ملاقات در پاريس
پوریا عالمی
ديروز يك آقايى در موزه لوور آمد جلو و گفت: شما ايرانى هستى؟
گفتم: چطور؟ از شلوارك گلدارم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از دمپايى لاانگشتیم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از جوراب سفيدم كه پوشيدم و بند دمپايى را با دقت خاصى با شست پام نگه داشتم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از پاكت سيگارى كه گذاشتم توى جورابم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از زيرپوش يقههفتم كه بهجاى پيراهن پوشيدم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از اينكه زدم توى صف، فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از اينكه بليت نخريدم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از اينكه از اينطرف موزه داد زدم جعفر را صدا كردم كه آنطرف موزه دارد با موناليزا سلفى ميگيرد، فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: از اينكه جلو سرستون تختجمشيد وسط موزه لوور، زيرانداز انداختم و داشتم قليون چاق ميكردم فهميدى؟ گفت: نه. گفتم: پس از كجا فهميدى؟ گفت: استاد، من خودم ايرانى هستم و دارم باهات فارسى حرف ميزنم! فقط خواستم ببينم داداش تنباكو دوسيب اضافه دارى؟ ما سمت تمدن بينالنهرين با بچهها جمع شديم، تنباكومون هلو-انجيره، فازش خوب نيست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.