رأیدادن در تگزاس
انسیه محسنی
طرفهای ظهر بود که راه افتادیم برای رفتن به محل رأیگیری. خوشبختانه شهری که در آن زندگی میکنیم؛ یعنی هیوستن، یکی از پنچ شهر محل اخذ رأی در ایالت تگزاس بود. محلی که اعلام شده بود هتلی بود در مرکز شهر. پیداکردنش سخت نبود. وقتی وارد حیاط هتل شدیم، یک صف طولانی دم در ورودی جلب توجه میکرد. بعد از خوشوبش با چهرههای آشنا، آخر صف ایستادیم. حدود 60، 70نفری میشدیم. بعضیها میگفتند از محل کار مرخصی گرفتهاند، بعضی از دانشگاه آمده بودند، بعضی بچه همراهشان بود و حتی چند خانم باردار هم در صف دیده میشد. آفتاب سوزان تگزاسی امان همه را بریده بود، اما همه مشتاق و امیدوار در صف منتظر بودند. میگفتند مدیریت هتل موافقت نکرده که این جمعیت در لابی هتل منتظر بمانند و بهاجبار صف بیرون تشکیل شده بود. مدتی منتظر شدیم. خبر دادند کسانی که بچه همراهشان هست، میتوانند از درِ دیگری وارد شوند و زودتر رأی دهند. اسمنویسی کردیم و در صفی جداگانه داخل هتل منتظر شدیم. مشغول گفتوگو با دیگر ایرانیها و یکی از مسئولان رأیگیری شدیم، همه با روی باز و خندان مثل کسانی که سالهاي سال است همديگر را میشناسیم کنار هم قرار گرفته بودیم. شاید بیدلیل هم نبود. همه به یک علت آنجا بودیم: ایران عزیز و این ما را بههم نزدیک میکرد. تا اینکه همان مسئول با روی خوش گفت که نوبتتان رسیده. وارد اتاق کوچکتری شدیم که عدهای مشغول ثبتنام بودند، چندنفری از رأیدهندگان هم در حال نوشتن یا درصندوقانداختن رأی. روی باز و ادب مسئولان، روحیهبخش بود. درعینحال سعی میکردند با سرعت کارهای ابتدایی را انجام دهند. رأیمان را نوشتیم و به دست پسرکمان توی صندوق انداختیم. بیرون که رفتیم، هنوز صف طولانی بود و هنوز هم ایرانیهای دیگر میآمدند. تنها دیدن جمعیتی که آنجا بود به ما غرور میداد. همه در کنار هم، پیر و جوان، زن و مرد، همهوهمه صبورانه و مشتاق در انتظار رأیدادن بودند. از وقتی به منزل برگشتیم، یک چشممان به اخبار حوزه رأیگیری هیوستن است و یک چشممان به اخبار ایران. میگفتند استقبال مردم در هیوستن چندینبرابر سالهای قبل بوده تا حدی که با وجود درنظرگرفتن تعداد بیشتری نسبت به قبل، باز هم تعرفه کم آمد و خیلیهایی که برای رأیدادن رفته بودند نتوانستند رأی بدهند. خدایا! همه چیز را به تو سپردیم! برایمان بهترین را رقم بزن!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.