بارسا، آرسنال، دورتموند و پاريسن ژرمن
پادشاهان حذفي
شنبهشب براي علاقهمندان به فوتبال به ليگهاي معتبر اروپايي شب ويژهاي بود؛ در واقع پس از آنکه تکليف قهرمان جام حذفي ايتاليا مشخص شد و يوونتوس جام قهرماني را به دست آورد، شنبهشب چهار ليگ معتبر باقيمانده هم قهرمان جام حذفيشان را شناختند تا حالا فوتبال اروپا فقط يک فينال مهيج یعنی ليگ قهرمانان اروپا را پيشرو داشته باشد. هديه مسي به لوئيس انريکه در اسپانيا بارسلونا براي سومين بار متوالي جام حذفي را به دست آورد؛ شاگردان انريکه که در «ويسنته کالدرون»، ورزشگاه خانگي اتلتيکو مادريد، به مصاف آلاوس رفته بودند، در نهايت با نتيجه 3 بر يک به برتري رسيدند و براي بيستونهمين بار در تاريخ، فاتح جام حذفي اسپانيا موسوم به «کوپا دل ري» شدند. بارسا با اين قهرماني به تنهايي در صدر پرافتخارترين تيمهايي قرار گرفت که توانستهاند در ليگهاي معتبر اروپايي بيشترين قهرماني در جام حذفي را داشته باشند. دو موضوعي که در اين بازي به جذابيت آن افزوده بود، دو قيد «آخرين» بود: آخرين بازي برگزارشده در ويسنته کالدرون و آخرين حضور لوئيس انريکه روي نيمکت بارسا. ورزشگاه خانگي اتلتيکو بعد از اين بازي ديگر رها ميشود و ورزشگاه جديد «سرخ و سفيدهاي» پايتخت مادريد رونمايي ميشود؛ اما مورد دوم براي بارساييها و علاقهمندان اين تيم ويژهتر بود؛ انريکه که از ميانههاي فصل اعلام کرده بود در پايان فصل جدايياش از بارسا حتمي است، با يک جام قهرماني ديگر از جمع آبي و اناريها جدا شد. او که در سه فصل حضورش در بارسا سه جام حذفي متوالي را به دست آورد، در نهايت با کسب 9 جام در سه سال، با بارساييها خداحافظي کرد. البته او اين جام آخري را مديون مسي است که روي گلهاي بارسا در اين بازي تأثير زيادي داشت؛ يکي را خودش زد و ديگري را هم پاس داد. مسي در مجموع تعداد گلهاي زدهاش در اين فصل براي بارسا را به عدد 54 رساند؛ يعني به اندازه تمام گلهايي که تيم آلاوس در اين فصل زد! اما بارسا در نهايت با اين جام يک بار ديگر مانع از اين شد که فصل را دست خالي به پايان برساند. آنها از ليگ قهرمانان حذف شده بودند و در ليگ هم رقابت را به رئال مادريد واگذار کردند. مورد عجيب آرسن ونگر در انگليس هم، آرسنال، آخرين شانسي را که داشت، هدر نداد. اين تيم که در ليگ برتر انگليس در اين فصل شرايط خوبي نداشت، بعد از فصل 1995-1996 براي اولينبار نتوانست جزء چهار تيم بالاي جدول باشد. ازدسترفتن سهميه ليگ قهرمانان از يک سو و ناتواني در کسب قهرماني در ليگ از سوي ديگر، حسابي آرسن ونگر، سرمربي فرانسوي «توپچيها» را در مخمصه قرار داده بود تا هر طور شده فينال جام حذفي را ببرد؛ کاري که البته روي کاغذ اصلا ساده نبود. آرسنال در «ومبلي» به مصاف چلسي، قهرمان ليگ برتر، رفت و در يک سناريوي پرحرف و حديث بالاخره دست پر از بازي بيرون آمد؛ آنها 2 بر يک چلسي را شکست دادند و جام قهرماني را بالاي سر بردند. در اين بازي الکسيس سانچس در همان دقيقه پنج گل اول را زد؛ ولي اين گل تا همين حالا هم محل اختلاف در فوتبال انگليس است؛ توپ پس از برخورد با دست سانچس در موقعيتي مشکوک به آفسايد (هر دو مورد به نظر