سالهای سگی
شرق: «ساعت یک شب باید فرودگاه امام باشم. پرواز 0051 منتظرم است. به اندونزی. یک هفته؛ دو هفته؛ شاید هم سه ماه در جاکارتا میمانم. آنجا قاچاقچیها ما را از کمپ تحویل میگیرند و سوار لنج میشویم. امید میگوید یکی دو هفته بیشتر روی آب نیستی. بعد هم ساحل استرالیا. شانس بیاورم گیر گارد ساحلی نیفتیم. شانس بیاورم لنجمان سالم به مقصد برسد. پام را که توی خاک استرالیا بگذارم، پاسپورت و کارت شناسایی را پاره میکنم، میریزم دور و خودم را تحویل پلیس میدهم... میتوانستم کمی بیشتر صبر کنم و بیشتر از هوای لعنتی تهران بخورم. میتوانستم چند سال دیگر بمانم و اگر اتفاقی که باید میافتاد نمیافتاد، راهی میشدم... اما چند روز بیشتر ماندن در اینجا مساوی با چند سال عقبافتادن است. از اینهمه بهتعویقافتادن خستهام...» داستان «درخت شلوار» از مجموعهای به همین نام با این سطرها آغاز میشود. «درخت شلوار» با هفت داستان کوتاه نخستین تجربه داستانی منتشرشده از بهزاد عبدی است، که گرچه درونمایه و حسی مشترک دارند اما هریک از حیث زبان، لحن و مکانِ داستان با یکدیگر متفاوتاند. تِم مشترک داستانها شخصیت راویانی است که اغلب جوانهایی هستند در جستوجوی زندگی دیگر و در این مسیر هرچه بیشتر به نیستی نزدیک میشوند. درخت شلوار، بهزاد عبدی، نشر چشمه
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.