منیژه میرعمادی بنیانگذار «طاووس» درگذشت
گروه هنر: منیژه میرعمادی (ناصری)، نقاش، مجموعهدار و بنیانگذار نخستین مجله دوزبانه هنری ایران «طاووس» و همچنین بانی انتشارات «نشر هنر ایران» در نخستین ساعات شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ جهان خاکی را بدرود گفت. پیکر این هنرمند ۲۲ خرداد از مقابل بیمارستان پارس به سوی بهشتزهرا تشییع شد و در قطعه هنرمندان آرام گرفت. مراسم یادبود او هم ۲۴ خرداد در مسجد نور برگزار شد. این بانوی هنرمند که در سکوت خبری به دیار باقی شتافت، در حیطه هنرهای تجسمی ایران آثار ارزندهای از خود برجای گذاشت. درست است هنرمندان نقاش و سایر حیطههای هنرهای تجسمی در این سرزمین بسیارند، اما میرعمادی برای ثبت و ضبط این هنرمندان و آثارشان کوشایی به خرج داد. بهطوری که او با انتشار نشریه معتبر «طاووس» بخش مهمی از تاریخ هنر ایران را مکتوب کرد. امید روحانی، از همکاران این هنرمند در مقالهای به بخشی از زندگی این بانوی سختکوش اشاره کرده است. او نوشته است: «منیژه میرعمادی، هرچند زاده شهر کرمان است اما در اصل تهرانی است. در واقع به علت شغل پدر که کارمند عالیرتبه شرکت نفت بود و دائم در سفر به شهرستانهای مختلف ایران، در کرمان، در سال 1326 به دنیا آمد و به علت همین سفرها بود که تحصیلات مقدماتیاش را به تناوب در شهرهای مختلف ایران سپری کرد. او همسر جمشید ناصری بود که از جمله مشوقانش در فعالیتهای هنری محسوب میشود. نخستین نمایشگاه انفرادیاش در گالری سیحون در سال 1370، محل عرضه آثار نقاشی او، حاصل ترس و اضطراب و تشویش او از همه آن سالهای جنگ، سالهای تنهایی و درد وطن است که در گستره مجموعهی «کویریها» متجلی است». این منتقد هنری درباره دلایل انتشار نشریه «طاووس» به دست میرعمادی گفت: «در سال 1370 با احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت نامعلوم و مبهم هنرهای تجسمی ایران طرح انتشار 30 جلد کتاب نفیس و به دو زبان انگلیسی و فارسی، از کار هنرمندان صاحب سبک و معتبر ایرانی، تاریخ معماری، تاریخ عکاسی، تاریخ موسیقی، تاریخ نقاشی و... را پیریخت و در طی 10 سال موفق به انتشار 13 جلد اول از این مجموعه شد. از آنجا که انتشار هر کدام از این کتابها زمان و انرژی بسیار میبرد و آن برد مؤثر و لازم برای گسترش را نداشت، با سرمایه شخصی و پشتیبانی همسرش دکتر ناصری دست به انتشار فصلنامه «طاووس» زد، نشریهای نفیس، دوزبانه، با گرافیکی استثنائی که جای خالی آن در آن سالها حس میشد. ناملایمات، دشواریهای کار نشر و شاید بسیار کارشکنیها باعث شد تا انتشار این فصلنامه بعد از شش شماره (و در حالی که چهار شماره پیدرپی و شش ویژهنامه آماده انتشار داشت) میانه سالهای دهه 1380 متوقف شود. اما از میانه سال 1379 و پس از یک دوره کوتاه آزمون و خطا و در همان دوران کوشش برای استمرار انتشار فصلنامه، «مجله الکترونیکی طاووس» پا به عرصه حیات گذاشت، این هنرمند مقالات بسیاری در زمینه معرفی هنرمندان و کارشناسان هنری نوشته است که به وسیله نشر هنر ایران و فصلنامه طاووس منتشر شدهاند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.