دردسرهای پرسپولیس برای انتخاب یک ورزشگاه
دوبی بهتر از دوشنبه و عشقآباد
تقابل پرسپولیس، تنها نماینده ایرانی حاضر در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا، با الاهلی عربستان هنوز دردسرهای خاص خودش را دارد. این بازی اگرچه روی کاغذ شانس خوبی به سرخهای پایتخت برای صعود به نیمهنهایی میدهد، ولی انتخاب کشوری که میزبان بازی پرسپولیس باشد تبدیل به معضلی جدی شده است. از زمانی که عربستان روابط دیپلماتیکش با ایران را قطع کرد، فدراسیون فوتبال این کشور هم به تیمهای عربستانی هشدار داد از سفر به ایران بپرهیزند. از آن زمان و بعد از نفوذ زیاد عربستانیها در AFC، بازی نمایندگان دو کشور در کشور دیگری برگزار میشود. معمولا هم تا اینجا عربستانیها بیشتر از شهرهای قطری و ایرانیها عمان را بهعنوان میزبان بازیهایشان انتخاب میکردند. بااینحال پس از مشکلات دیپلماتیک عربستان با قطر حالا نمایندگان این کشور و بهویژه الاهلی که باید با پرسپولیس بازی کند، امارات را بهعنوان میزبان انتخاب کرده است که به نظر دست نماینده کشورمان برای انتخاب این کشور بهعنوان میزبانی این دیدار را تا حدودی بسته است. اینکه چرا پرسپولیس قید عمان را هم زده یا باید بزند این است که بازی در اوج گرما برگزار میشود و بازی در عمان طبیعتا بیشتر به نفع رقیب عربستانی خواهد بود. ترکمنستان یا تاجیکستان بعد از مطرحشدن چنین مواردی بود که از اطرافیان باشگاه پرسپولیس این خبر شنیده شد که سرخهای تهران به احتمال فراوان یکی از ورزشگاههای حاضر در ترکمنستان یا تاجیکستان را انتخاب خواهند کرد؛ موضوعی که در نگاه اول خوب و منطقی به نظر میرسد و حداقل این است که رقیب عربستانی را کمی به دردسر میاندازد. بااینحال معیار AFC برای میزبانیدادن به یک ورزشگاه معیارهای مشخص و منطقی است؛ اول اینکه شهر معرفیشده باید زیرساخت مناسبی از جمله سیستم حملونقل عمومی و هوایی و هتلهای مجهزی داشته باشد. این مورد که حلشدنی است؛ هم عشقآباد و هم دوشنبه بهعنوان پایتخت کشورهای مذکور چنین ویژگیهایی را دارند، ولی میماند موضوع حساستر که داشتن ورزشگاه استاندارد است؛ ورزشگاهی که چمن آن طبیعی باشد و جای تماشاگران هم صندلی داشته باشد، نهاینکه همچنان سکومحور باشد. وقتی پای چنین بندی به میان میآید، کمی گزینهها سختتر میشود. عشقآباد سه ورزشگاه خوب دارد که میتواند نظر AFC را جلب کند، ولی هرکدام در نوع خود مشکلات عمده دارند. بهترین ورزشگاه عشقآباد ورزشگاه المپیک این شهر است که گنجایشی 30هزارنفری دارد و چندین نوبت هم بازسازی شده است. این ورزشگاه با وجود مدرنبودن بعید است مهیای میزبانی بازی پرسپولیس را داشته باشد چون از سال 2013 تحت بازسازی کامل قرار گرفته و هنوز که سال 2017 است، نوسازی آن به اتمام نرسیده! پس بهترین گزینه از دست سرخهای پایتخت پریده است. عشقآباد مجموعه ورزشی بسیار مجهزی به اسم ورزشگاه عشقآباد هم دارد که استادیومی بسیار مدرن با گنجایشی 20 هزارنفره دارد. طراحی این ورزشگاه فوقالعاده مدرن است و فضای داخلی آن هم فوقالعاده جذاب. مشکل عمده این است که چمن این ورزشگاه مصنوعی است، نه طبیعی. پس این مورد هم از دور خارج میشود. میماند یک گزینه دیگر که به نظر میرسد اگر سرخها ترکمنستان را انتخاب کنند، چارهای به غیر از انتخاب آن ندارند: ورزشگاه کپهداغ. این ورزشگاه گنجایشی 26هزارنفری دارد که سکوهای آن صندلی شده و چمنش هم طبیعی است. هرچند که در تصاویر منتشرشده کیفیت چمن این ورزشگاه چندان ایدهآل به نظر نمیرسد. در تاجیکستان حتی شرایط از این هم بدتر است؛ به عبارت سادهتر، در دوشنبه، پایتخت این کشور، فقط یک ورزشگاه به اسم پامیر وجود دارد که با گنجایشی 24هزارنفری میزبان بازیهای ملی و بازیهای مهم در تاجیکستان است. مشکلی که این ورزشگاه دارد این است که از سال 2010 تا به حال دیگر بازسازی نشده و کیفیت چمنش چندان مساعد نیست. دوبی بهتر از هرجا فارغ از اینکه گزینه گرما میتواند روی کیفیت بازی شاگردان برانکو تأثیر بگذارد، دوبی و درکل کشور امارات میتواند از چند جهت انتخاب بهتری برای پرسپولیس باشد؛ اول اینکه تمامی ورزشگاههای دوبی مجهز هستند و از لحاظ کیفیت و نوع چمن در سطح عالی قرار دارند. با توجه به فوتبالی که تیم پرسپولیس این اواخر از خودش نشان داده، به نظر میرسد کیفیت مطلوب چمن عامل اصلی در نوع بازی تماشاگرپسند آنهاست. بااینحال فاکتور مهمتر، حضور تماشاگران است؛ درست است که پرسپولیس با توجه به انتخاب کشور ثالث برای میزبانی نمیتواند از حمایت همهجانبه تماشاگرانش بهرهمند باشد، ولی در دوبی بهمراتب بیشتر از دوشنبه و عشقآباد تماشاگر خواهد داشت. موردی که میتواند روی تصمیم مسئولان باشگاه برای انتخاب شهر میزبان، تأثیر جدی بگذارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.