پیچیدگی فراگرد خطمشیگذاری شورای اصلاحطلب شهر تهران
لطيف روحاني
شورای اصلاحطلب و به تبع آن شهردار آینده تهران برای تصمیمگیری، باید مسلط و مجهز به ابزارها، شیوهها و دانش جدید در حوزه خطمشیگذاری و فراگرد تصمیمگیری برای مدیریت شهری باشند. دراینباره معرفت و شناخت اصلاحطلبان شورای شهر تهران از پیچیدگی فراگرد تصمیمگیری و همچنین درک دانش جدید خطمشیگذاری به قرار زیر ضروری است. الف: پیچیدگی فراگرد تصمیمگیری 1) معیارهای چندگانه: تصمیمات امروزی با درنظرگرفتن معیارهای متعدد و اغلب متضاد (برمبنای منافع و گروههای مختلف شهروندی) اخذ میشود؛ بنابراین درک و شناخت معیارهای چندگانه در اخذ تصمیمات و شناسایی افراد ذینفع و ایجاد تعادل میان منافع متضاد آنان، چالش عمده پیشِرو برای شورای اصلاحطلب شهر تهران است. 2) آثار بلندمدت: شورایشهر و شهردار آینده بهمرور متوجه خواهند شد که تصمیمهای آنان علاوه بر آثار کوتاهمدت مورد نظر، آثار بلندمدت ناخواستهای را نیز بهدنبال دارند. شناسایی و رصد آثار آتی تصمیمات باید مورد توجه قرار گیرد. 3) قضاوتهای ارزشی: تا زمانیکه اعضای شورا در سیاستگذاری و تصمیمگیرهای خود دارای زمینهها، ادراکها، آمال، آرزوها، باورها و ارزشهای متفاوت و گرایشهای حزبی خود هستند، فراگرد تصمیمگیری اعضاي شورا با عدم توافق بر «درست یا نادرست»، «خوب یا بد» و «باید و نباید» ارزشی و اخلاقی همراه میشود. ب: معرفتشناسی دانش خط مشیگذاری 1) پرهیز از شیوه تحصلی: توجه به اصول علمی، ضروری است، اما نباید از واقعیتها غافل شد. اصول علمی مکتب تحصلی و اثباتگرایی نمیتواند در دانش مدیریت شهری جایگاه والایی داشته باشد، بلکه از مکاتب دیگری چون پدیدارشناسی و تئوریهای بینظمی (Chaos) باید بهره برد. نباید دچار این اشتباه شوند که روشهای تجربی اثباتی، راهحل تمام مسائل است. بهیاد داشته باشیم روشها تابع مسائل هستند، نه مسائل تابع روش؛ بنابراین در فراگرد تصمیمگیری نوین به نوعی شیوههای اکتشافی، ابداعی در کنار شیوههای عقلایی نیاز داریم. به تعبیری دیگر «بهتر آن است که به نتیجهای تقریبا درست برسیم تا آنکه دقیقا دچار خطا شویم». 2) تأکید بر سیاستهای اساسی جامعه شهری: در دانش خطمشیگذاری، اعضای اصلاحطلب شورا باید دیدی کلنگر داشته باشند و به سیاستهای اساسی، استراتژیهای اصلی، حوزههای تفکر و خطوط اندیشههای حاکم در جامعه نظر داشته باشند. عدم جهتگیری به سمت سیاستهای کلی و استراتژیهاي اصلی و منافع شهروندان در فراگرد تصمیمگیری، نوسانها و تغییرات مکرری را موجب ميشود و ضایعات جبرانناپذیری در پی خواهد داشت. 3) جامعبودن و آیندهنگری: خطمشیگذاری اصلاحطلبان نباید تحت فشارهای موجود حزبی، گروهی و جناحی آنها شکل بگیرد، بلکه با نگاه به آینده، باید جامعیت داشته باشد. البته توجه به شرایط حال برای استفاده در روند آینده ضروری است؛ زیرا نمیتوان بدون در نظر داشتن موقعیتهای فعلی به آینده نظر دوخت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.