|

اتهام تند توکلی به روحانی

احمد توکلی، نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی، دیروز به وعده دو روز پیش خود عمل کرد و نامه‌ای به «حسن روحانی» نوشت؛ نامه‌ای تند و تیز؛ مانند یادداشتی که روز سه‌شنبه در سایت «الف» (سایت متعلق به توکلی) منتشر شده بود. توکلی در این نامه از اظهارات چند روز اخیر روحانی در سخنرانی‌های انتخاباتی به‌شدت انتقاد کرده و نوشته «اگر امام بود و یا مدارا و حلم رهبری نبود، شما جرئت تیغ‌کشیدن بر روی نظام را داشتید؟». او در این نامه روحانی را به این متهم می‌کند که «ملت را برخلاف مصلحت مسلم عمومی و دستور رهبری، به دو قطب متخاصم تقسیم می‌کند»؛ او رئيس‌جمهوری را متهم می‌کند که «با زیرسؤال‌بردن تمام تاریخ انقلاب زمینه فتنه را فراهم می‌سازد»؛ توکلی روحانی را متهم می‌کند که «تمام مخالفان خود را طرد و نفی می‌نماید»؛ او رئيس‌جمهوری را متهم می‌کند که «خط امام و رهبری را نادیده می‌گیرد»؛ توکلی، روحانی را متهم می‌کند که «قوه قضائيه، سپاه و نیروهای انقلابی غیرمتمایل به خویش را بیراهه و خود را راه نجات می‌خواند»؛ توکلی پس از این اتهام‌زنی‌ها آورده که «در «فرض» پیروزی در انتخابات، چگونه می‌تواند کشور را اداره کند؟». توکلی همچنین از اصلاح‌طلبان درخواست می‌کند که «از ادامه این روند جلوگیری کنید»؛ البته به همین‌جا ختم نمی‌شود و از عواقب جلوگیری‌نکردن از آنچه او «این روند» خوانده، نوشته و به اصلاح‌طلبان هشدار داده که «وگرنه در تمام مظالمی که احتمالا در اثر آن پیدا شود سهیم و شریک هستید». توکلی در ابتدای نامه‌اش که خطاب به «ملت شریف ایران» است، نوشته: «این روزها حوادثی رخ می‌دهد و مواضعی از مقام دوم رسمی کشور سر می‌زند که انسان می‌ماند به امام و شهدا چه بگوید! از روزهای نخست تبليغات انتخاباتي به آقای روحانی برادرانه تذكر دادم كه چون شما نامزدي هستيد كه درعين‌حال رئيس‌جمهور مستقر است، اگر به مصالح ملی مقید باشید، نمی‌توانید هر حرفی را بزنید. مقصودم از هر حرفی خطاب به سایر نامزدها بود. متأسفانه وی نه‌تنها به اين تذكر توجهي نكرد كه هيچ، حالا می‌بینیم در هیئت یک اپوزیسیون تیغ به روی نظام جمهوری اسلامی می‌کشد! کاش ما نبودیم و این استحاله‌ها را نمی‌دیدیم». او در ادامه پس از ذکرکردن سخنان رئيس‌جمهوری در سخنرانی‌های همدان، ارومیه و کرمانشاه، مخاطبش را عوض کرد. توکلی بند بعدی نامه‌اش را با «به آقای روحانی باید گفت»، آغاز کرده و سپس نوشته است: «اگر شما راست بگویید، با آن سابقه سطوح بالای امنیتی، در خیر و شر کارکرد نظام در بالاترین سطح شریک هستید و نمی‌توانید مدعی کسی باشید و اگر این سخنان تهمت و توهینی بیش نباشد -که چنین است- که برای جلب رأی مخالفان نظام بر زبان جاری می‌کنید، وای به حال شما! شما که با این سخنان بخش عظیمی از مردم را طرفدار نامزدهایی با آن ویژگی‌ها می‌شمارید، حرمت مردم را رعایت کرده‌اید؟ در این صورت جناب‌عالی رئیسِ «جمهور» هستید؟ این است پاسداشت جمهوریت و مردم‌سالاری؟ اگر امام بود یا مدارا و حلم رهبری نبود، شما جرئت تیغ‌کشیدن بر روی نظام را داشتید؟». او افزود: «آقاي روحاني، شما و مشاوران شما كه چنين جملاتي را در ذهن و زبان شما قرار داده‌اند، به اين اميد واهی كه صدارت‌تان تداوم یابد، بايد بدانيد كه اولا: ضرر اين سخنان، براي عاقبت شما به‌مراتب بيشتر از نفع كوتاه‌مدت احتمالي آن براي جناب‌عالي خواهد بود و شما را در آغاز مسيري قرار خواهد داد كه برخي از پيشینيان با همين تصور در آن قدم گذاشته‌اند، مسيري كه بيش از آنكه خوش‌نامي و عاقبت‌بخيري برايشان داشته باشد، بدعاقبتي و بدنامي را برايشان رقم زد. يكي از شرايط تدبير و رفتار عقلايي، محاسبه منطقي هزينه و فايده است. در هزينه و فايده اين سخنان و اقدامات بينديشيد. ثانيا: فضاي كشور را در مسيري قرار خواهد داد كه بوي فتنه و آتش از آن به مشام مي‌رسد. خودكامگي براي جلب رأي،‌ نبايد به قيمت رقيب‌هراسي، ديو و دلبرنمايي،‌ احساساتي‌كردن جوانان و طرفداران و برانگیختن نفرت نسبت به رقیبان و طرفداران آنها و در نهايت به جان هم‌ انداختن توده‌هاي مردم تمام شود. هزينه‌كردن از سرمايه اجتماعي كشور براي پيش‌برد منافع فردي، خطايي نابخشودني است كه در سال 1388 عده‌اي با وعده‌هاي مردم‌فريبانه و عده‌اي ديگر با طغيان در مقابل قانون و نظام به آن دست زدند و زخمي را ايجاد كردند كه آثار آن به زحمت در حال بهبود است. مگر در آن انتخابات نامزدی که رئیس‌جمهور بود، چه حرفی می‌زد که شما این روزها نزده‌اید. از جمله سياست‌مداران بدعاقبتي نباشيد كه نه‌تنها مانع ترميم اين زخم نمي‌شوند كه بر آن خنجري ديگر مي‌زنند. ثالثا: به‌دليل مناصب متعدد شما از اول انقلاب تاكنون، هرگونه اظهار نظر خلاف واقع شما درمورد سياست‌هاي دفاعي و قضائي كشور در گذشته در مبارزه با داعش‌های داخلي، منافقين كوردلی كه سال‌ها پيش از آنكه داعش به آتش‌زدن و مثله‌كردن روي بياورد، در اين راه پيش‌قدم شدند و پوست سر مردم کوچه و بازار را در‌حالی‌که زنده بودند، می‌کندند و هرگونه اظهار نظر خلاف واقع شما در امور بين‌المللي كه منافع نظامي و تجاري خود را در آتش‌افروزي و بمباران ملل بي‌دفاع و كم‌دفاع به بهانه‌هاي مجعول دنبال مي‌كنند، مي‌تواند به‌عنوان گواهي نظام عليه خودش توسط معاندان ايران استفاده شود و زمينه‌ساز محدوديت‌ها و اقدامات جديد عليه اين نظام و مردم مظلوم شود، چراکه این سخنان را رئیس‌جمهور مستقر ابراز می‌کند!!». او در پایان باز هم به مخاطب اولش بازمی‌گردد و به آنها می‌گوید که «هشیار باشید!» و ادامه می‌دهد: «کسی که امروز ملت را برخلاف مصلحت مسلم عمومی و دستور رهبری، به دو قطب متخاصم تقسیم می‌کند و با زیرسؤال‌بردن تمام تاریخ انقلاب زمینه فتنه را فراهم می‌كند و تمام مخالفان خود را طرد و نفی می‌نماید و خط امام و رهبری را نادیده می‌گیرد، قوه قضائیه، سپاه و نیروهای انقلابی غیرمتمایل به خویش را بیراهه و خود را راه نجات می‌خواند، در فرض پیروزی در انتخابات، چگونه می‌تواند کشور را اداره کند؟ این انتخابات فرصتی بود برای احیای اصلاح‌طلبان وفادار به نظام و وطن‌خواه ولی با این روش فرصت مذکور از بین می‌رود. به خواهران و برادران اصلاح‌طلبی که با تمام قوا در صحنه حمایت از آقای روحانی به میدان آمده‌اند عرض می‌کنم، باید وظیفه دینی و ملی خویش بدانید که از ادامه این روند جلوگیری کنید وگرنه در تمام مظالمی که احتمالا در اثر آن پیدا شود سهیم و شریک هستید. به آقای روحانی هم می‌گویم، فأین تذهبون؟ از راهي كه در پيش گرفته‌ايد بازگرديد كه اين راه براي شما در دنيا و آخرت جز خذلان و براي ملت و نظام، جز خسارت در پي نخواهد داشت. رداي رياست‌جمهوري،‌ ولو با تمسك به چنين رفتاري حاصل شود، حتي اگر بداخلاقي احتمالي رقبا، شما را به افتادن در چنين دامي وسوسه كند، به خسارات آن نمي‌ارزد». توکلی نامه‌اش را این‌گونه خاتمه داد: «من آنچه شرط بلاغ است با تو می‌گویم؛ تو خواه از سخنم پند گیر خواه ملال». روز سه‌شنبه هم سایت متعلق به توکلی در بخشی از یک مطلب خود، روحانی را «محتاج آرای سیاه و مرده» دانسته است؛ یعنی به تعبیری، بخشی از افرادی که حق رأی دارند، آرا‌یشان «سیاه و مرده» است. نویسنده در ادامه نوشته: «کارنامه قابل دفاعی ندارد و وعده‌ای هم از او شنیده نمی‌شود؛ اما بخش قابل توجهی از آرای سیاه متعلق به آرای جریان افسرده و ضد انقلاب است. سخنان روحانی تصریح دارد که هدف اصلی‌اش به‌میدان‌آوردن آرای سیاه است. این آرا نیز تنها در شرایط دوقطبی بسیار تند و خشن به میدان می‌آیند». نویسنده در ادامه می‌افزاید: «روحانی با این سناریو شاید موفق شود. اما یک نکته؛ آرای سیاه اگر «با این دوقطبی» فعال شود، دامنه اثرش تنها صندوق رأی نیست. این جریان سال 88 کمترین جرمش به‌آتش‌کشیدن شهر بود».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.