سرمربي چلسي) به ديگر بازيکن آرسنال رسيد؛ ولي در نهايت همين سانچس بود که از همان توپ استفاده كرد و گل اول را زد. گلي که داور بعد از چندين ثانيه مشورت با کمکش آن را قبول کرد. در ادامه هم اخراج ويکتور موسس کار را براي چلسي سختتر کرد تا در نهايت دست آنتونيو کونته به دومين جام ارزشمند در انگليس نرسد. البته اين جام براي آرسن ونگر حياتي شد؛ تيم او در چهار فصل اخير براي سومين بار قهرمان جام حذفي شد و از طرفي خود ونگر هم پرافتخارترين مربي حاضر در جام حذفي انگليس شد. او براي هفتمين بار تيمش را قهرمان کرد و از اين حيث از جرج رمزي اسکاتلندي که شش بار استون ويلا را قهرمان کرده بود، پيشي گرفت. بااينحال مهمترين نکته اين است که کسب اين جام ممکن است رأي به بقاي ونگر در آرسنال دهد؛ مربياي که هواداران اين باشگاه نزديک به دو فصل است ديگر تمايلي به حضورش در لندن ندارند. يک جام و چند خداحافظي در آلمان بالاخره روي خوش «حذفي» به دورتموند نشان داده شد؛ اين تيم که در فينال به مصاف فرانکفورت رفته بود، توانست با گلهاي اوباميانگ و دمبله رقيب را 2 بر يک شکست دهد و بر جام قهرماني حذفي بوسه بزند. اين اتفاق در شرايطي رقم خورد که «زرد و مشکيهاي» آلمان سه سال گذشته در فينال مغلوب رقيب ميشدند و دستشان از رسيدن به جام کوتاه ميماند. خوبي اين اتفاق اين بود که دورتموند را در فصل اخير تا حدودي نجات داد؛ آنها در ليگ به رتبه سومي رسيدند و سهميه مستقيم ليگ قهرمانان اروپا را به دست آوردند. در جام حذفي هم که قهرمان شدند تا دست خالي فصل را سپري نکنند؛ آن هم با تيمي که بيشتر بازيکنانش زير 22 سال هستند. دورتمونديها البته هنوز هم از حادثه تروريستي که نزديك بود اتوبوسشان را قبل از ديدار با موناکو در ليگ قهرمانان اروپا روي هوا ببرد، شوکه بودند؛ ولي با اين قهرماني هديه درخشاني به هوادارانشان دادند. بااينحال اين تيم به احتمال زياد بايد از دو مهره کليدياش خداحافظي کند؛ يکي توماس توخل، سرمربي اين تيم است که با رئيس باشگاه به شدت «زاويه» پيدا کرده و ديگري هم اوباميانگ، مهاجم گابنيشان است که ميخواهد در تابستان به باشگاه ديگري برود؛ اگرچه گفته ميشد رئال مشتري پروپاقرص اين بازيکن است؛ ولي به نظر ميرسد اين مهاجم تندوتيز، پاريس و باشگاه پاريسن ژرمن را براي مقصد بعدياش انتخاب کرده است. شب رکوردشکني سرانجام چهارمين کشوري هم که قهرمان جام حذفياش را شناخت، فرانسه بود؛ در اين کشور که جشن ويژهاي هم به مناسبت صدمين سال برگزاري جام حذفي قبل از ديدار فينال برگزار شد، پاريسن ژرمن در «استد دو فرانس» به مصاف آنژه رفت. يکي تيم دوم ليگ و ديگري تيم دوازدهم. البته پاريسيها در اين ديدار سختي زيادي کشيدند و سرانجام در دقيقه 92 بازي با گلبهخودي بازيکنان آنژه توانستند جشن قهرماني برگزار کنند؛ جشني که برايشان ارزشمند بود. آنها پيشازاين با مارسي، در تعداد قهرمانيهاي حذفي برابر بودند؛ ولي حالا براي يازدهمين بار جام را بالاي سر بردهاند و از اين حيث بالاتر از مارسي با 10 قهرماني، بهتنهايي در صدر پرافتخارترين تيمهاي حاضر در جام حذفي فرانسه قرار گرفتهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.