ظاهر ما و باطن آنها
پوریا عالمی
همه میگویند آدمها را نباید از روی ظاهرشان قضاوت کرد، اما سفر به غرب به من ثابت کرد که اینطوری نیست. چطور؟
ببینید ما مردم خاورمیانه باطنمان خرما، زیتون، انگور، قالیچه، سفال و زمرد است، اما جهان کاری با خرما و زیتون باطن ما که ندارد. جهان ظاهر خاورمیانه را میبیند که بمب و موشک و مین است. یا خاورمیانه هیچی، خود ایران باطنش مثلا شعر حافظ و سعدی و خیام و شاملو و فروغ و احمدرضا احمدی و فیلمهای عباس کیارستمی و ... است، اما جهان فکر میکنید ایران را به باطنش میشناسد؟ والله هزارسال فرهنگ ایران را هیشکی یادش نیست، اما کافی است یکجا شما بگویید: آی ام فرام ایران. طرف سریع میگوید: اوه ایران؟ یس یس... آحمدینژات... آحمدینژات... یو هَو مِنی بمبز... دو یو وانت تو دیس اَپیر می فرام مَپ آف ورد، نو؟ (آیا شما میخواهید من را از روی زمین پاک کنی؟) حالا تو هی بگو: نه بابا ما شاعرپیشهایم، پاککن که نیستیم... طرف میگوید: آر یو کیدینگ می؟ یو وانت تو دیس اَپیر می فرام د ورد، لِی تر؟ (شوخی میکنی؟ حتما بعدا میخواهی پاکم کنی). شما: نه بابا... احمدینژاد رفته... ما مردمی فرهنگی هستیم... طرف میگوید: اوه شت... آی نو ... لایک یور دیپلمات این پول این برزیلیا (شبیه همان دیپلمات فرهنگی شما در استخر برزیل که با همه اختلاف فرهنگی داشت؟) شما: نه بابا... ما برای هنر زندگی میکنیم و هزینه میدهیم... طرف: آی نو... لایک یور هِد آو یور بانک وِنت تو کانادا (شبیه رئیس بانک دولتی شما که بهخاطر هنر، پول بیتالمال را برداشت رفت بغل سلین دیون و همسایهشان شد). شما: نه بابا... ما خیلی هنردوستیم و جان میدهیم برای هنر... طرف: آی نو... لایک عباس کیارستمی (مثل کیارستمی که جانش را از دست داد). حرف درشت میبینید حالا شما بگویید کسی از روی ظاهر شما قضاوت نمیکند، ولی همه ظاهر شما یادشان میماند و اصلا بهخاطر ظاهرتان ممکن است هیچوقت به باطنتان نزدیک نشوند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.