|

فلسفه دارونماها و مغزپژوهی امروز

دویست‌وهفتادونهمین سمینار عصب‌پژوهی اجتماعی به بررسی فلسفه دارونماها و رابطه پزشک و بیمار اختصاص دارد. در این سمینار ابتدا دکتر «تورج نیرنوری» تحت عنوان «دارونماها در مغز پیچیده»، با توجه به سیر تکامل طبیعی و شواهد تاریخی، به تأثیرات مهم دارونماها با توجه به مکانیسم‌های مغزی خواهد پرداخت. در ادامه این بحث، دکتر «عبدالرحمن نجل‌رحیم» تحت عنوان «از خطای دکارتی تا رابطه پزشک و بیمار» به این بحث دامن می‌زند که حذف تأثیر دارونماها در تاریخ پزشکی ناشی از غلبه فلسفه افلاطونی -دکارتی دوگانه‌انگاری (دوآلیسم) ذهن و تن بوده که مکانیسم‌های حاکم بر بدن را جدا از پدیده‌های ذهنی- روانی تلقی می‌کرد. شاید در پیروی از این نظر در پزشکی بود که نورولوژی (عصب‌شناسی) از روان‌شناسی و حتی تا اندازه‌ای روان‌پزشکی جدا نگه داشته شد. یافته‌های نوین در مغزپژوهی نشان می‌دهد که تأثیرات شفابخش دارونماها واقعی است و مرتبط به فعالیت شبکه‌های نورونی در نواحی خاص مغز است که در هنگام ایجادشدن شرایط انتظار، توقع و امید برای درمان اتفاق می‌افتد و با انواعی از یادگیری در مغز پشتیبانی می‌شود. به نظر می‌رسد با درنظرگرفتن این اثرات و مکانیسم‌های مغزی آنها بتوان روابط بین بیمار و پزشک در طب مدرن را بهبود بخشید که تحت‌تأثیر فلسفه دوگانه‌پندار جدایی تن و مغز از ذهن و روان قرار داشت. با غلبه این نوع پندار در پزشکی بود که تأثیرات دارونماها، خیالی و دارای منشأیی غیرجسمانی و تأثیرات شگفت‌انگیز شفابخش شرایط حاکم بین پزشک و بیمار در امر درمان ناچیز تلقی می‌شد. می‌توان تصور کرد که در آینده با درنظرگرفتن اهمیت این نوع تأثیرات بینامغزی و بهبود روابط بین پزشک و بیمار در طب مدرن، دیگر جایی برای نوعی از طب جایگزین یا مکمل باقی نماند که منشأ شفای خود را در جایی خارج از محور مغز و بدن جست‌وجو می‌کند. پرداختن به چنين مفاهيمي قرار است در دویست‌وهفتادونهمین جلسه ماهانه عصب‌پژوهی اجتماعی مورد بحث قرار گيرد. اين نشست ساعت 8:30 صبح ۲۵ خرداد۱۳۹۶ در سالن بیمارستان ایرانمهر واقع در خيابان شريعتي نرسيده به دوراهي قلهك برگزار می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.