌نیمی که در ترکیب تیم ملی بزرگ‌سالان بودم، از هیچ تلاشی دریغ نکردم. در هر میدانی هم که شرکت کردم، مدال‌آور بودم. الان فقط به فکر رسیدن به بازی‌های المپیک و گرفتن مدال آن هستم. امیدوارم بتوانم این روز را ببینم». پیش از آرمین هادی‌پور، فیض‌الله نفجم (نقره)، سیروس رضایی و میثم باقری (برنز)، تکواندوکاران پیشین تیم ملی تکواندو در وزن منهای 54 کیلوگرم، سابقه مدال‌آوری در مسابقات قهرمانی جهان را داشته‌اند. این تکواندوکار گیلانی درباره مدال‌آوری کم‌رنگ تکواندوکاران سبک‌وزن ایران در میادین آسیایی و جهانی می‌گوید: «قدرت اصلی وزن‌های پایین دست کشورهایی مانند چین، کره و تایلند است. آن‌قدر نفراتشان در این وزن زیاد است که مدال‌های بیشتر مسابقات دست آنهاست؛ این در حالی است که در کشور ما، نفر اصلی این وزن من هستم و نفر دیگری پشت‌ سر من نیست. در مقابل، قدرت تکواندوی ایران در وزن‌های بالا‌تر است؛ ما هم که تا به اینجای کار موفق بودیم. امیدوارم این روند تا المپیک 2020 ادامه پیدا کند». میرهاشم حسینی، دیگر عضو تیم ملی تکواندوی کشورمان در مسابقات قهرمانی جهان بود که در وزن منهای 63 کیلوگرم، به مدال نقره دست یافت.

------------------------------------

تیم ملی تکواندو در شرایطی روز گذشته از مسابقات جهانی بازگشت که محمد پولادگر، رئیس فدراسیون تکواندو، همچنان مورد انتقاد پیش‌کسوتان این رشته قرار می‌گیرد. روز گذشته هم گروهی از قهرمانان سابق تکواندوی ایران، عملکرد پولادگر را عامل اصلی افت این رشته ورزشی دانستند. در همین رابطه، محمدرضا داور‌زنی، معاونت ورزش قهرمانی وزارت ورزش‌و‌جوانان، وجود تفرقه بین اهالی تکواندو را عامل اصلی مشکلات این رشته دانست. این در حالی است که برخی کارشناسان از دوستی پولادگر با داورزنی و وزیر ورزش انتقاد می‌کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.