|

يک‌گام‌و‌نيم به پيش

حسين محمدنظامي

«براي همسايه‌هايت نور آرزو کن، به زودي اطراف تو نيز روشن خواهد شد». خلاصه‌اي از گام يک‌ونيم؛ 38 درصد شرکت‌کنندگان به فرد منتخب رأي نداده‌اند. اين آمار يک زنگ خطر است براي دولت منتخب و کشور. اگر همدلي در کشور نباشد، آمال به کندي به دست خواهد آمد. وضعيت ايران طوري است که بيش از هر زماني به همدلي نياز دارد. اما هم‌ميهناني که به آقاي روحاني رأي نداده‌اند را به چند دسته مي‌توان تقسيم کرد: گروه اول: فقراي مطلق، مشمولين بهزيستي و کميته امداد، بخشي از روستاييان و افراد نيازمند به کمک‌هاي دولتي. گروه دوم: هم‌ميهنان تحت تأثير قرار گرفته از تبليغات منفي عليه آقاي روحاني (متأثر از صداوسيما و...) و گروه سوم: قشر متوسط و تحصيل‌کرده با دلايل ايدئولوژيک (اکثرا دلايل مذهبي)، اما در نتيجه‌گيري گام يک‌و‌نيم، راهکاري براي اين گروه ارائه شد. هدف از ارائه اين گام‌ها همسوکردن نيروهاي يک جامعه است؛ چه خوش بي مهرباني در دو سر بي که يک سر مهرباني دردسر بي. در گام يک و هفتاد‌و‌پنج صدم به گروه اول پرداخته مي‌شود. گروهي که پناهگاهي ندارند، روز را به‌سختي به شب مي‌رسانند. يارانه يا هرچيزي شبيه به آن، زندگي آنها را از قهقرا به فرش مي‌‌رساند. جهت آشناشدن با اين گروه، سري به بهزيستي بزنيم. در گام يک‌و‌نيم اشاره شد که دولت و حکومت مهم‌ترين حمايت‌ها را مي‌توانند از طريق بهزيستي، کميته امداد امام خميني و وضع قوانين حمايتي به اين گروه آسيب‌پذير داشته باشند. پيش‌تر اشاره شد، رأي‌دادن في‌نفسه مسئوليت‌زاست براي فرد رأي‌دهنده. در متن حاضر به مسئوليت رأي‌دهندگان به آقاي روحاني در قبال اين گروه پرداخته مي‌شود. «دست برنهيد که کاري بزرگ در پيش است». کساني که به حسن روحاني رأي داده‌اند و کساني که رأي نداده‌اند، در قبال اين گروه مسئول دست‌گيري هستند؛ اما يک نگراني وجود دارد. نگراني هم‌ميهنانمان اين است که آيا کمک‌هايي که از طريق دولت انجام مي‌شود، به مقصد مي‌رسد. نگراني بجاست. کمکي که به مؤسسات دولتي مي‌‌شود به مقصد مي‌رسد يا دقيقا نتيجه عکس مي‌دهد و باعث افزايش فساد و فاصله طبقاتي مي‌شود. بنابراين در وهله اول اگر امکان هست با جست‌وجوي مستقيم، اين گروه شناسايي شود. خوشبختانه يا متأسفانه افراد اين گروه در همه جاي ايران پراکنده هستند. بسياري از رأي‌دهندگاني که مکنت مالي دارند و در دهک دهم هستند، تمايل به دستگيري اين گروه دارند، اما به راه و روشش آشنا نيستند يا شناسايي اين گروه براي ايشان طاقت‌فرساست. براي اين دسته از رأي‌دهندگان، مراجعه به مؤسسات خيريه، سَمَن‌هاي فعال يا کمک به بهزيستي مي‌تواند مفيد باشد. (عاقبت جوينده يابنده بُوَد) افرادي که در طبقه متوسط هستند و نيم‌درصد درآمدشان تأثيري بر وضعيت معيشت خودشان نمي‌گذارد، مي‌توانند به صورت چند نفره اقدام به شناسايي اين گروه كنند. افراد طبقه متوسط باور کنند که گرچه نيم‌درصد درآمدشان ناچيز است؛ اما بر زندگي اين گروه تأثير فراواني دارد. در‌صورتي‌که شناسايي اين گروه براي طبقه متوسط مشکل است، مي‌توانند به مانند دهک دهم، مؤسسات خيريه فعال را شناسايي کنند يا نهايتا به بهزيستي مراجعه كنند. در‌اين‌ميان نکته حائز اهميت اين است که بايد اين حرکت مستمر باشد. جدا از اينکه نفع مستقيمي براي جامعه دارد، کمک به هم‌نوع مي‌تواند يک حس مفيد‌بودن در جامعه براي افرادي که کمک مي‌‌کنند ايجاد کند و شور جمعي را افزايش دهد. تنها نگراني براي دست‌گيري اين گروه اين است که زمان بسيار بسيار محدودي در پيش دارند. همه کمک‌هايي که در بالا پيشنهاد شد، اگر به صورت غير مستقيم باشد، بهتر است؛ يعني اگر در مقابل کار يا خدمتي مزد بسيار بيشتري پرداخت شود، پسنديده‌تر است. بهتر است هر هم‌ميهني که اين متن را مي‌‌خواند و به رسالت آن آري مي‌گويد و قدم در اين راه مي‌‌گذارد، دو هم‌وطن ديگر را نيز راضي به قدم‌گذاشتن در اين مسير مفيد، دلچسب، ناهموار و طاقت‌فرسا کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.