|

دختر کوچکم مهشید

سرگرد علی صباحی‌فرد.کارشناس آموزش همگانی معاونت اجتماعی فاتب

هیچ‌وقت اون قضیه تلخ از ذهنم پاک نمی‌شه اون روز دیرتر از همیشه کارم تو اداره تموم شد و تو مسیر برگشتن به خونه چندکیلویی میوه و یه عروسک کوچیک برای دخترم مهشید که حالا تازه پنج‌ساله شده و تنها بچه و ثمره زندگی 10ساله من و همسرم بود، خریدم و با کلی ذوق‌وشوق به سمت منزل به راه افتادم. مثل همیشه با کلی معطلی و چند نوبت ایستگاه عوض‌کردن به خونه رسیدم؛ قند تو دلم آب شده بود برای دیدن دخترم مهشید، از اونجایی که دستام بند بود با شوق فراوان چندباری زنگ خونه رو زدم و کسی در خونه رو باز نکرد، وقتی خبری نشد و کسی جواب نداد با کلید در رو باز کردم و وارد خونه شدم؛ برخلاف روزهای دیگه که خونه پر از سروصدای مهشید می‌شد اون روز خونه سوت‌وکور بود و خبری از مهشید و خانومم نبود؛ احساس خوبی نداشتم و دلشوره عجیبی پیدا کرد بودم و فکر مهشید یک لحظه هم از ذهنم پاک نمی‌شد. فکرم کار نمی‌کرد و همه‌جور فکرای عجیب‌وغریب به مغزم خطور می‌کرد؛ دور خودم می‌چرخیدم و نمی‌دونستم باید چه‌کار کنم؛ آخر هیچ‌وقت بدون اطلاع و هماهنگی من جایی نمی‌رفتند با دستپاچگی به گوشی خانومم زنگ زدم؛ چندباری جواب نداد و بالاخره بعد از چند بار زنگ‌زدن به محض جواب‌دادن با هق‌هق گریه‌هاش متوجه وخامت اوضاع شدم و شستم خبر‌دار شد که دلشوره‌هام بی‌دلیل نبوده و از بین هق‌هق‌هاش متوجه شدم مهشید رو به بیمارستان منتقل کرده‌اند. هر جوری بود خودمو به بیمارستان رسوندم و پیگیر مداوای مهشید شدم. دکترا می‌گفتند خیلی استرس وارد شده و باید خیلی ازش مراقبت کنیم تا دچار استرس و نگرانی نشه، مداوای مهشید خیلی طول نکشید و چند ساعت بعد ترخیص شد و به خونه برگشتیم. بعد‌ها متوجه شدم که اون روز حدود ساعت سه بعدازظهر زنگ خونه زده می‌شه و مهشید به خیال اینکه من پشت درم؛ فورا در خونه رو باز می‌کنه و بدو‌بدو به سمت در حیاط می‌ره و بعد از چنددقیقه‌ای مادرش با صدای جیغ مهشید خودشو به او می‌رسونه و متوجه ازحال‌رفتن مهشید می‌شه و بعد اونو به بیمارستان می‌رسونه. با بررسی تصاویر دوربین مداربسته مشخص شد اون روز یه نفر که ظاهری موجه و معمولی داشت زنگ خونه ما رو می‌زنه و منتظر می‌مونه که بعد از چند ثانیه مهشید به خیال اینکه به استقبال باباش میره در رو باز می‌کنه و با اون شیاد روبه‌رو می‌شه و اون شیاد هم به محض دیدن مهشید و خلوت‌بودن کوچه دهن مهشید رو می‌گیره و گوشواره‌ها و گردنبند طلاش رو به‌زور باز می‌کنه و اونو به داخل حیاط هل می‌ده و در خونه رو می‌بنده و فرار می‌کنه.

با تصاویر ثبت‌شده اون فرد شیاد خیلی زود دستگیر و روانه زندان شد؛ اما مشکل ما حل نشد که نشد چراکه مهشید بعد اون ماجرای تلخ، دچار نوعی پریشانی شد جوری که بی‌دلیل و ناخواسته از خیلی چیزها می‌ترسه و خیلی منزوی و افسرده شده. ای‌ کاش اون روز مادر مهشید بیشتر مواظب بود، ای‌ کاش مهشید اون روز دم در نمی‌رفت، ای ‌کاش اون روز به خونه زنگ می‌زدم و می‌گفتم که دیر‌تر می‌رسم، ای کاش که به مهشید یاد داده بودم که بی‌هوا و بدون پرسیدن در خونه رو برای کسی باز نکنه، ای کاش آیفون تصویری نصب کرده بودم، ای کاش و‌ هزاران ای ‌کاش دیگه. توصیه کارشناس: رهاکردن کودکان در معابر و اماکن عمومی بدون نظارت، آویختن زیورآلات به آنها، قراردادن اسباب‌بازی‌های‌ گران‌قیمت و موبایل در اختیار آنها، عدم آموزش کودکان برای مراقبت از خود و پرهیز از صحبت و همراهی با افراد غریبه و بازکردن درِ خانه بر روی افراد ناشناس همگی می‌تواند عوامل ایجاد خطر و اتفاق‌های ناگوار و ناخوشایند برای کودکان ما باشد. مواظب باشیم و اصول اولیه و لازم را به کودکانمان بیاموزیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.