چرا مردم کرهجنوبی به طرفدار مبارزه با فساد و صلح رأی دادند
اردشیر زارعیقنواتی
انتخابات ریاستجمهوری در کرهجنوبی زیر سایه بحران ناشی از رسواییهای مالی رئیسجمهوری برکنارشده خانم «پارک گئون - های» برگزار شد و همانگونه که پیشبینی میشد حزب حاکم محافظهکار را با شکست سختی روبهرو کرد. «مون جائه-این» از حزب چپ لیبرال «دموکراتیک» پیروز این انتخابات بود. آقای مون جائه-این که در جوانی یک فعال دانشجویی بوده است و هماکنون بهعنوان یک وکیل شناخته میشود، همواره یکی از سرسختترین منتقدان دوران زمامداری 10ساله محافظهکاران و سیاستهای رئیسجمهوری برکنارشده قبلی بود که با اتکا به جنبش اعتراضی مستمر مردم کرهجنوبی در ماههای اخیر علیه فساد مالی شرکتها و مقامات دولتی توانست به قدرت برسد. این انتخابات در شرایطی برگزار شد که جدا از موضوع رسوایی مالی دولت پیشین، تنش در شبهجزیره کره نیز بعد از قرارداد آتشبس سال 1953 در منطقه به اوج خود رسیده و سایه جنگی بزرگ بر تمام منطقه سنگینی میکرد. به همین دلیل پیروزی مون جائه-این با توجه به برنامهها و دیدگاه وی برای کاهش تنش در شبهجزیره کره و امکان مذاکره برای تفاهم با همسایه شمالی نماد یک تصویر دوبعدی مبارزه با فساد و رونق اقتصادی در داخل در کنار کاهش تنش و امکان رسیدن به توافق صلح در خارج خواهد بود. این تصویر به همان نسبت که وضعیت داخلی کرهجنوبی را تحتتأثیر قرار میدهد در عرصه سیاست خارجی نیز بهویژه از آنجا که «دونالد ترامپ» بهشدت تمرکز خود را بر تشدید تنش با «پیونگیانگ» معطوف کرده، از اهمیت بسیاری برخوردار است. شبهجزیره کره همواره بهعنوان یک پرونده «جنگ باز» پس از توافق آتشبس سال 1953 که تا به امروز به قرارداد صلح ختم نشده، دچار تنشهای ادواری بین دو همسایه شمالی - جنوبی و همچنین آمریکا با محور چین - روسیه بوده است. این تنش تاکنون اجازه تثبیت وضعیت و صلح پایدار در شبهجزیره را نداده و مهمتر از آن به دلیل کشیدهشدن سه قدرت بزرگ جهانی در عرصه ژئوپلیتیک، شرق آسیا را همیشه در حالت «صلح سرد» محبوس کرده است. شمشیر داموکلس تهدید جنگ و حمله به کرهشمالی از چند دهه پیش این کشور منزوی را به سوی اجرائیکردن یک برنامه تسلیحات هستهای کشاند که امروز پیونگیانگ را در زمره دارندگان بمب اتمی قرار داده است. همین تلاشها برای مسابقه تسلیحاتی و تشدید تنش در شبهجزیره کره طبق الگوی دوران جنگ سرد، کرهشمالی را مجبور به اختصاصدادن بخش عمده از ثروت و منابع ملی برای توان بازدارندگی کرد که امروز ارتش یک میلیوننفری آن با انباشت تسلیحات متعارف و غیرمتعارف، این کشور نسبتا فقیر را تبدیل به یک قدرت نظامی بزرگ کرده و در عوض توسعه کشور را به محاق برده است. پیروزی مون جائه-این در انتخابات ریاستجمهوری با توجه به برنامههای او برای کاهش تنش در شبهجزیره کره، تمایل برای مذاکرات صلح با پیونگیانگ، گسترش مناسبات تجاری با همسایه شمالی از جمله ازسرگیری فعالیتهای تجاری و صنعتی این کشور در پارک صنعتی «کائهسونگ» و مخالفت با سیاست ترامپ برای تشدید تنش در منطقه، میتواند از اهمیت زیادی برخوردار باشد. زمانی که برنامههای رئیسجمهوری جدید را با آخرین نظرسنجیهای انجامگرفته که نشان میدهد حدود 65 درصد از مردم کرهجنوبی خواهان صلح و کاهش تنش با همسایه شمالی هستند و همچنین وقتی که تبعات احتمالی بروز جنگ بر موجودیت کشور در کنار هم قرار داده شود، اهمیت موضوع دوچندان خواهد شد. مردم و رهبران مصلحتجوی کرهجنوبی و حتی ژاپن به دلیل اینکه در صورت بروز جنگ بیشترین آسیب انسانی و اقتصادی را به دلیل وضعیت «شیشهای» بر کشورهای خود پیشبینی میکنند، به نظر میرسد از ماجراجوییهای رهبران تندرو و هم چنین واشنگتن بسیار بیمناک شدهاند. آنان بهخوبی میدانند سیاستهای ماجراجویانه دونالد ترامپ برای تشدید تنش با کرهشمالی تنها دامن آنان را خواهد گرفت و کشور آمریکا با فاصله بیش از 10 هزارکیلومتری با مصونیت کامل تنها میوه این فاجعه بزرگ را خواهد چید. طبق پیشبینیهای منابع مستقل و حتی نهادهای ژاپنی و کره، در صورت بروز جنگ در خوشبینانهترین حالت صدها هزار شهروند این دو کشور در همان روزهای اول به دلیل قدرت تسلیحات متعارف و غیرمتعارف کرهشمالی قربانی میشوند و اقتصاد آنان نیز برای یک دوران طولانی دچار آسیب و رکود جدی خواهد شد. آنان بهدرستی میدانند نابودی کرهشمالی در مابازای سنگینی به دست خواهد آمد که برای این دو کشور به مفهوم رقمخوردن فاجعه خواهد بود. بههمیندلیل پیروزی رئیسجمهوری میانهرو جدید در کرهجنوبی بهنوعی بازتاب همین واقعیت عینی و تمایل عمومی برای صلح است و این چیزی خواهد بود که رهبر افراطی حاکم بر کاخ سفید در آینده نزدیک باید آن را درک کرده و در معادلات و استراتژی خویش در این منطقه دست به بازنگری جدی بزند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.