|

انتخابات، صحنه نبرد یا آزمون

مینو مرتاضی ‌ - لنگرودی

انتخابات به‌منزله مؤثر‌ترین ابزار تحقق مردم‌سالاری همواره امکان‌هایی برای گفت‌وگوی شفاف بین مردم و نخبگان سیاسی و فرصت‌هایی برای باز‌سازی و ترمیم ساختارهای سیاسی و قانونی کشور فراهم می‌کند. همچنین به مردم امکان می‌دهد تا با استفاده از فضای انتخاباتی گرد هم بیایند و به ارائه نقد و نظر و طرح مطالبات خود بپردازند. انتخابات همچون نعمتی برای ساختار سیاسی، فضای لازم برای آشنایی و انطباق نخبگان با واقعیت تحولات اجتماعی در سپهر عمومی و مطالبات به‌روز برآمده از تحولات نوین را ایجاد می‌کند. مردم هم با استفاده از این فرصت‌ها با موانع و محدودیت‌های مدیریت اجرائی در ساختار سیاسی آشنا‌تر می‌شوند. فرصت‌های انتخاباتی، زمینه‌ ظهور دو نگرش متضاد را هم فراهم می‌کند؛ نگرشی که استفاده از فرصت و فضای انتخاباتی را به‌منزله زمان تسویه‌حساب‌های شخصی و جناحی و گروهی تلقی می‌کند و به منظور تخریب رقیب وارد عرصه شده و به دوئل با رقیب می‌پردازد و مردم را شاهد فرض می‌کند؛ روشی که در مناظرات تلویزیونی کاندیدا‌ها شاهد هستیم. کاندیداها با حفظ سمت‌های اجرائی و مدیریتی در مناصب کلیدی؛ ژست اپوزیسیون به خود می‌گیرند و با امنیت خاطر سخت‌ترین حملات و اتهامات را به یکدیگر و در اصل به موقعیت‌های تصمیم‌گیری و مدیریت سیاسی کشور وارد می‌کنند. البته آنچه در این میان تخریب و نابود می‌شود، اعتماد مردم به ساختار سیاسی و خود آقایان است. در مناظرات تلویزیونی و رادیویی و در فضاهای مجازی، حملات و جنگ‌های آتشین کلامی که به‌غلط جنگ سرد نامیده می‌شوند، به‌شدت جریان دارد و کسی را یارای اعلام آتش‌بس نیست. در بحبوحه چنین نبرد مردانه‌ای حقیقت تلخ این است که مانند همه جنگ‌ها، زنان قربانیان اصلی حامی‌گری نمادین مردان صاحب قدرت هستند. مردانی که خود را شایسته‌تر از رقیب برای به‌دست‌گرفتن منصب ریاست‌جمهوری و مردم می‌دانند، در میدان نبرد قدرت حمایت نمادین خود از زنان را همچون بمب و موشک به سوی یکدیگر شلیک می‌کنند. انگارنه‌انگار که مردم و زنان با نگرش و عملکردشان در زمینه حامی‌گری تبعیض‌آمیز و نابرابرشان در جایگاه حمایت فرادست از فرودست کاملا آشنایند. مردم و به‌ویژه زنان در برنامه‌های مدیریتی‌ای که کاندیدا‌ها ارائه می‌دهند، در جست‌وجوی کوچک‌ترین امکان و نشانی از برابری‌خواهی و ممنوعیت تبعیض‌ها هستند تا اختیارات خود را در قالب رأی به آنها تقدیم کنند. درواقع مطالبه‌گری‌های نهاد‌های مدنی و گروه‌های مردمی و زنان و اقوام و اقشار گوناگون مردم از کاندیداهای ریاست‌جمهوری و شورای شهر، کمک‌های بی‌چشمداشت و یاری بی‌دریغ مردم به نخبگان سیاسی است و این فرصت را نیز به‌جای آموختن و تأمل، صرف بازی قدرت می‌کنند و به مردم ثابت می‌کنند چنان غرق خود‌ند که گوش شنوایی برای شنیدن مطالبات آنها ندارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.