|

نامه داوودنژاد خطاب به رئیس‌جمهور آینده

وقت ساختن كشور است

علیرضا داوودنژاد در متن نامه‌ای سرگشاده خطاب به رئیس‌جمهور آینده نکاتی را مطرح کرد. کارگردان «نیاز»، «مصائب شیرین» و «فراری» در این متن که روز گذشته آن را اختصاصا در اختیار «ایسنا» گذاشت، آورده است: «حالا که دوران به آب‌و‌آتش‌زدن ملت برای زنده‌ماندن در تحریم و زیر سایه جنگ به‌سر آمده و قدرت‌های بزرگ دنیا باور کرده‌اند که برای کنارآمدن با ایرانیان چاره‌ای جز گفت‌وگوی منطقی و محترمانه وجود ندارد، بهتر است که خود ما هم این شیوه گره‌گشا را در داخل کشور به کار ببندیم و در پی بازکردن گره از مشکلات اصلی کشور باشیم. شما از مقاومت، اشتغال و تولید می‌گویید. بی‌تردید نسخه درد همین است؛ اما چگونه؟ با کدام برنامه؟ با کدام روش؟ با کدام نیروی انسانی؟ ورود به دنیای تولید یعنی ورود به عرصه ساخت‌وساز کالای برتر و عرضه و خدمات‌‌رسانی آن در بازار پررقابت دنیایی که تبلیغات‌ اثرگذارش در هر ده‌کوره‌ای چشم‌ها و گوش‌ها را پر کرده است. توفیق در چنین امر خطیری بدون پشتوانه یک نظام آموزشی کاربردی و کارآمد میسر نمی‌شود. ساختن ملت و ساختن کشور دو پروژه جدا از هم نیست. چاره کار توان‌بخشیدن به مردم است. ما بدون داشتن نیروی انسانی خوش‌قریحه و متخصص و خلاق، بازی را از پیش به چین و هند و ژاپن و کره و ترکیه کنار گوشمان باخته‌ایم. در مدارس ما رسم‌ و خط و طراحی و نقاشی و مهم‌تر از همه کاردستی از سکه افتاده است. زبان و ادبیات و شعر و ترانه و سرود و برگزاری آیین به تشریفاتی ملال‌آور بدل شده و علوم تجربی را پای تخته سیاه و با تشریح آزمایشاتی که دیگران انجام داده‌اند آموزش می‌دهند. بعد از سینما، صنایع دستی درخشان‌ترین شاخص برای ارزیابی قریحه و تخصص و خلاقیت یک ملت است. ما در این پیشه پراشتغال و درآمدزا کجا ایستاده‌ایم؟ تمدن کهنسال ما که با تغذیه از این‌همه اقلیم و اقوام از همان سده‌های اولیه مهارت چشمگیر خود را در کار با ابزار و ساخت‌وساز ماهرانه کالا نشان داده، امروز باید رقیب جدی چین، ژاپن، هند، مصر، یونان، آفریقا و دیگرانی باشد که بازار صنایع دستی را در دنیا می‌گردانند و سلیقه مردمان را شکل می‌دهند. آنچه بر صنایع دستی و معماری ما رفته حکایتی است که بر فرهنگ، هنر، دانایی و مهارت زیست ما رفته است. کودکان و نوجوانان و جوان‌ترهای وطن را از چرخه محفوظات فرّار و آموزه‌های بی‌ثمر آزاد کنیم. نهضت تأسیس آزمایشگاه برای آموزش‌های ابتدایی‌تر و راه‌اندازی کارگاه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری برای دوره‌های دبیرستانی و دانشگاهی، یعنی دورخیزی که ورود ماندگار ما را به بازار پررقابت تولید ممکن می‌کند. کاربردی‌کردن آموزش و رساندن فرزندان کشور به تعاونی‌ها و زنجیره‌های تولید و عرضه خدمات، چاره‌ساز فردای ایران ماست. آموزش را از موضع فرسایشی به جایگاه توان‌بخشی برسانیم. آقای رئیس‌جمهور! وقت ساختن ملت است. بر شکاف نظام آموزش و بازار کار غلبه کنید و یقین داشته باشید که برای پدران و مادران این کشور خدمتی شایسته‌تر از توان‌بخشی و کارآمد‌سازی فرزندان آنها نیست».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.