زندگي زير سايه مرگ
اولین کاری که داعش با اشغال مناطق انجام میدهد این است که شروع به سربازگیری از کودکان میکند تا گزارشهایی از خانوادهها و نزدیکان خود به داعش ارائه دهند. آنان در مقابل سادگی کودکان روشهای کثیفی را در پیش میگیرد که از جمله این اقدامات وسوسهکردن کودکان با پولی ناچیز است. در برخی موارد با کودکان بازی میکند و زمانی که کودکان در کنار آنها احساس امنیت میکنند، از آنها سؤال میشود که «آیا پدرت سلاح دارد؟» اما سؤال دوم این است که «آیا پدرت داعش را دوست دارد و در مورد آن چه میگوید؟». از آنجا که کودکان به صورت خودجوش صحبت میکنند، تمام آنچه که در خانه اتفاق میافتد، میگویند. داعش همچنین با بازکردن سوپرمارکتها، به حرفکشیدن از کودکان متوسل میشود. مردم میگویند که مناطق تحت تصرف داعش که «اراضی خلافت» نامیده میشود، زندانهای ترس و مرگ است و در زندانهای داعش، اگر دیوارها به صحبت درآیند، یقینا تعداد جسدها را اعلام میکنند و نالههای هرکسي را که در بازداشتگاههای مرگ و ترس، شکنجه شده، منعکس میکنند. با وجود اینکه داعش شهر الباب و شهرهای دیگر تحتتصرف خود را به زندانی بزرگ تبدیل کرده است، اما همچنان زندانهای خاص خود را در زیر ساختمانهای دولتی دارد. زندانها در مناطق تحتتصرف داعش تبدیل به قلعههایی از ترس شدهاند، تا جایی که غیرنظامیان در شهر الباب میترسند که از نزدیکی این زندانها عبور کنند. در این زندانها اتفاقاتی دیده شده که بسیار بدتر از دردها در بازداشتگاههای سیاسی است که در داستانها خوانده میشود. سمیر بکور، بازداشتشده سابق داعش، درخصوص ساعات شکنجه میگوید که عملا بهمنزله مرگ بود و بسیاری از زندانیهایی که ازسوي داعش شکنجه میشدند، تلاش ميکردند تا برای رهایی از روزهای عذاب تلخ، خودکشی کنند. او گفت: گویی که سرهای ما قطع میشد. مرگ برای هر فرد بازداشتی که وارد زندانهای داعش میشد، تبدیل به یک آرزو میشد. از دیگر روشهای شکنجه، این بود که داعش گروهی از جوانان را در برکههای آب بزرگی میانداخت و پاها و دستان آنها را با طناب محکمی میبست و کودکانی که سنشان بیشتر از ۱۲ تا ۱۴ سال نبود، بر این اقدام ناظر بودند و به کودکان دستور داده میشد تا به هرکس که سرش را از عمق آب بالا میآورد، گلوله شلیک کنند تا در آب بمیرد. داعش در آخرین روزهای حضورش در شهر الباب و پیش از آنکه نیروهای سپر فرات این شهر را تحت کنترل خود درآورند، دست به اعدامهای دستهجمعی در زندان زد و زندانها را به گورستان تبدیل کرد تا جایی که بوی تعفن جسدها در ساختمان دادگاه الباب در زیر زمین پس از برداشتن اجساد نیز تا یک ماه مانده بود. ساکنان الباب پس از شکست داعش زندگی دیگری را تجربه کردند که خالی از ترس و مرگ و وحشت بود. آنها از این روزها بهعنوان «جهنم سرخ» یاد میکنند و میگویند که خدا نکند آن روزها برگردد. درهمینحال، محمود عقیل ابو صالح، مدیر مؤسسه امنیتی در شهر الباب سوریه، در مصاحبه با عکاظ گفت که داعش گروهکهای زیرزمینی در شهر الباب دارد. او گفت، طرز تفکر داعش کاملا مانند یک ویروس است و در نتیجه حتی پس از پاکسازی این شهر از این گروه، باید هوشیار و آگاه بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.