|

توطئه لباس

پوریا عالمی

در ادامه سفرنامه‌ام، امروز شما را با توطئه لباس خارجي‌ها آشنا مي‌كنم:

اولين‌بار كه رفتم خارج، احساس كردم ويدئوهاي دكتر اباسي (ربطي به دكتر عباسي ندارد) و برنامه‌هاي شبكه دو تأثير خودش را گذاشته و خارج هم لايف‌استايلش را اصلاح كرده. حالا نگو من زمستان وارد اروپا شدم و اروپايي‌ها در زمستان محجوب مي‌شوند. همان‌جا به ذهنم رسيد وسط تابستان ايران جاي ون گشت ارشاد سر چهارراه يك يخچال‌فريزر يا كولر آبي خيلي بزرگ بگذارند، مردم ناچار مي‌شوند كت و پالتو بپوشند. با همين نگاه كه اروپا خانواده‌دار است، ما برگشتيم ايران و دست عيال و خواهر و مادرمان را گرفتيم برديم خارج. توي راه هم به نواميسمان گفتيم گول حرف‌هاي تلويزيون را نخوريد چون خارج دقيقا مثل متروي هفت تير است و هيچي معلوم نيست، اما چشمتان روز بد نبيند كه سفر دوم ما با خانواده به خارج باعث شد ما از خجالت برويم شِيم يوروپ را تاتو كنيم. چرا؟ چون تابستان بود و خارجي‌ها طوري در عرض چندماه لايف‌استايلشان عوض شده بود كه معلوم بود جاي اباسي به حرف‌های این ‌و اون گوش كرده‌اند. كار هم طوري از حد گذشته بود كه با تذكر قابل حل نبود؛ يعني تذكر را موقعي توي ايران مي‌دهند كه مثلا قوزكت آمده بيرون، درحالي‌كه خارج، در تابستان طوري است كه اگر همان قوزكش را هم بپوشانند جاي خوشبختي است. واقعا شِيم يوروپ. ما با خانواده يك‌بار هم رفتيم توي آب، شمال، با لباس مجلسي رفتيم توي دريا. درحالي‌كه ما مانده بوديم اينها كه توي مترو اين‌طوري پوشيدند كنار دريا چي‌كار مي‌كنند؟ يا مردهاشان با شلوارك و زيرشلواري وسط پايتخت تردد مي‌كنند. اينها وقتي مي‌روند خانه و زيرشلواري زير شلواركشان نيست چه مي‌كنند؟ بعد هم شما ايرانياني كه اين‌همه پول بابت پيراهن مردانه خارجي مي‌دهيد، اگر بدانيد پيراهن مردانه خارجي توي خارج يك موضوع تخيلي است و اينها با زيرپوش مي‌آيند بيرون، آيا جامه نمي‌دريد؟ آيا وقتي بفهميد پيراهن مردانه كلاهي است كه برندها و مارك‌هاي لباس سرتان گذاشته‌اند تا پولتان را از شما بگيرند و باهاش اسلحه بسازند و به خاورميانه بفروشند، يقه پاره نمي‌كنيد؟ آيا اين‌همه تلاش ما كه در نساجي خودكفا شويم و در نهايت تبديل به مايوي خارجي‌ها مي‌شود، شما را خشمگين نمي‌كند؟ اينها هيچي. آيا مي‌دانيد فعالان حقوق كارگري كه روي لباس فرم و ديگر حقوق كارگران كار مي‌كنند، ما را فريب داده‌اند؟ چراكه در خارج من به چشم خودم ديدم كه كارگران فني نه‌تنها لباس فرم به تن ندارند، بلكه بالاتنه را هم كنده‌اند و فقط يك كلاه كار سرشان است. آيا همين كافي نيست كه ما برويم عليرضا محجوب را در حزب خلل‌ناپذير كار حلواحلوا كنيم و بهش رأي بدهيم، آن‌هم وقتي كه خود كارگران به يكي ديگر رأي مي‌دهند؟مي‌بينيد كه به قول شاعر نه همين لباس زيباست نشان آدميت، چون شاعر آمده بوده خارج و ديده بوده اصلا كسي لباس تنش نيست كه بشود آدميتش را سنجيد. از ما مي‌شنويد؟ اروپا فقط زمستان. تابستان هم فقط متروي هفت تير كه با زمستان اروپا ظاهرش فرقي ندارد. خلاصه شِيم يوروپ. درود بر علي‌آباد كتول. ما مي‌خواستيم رومان به روي خانواده باز نشود، از آن‌طرف هم مي‌خواستيم جلو خارجي‌ها كم نياوريم، بنابراین ناچار شديم شلواركمان را از روي شلوارمان بپوشيم كه نظر شرق و غرب را با هم تأمين كرده باشيم. فردا درباره آب‌خوردن و مصائب آن و توطئه اروپا بر سر آب جهان، حرف درشت مي‌زنيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.