|

شوخی، فراموشی و زوال

رمان‌ «مرد شوخ» از کِنِت هَری لِندن و مجموعه داستان «دیوار خاطرات» از آنتونی دوئر، از تازه‌های نشر کلاغ در زمینه داستان ترجمه در نمایشگاه کتاب امسال هستند. «مرد شوخ» به‌ویژه برای ما ایرانی‌ها رمانی خواندنی است چراکه نویسنده آن بین سال‌های 37 تا 40 شمسی در ایران زبان و ادبیات انگلیسی تدریس می‌کرده و رمان «مرد شوخ» ماحصل تجربیات اوست در آن چندسالی که در ایران بوده است. مترجم کتاب، امیرحسین حاج‌قنبری، در مقدمه ترجمه فارسی این رمان درباره سابقه آشنایی‌اش با این رمان نوشته است که از طریق کتاب «ظلم، جهل و برزخیان زمین» محمد قائد به وجود چنین کتابی پی برده و دنبال آن گشته و وقتی متوجه شده ترجمه‌ای از آن موجود نیست، متن اصلی کتاب را پیدا کرده و خوانده و ترجمه‌اش کرده است. «مرد شوخ» رمانی است طنزآمیز که این‌گونه آغاز می‌شود: «آرچی بلیکر صدای زنگ تلفن را از راهرو می‌شنید. صدایی بی‌رمق که آهنگ مجاب‌کننده‌یی نداشت؛ درست مثل محل اقامتش در خیابانی در محله پدینگتون، درست مثل مبلمان اتاقش که هیچ شوروشوقی در او برنمی‌انگیخت. آهنگ پرطنین تلفن از مدت‌ها پیش امید رساندن هر پیغام مهمی را وانهاده بود و برایش اهمیتی نداشت به آن جواب دهد. نمی‌توانست دلیل خوبی برای بلندشدن از کاناپه تختخواب‌شو و جواب‌دادن به تلفن پیدا کند. مثل همیشه، پیغامی برای کروم است- کارمند بانکی که در اتاق مجاور زندگی می‌کند؛ تا از او بخواهند واسطه پیام‌هایی باشد درباره سلامتی یا برخی اوقات خیلی مرموزانه‌تر، عدم سلامتی تعدادی از سگ‌هایی که روز بعد در مسابقه سگ‌دوانی شرکت می‌کنند. به نظر نمی‌رسید کروم بابت این خبرچینی‌ها از سگ‌های اصیل پول‌دارتر یا تنگ‌دست‌تر شده باشد...». کنت هری لندن، نویسنده این رمان، سال گذشته در سن 87 سالگی در زادگاهش در کشور کانادا درگذشت. او پس از ایران به کشورهای اندونزی، لبنان و ژاپن رفت و تجربه‌هایش از بودن در اندونزی و ژاپن را هم در کتاب‌هایی به نگارش درآورد. مجموعه‌داستان «دیوار خاطرات» از دیگر تازه‌های نشر کلاغ است. این رمان را شیما الهی ترجمه کرده و نویسنده آن، آنتونی دوئر، از چهره‌های مهم ادبیات معاصر آمریکا در حوزه رمان و داستان کوتاه و برنده جایزه پولیتزر است. از دوئر پیش از این رمان «تمام نورهایی که نمی‌توانیم ببینیم» به فارسی ترجمه شده است. در بخشی از مقدمه مترجم بر مجموعه‌داستان «دیوار خاطرات» می‌خوانیم: «دیوار خاطرات از فراموشی و زوال می‌گوید. شخصیت‌های هر داستان مستقیم یا غیرمستقیم به نوعی درگیر بازه‌یی از زندگی خود هستند که نه توان گریز از آن را دارند و نه قادرند از آن به همان شکل قبلی‌اش محافظت کنند: از پیرزنی گرفتار آلزایمر که خاطراتش از ذهن او می‌گریزند تا پسری که گذشته خود را فراموش کرده تا خاطره‌خوان دیگری باشد؛ از فرزندی داغ‌دارِ نبودن والدین تا سربازی دل‌مشغولِ خاطره‌بازی و غافل از اینکه یادگاران پشت‌سرش ویران شده‌؛ از روستایی که قرن‌ها خاطره را با خود به زیر آب می‌برد تا دخترکی که روح‌اش در آلمان و در اردوگاه‌کار اجباری است و جسم‌اش در آمریکا رو به موت.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.