حملات سایبری و چالش امنیت هستهای
جنگ سایبری، تازهترین پیشرفت فنی بهشمار میرود که استراتژیستهای دفاعی را به چالش کشیده است. حمله سایبری به شکلهای مختلفی از قبیل جاسوسی و خرابکاری ظاهر میشود. اهداف این حملات، از تأسیسات تصفیه آب گرفته تا کمیته ملی حزب دموکرات را شامل میشوند. حملات میتواند هر کاری انجام دهد؛ از سرقت اطلاعات گرفته تا غیرفعالکردن سانتریفیوژهای هستهای. از آنجا که گستره آسیب و توان هر شبکه دولتی و غیردولتی معلوم نیست، مقابله با این حملات یا حتی شناسایی آنها دشوار است. در سال 2010، سانتریفیوژهای تأسیسات هستهای و غنیسازی اورانیوم نطنز ایران به طور ناگهانی از کار افتادند. دانشمندان فعال در نیروگاه هراسان شدند. ظاهرا این اختلال فاجعهآمیز بدون هیچ دلیلی رخ داده بود - تا اینکه مشخص شد جنگافزاری دیجیتالی به نام استاکسنت، به سامانههای رایانهای ایران نفوذ کرده است. باور عمومی این است که آمریکا و اسرائیل با همکاری هم استاکسنت را تولید کردهاند - هرچند هیچیک این ادعا را نپذیرفت - که نشان میدهد با چند خط کد میتوان جنگ سایبری را برای جلوگیری از عملیات هستهای و برای غیرفعالکردن تسلیحات کشوری دیگر به کار گرفت. احتمال حملات سایبری به تأسیسات و تسلیحات هستهای نیز حاوی ظرفیتهای متعددی است. یک حمله سایبری میتواند شبکههای هشداردهنده اولیه کشورها را به این اشتباه بیندازد که دشمن، سلاح اتمی به سمت آنها شلیک کرده و فورا برای حمله تلافیجویانه اقدام کند. هکرهای آنلاین میتوانند سامانههای ارتباطی را طوری دستکاری کنند که موشکها را به طور غیرمجاز شلیک کنند. آنها قادرند به سامانههای فرماندهی موشکی نفوذ کرده و نسبت به شلیک تسلیحات یا ازبینبردن آنها در محل اقدام کنند. در تمام این سناریوها، امکان بهکارگیری جنگ سایبری و تسلیحات هستهای در کنار هم وجود دارد. کارشناسان میگویند هکرهای بیتجربه ممکن است ناخواسته موجب پدیدآمدن آخرالزمان هستهای شوند. اگر یک چیز از فیلم بازی جنگ که در سال 1983 تولید شد، یاد گرفته باشیم این است هکرهای بیپروایی که به سامانههای نظامی نفوذ میکنند، ممکن است ناخواسته موجب شلیک سلاح هستهای شوند و جنگ جهانی سوم را کلید بزنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.