|

به عقب برنمی‌گردیم

عباس مخبر

من از آن دست آدم‌هایی هستم که فکر می‌کنم فرق دارد چه کسی به‌عنوان رئیس‌جمهور کشورم رأی بیاورد. جزء آنهایی نیستم که برایشان فرقی نمی‌کند چه کسی رأی بیاورد و چه کسی رأی نیاورد. ما هشت سال گرفتار رئیس‌جمهوری بودیم که هرروز بحرانی در داخل و خارج کشور به‌پا می‌کرد، ما شاهدان خاموش نابودی منابع مملکت در آن سال‌ها بودیم، ما دیدیم که نه از امنیت خبری هست و نه از آزادی، حتی در مقیاس‌های حداقلی‌اش. ملت ما زیر بار فساد، تورم و بحران‌های داخلی و خارجی در حال خردشدن بود و دیگر قصد بازگشت به آن روزها را ندارد. چرا كه امروز بعد از چهارسال که از حضور آقای روحانی در ریاست‌جمهوری می‌گذرد، وضع تا حدودی فرق کرده و رو به بهبود رفته است. در دوره اول ریاست‌جمهوری دولت تدبیر و امید، ویرانی‌های آن هشت سال، تا حدود زیادی بازسازی شد و تصورم این است که اگر ایشان برای چهار سال دیگر هم فرصت داشته باشند و ما شاهد تداوم دولت تدبیر و امید باشیم، قدم‌های بیشتری به‌نفع کشور و مردم برخواهند داشت. فضای امروز آماده‌تر از فضای سال 92 برای دولت آقای روحانی است، چراکه بخش مهمی از راه بازسازی تخریب‌ها و ویرانی‌های گذشته، طی شده و مسیر پیش‌رو، روشن‌تر از آن زمان به چشم می‌آید. نباید آقای روحانی را در مقام «مصدق» يا «بازرگان» تلقی کرد؛ او فردی است که در چارچوب اختیارات قانونی رئیس‌جمهور در کشور ما، قدم‌هایی را برای بازکردن فضای کشور، کاهش تنش‌های داخلی و خارجی و مقابله با گسترش فساد برداشته و به نظر می‌رسد که در ادامه راه نیز چنین خواهد کرد. ما به‌عنوان شهروندانی که در این کشور زندگی می‌کنیم، می‌دانیم که در چهار سال اخیر، فضای آرام‌تری را تجربه کرده‌ایم؛ فضایی که توانسته‌ایم در آن کتاب بخوانیم، کار کنیم و آرام‌تر به زیست خود ادامه بدهیم و فکر می‌کنم در چنین فضایی است که می‌توان به بهترشدن اوضاع امیدوار بود. بااین‌همه مسیری که آقای روحانی در دور دوم ریاست‌جمهوری پیش‌رو دارد، مسیر ساده‌ای نیست. برای من به‌عنوان یک فرد فعال در حوزه فرهنگ، سخت است که به ایشان توصیه‌ای برای آن روزها داشته باشم، چراکه می‌دانم یکی از عاجل‌ترین مسائل کشور درحال‌حاضر بحث اقتصاد است و رئیس‌جمهور قطعا مجبور به پیگیری و سروسامان‌دادن به آن خواهد بود. ماجرای مقابله با گسترش فساد نیز همچنان به قوت خود باقی است، اگرچه به نظر می‌رسد در این حوزه جز از راه تعامل و ایجاد نوعی توازن قدرت، کار بیشتری از دست روحانی برنخواهد آمد. حتی نگاهی به شعارهای انتخاباتی ایشان در سال 92 نیز یادآور این نکته است که اولویت برنامه‌های ایشان به‌ترتیب، حل مسائل خارجی، بهبود شرایط اقتصادی کشور و در نهایت پرداختن به مسائل اجتماعی بوده و هست. به‌عنوان کسی که اهل کتاب و حوزه فرهنگ است، آرزو دارم در دولت آینده، شرایط بهتری در حوزه فرهنگی کشور داشته باشیم، اگرچه می‌دانیم این شرایط بهتر به‌هیچ‌عنوان شرایط ایده‌آل نیست، بلکه حضور قانون و قانون‌گرایی در حوزه فرهنگ می‌تواند گزینه موردنظر باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.