چرا NDA مثل DNA مهم است؟
پوریا عالمی: بعضیها هستند که کارشان این است که فقط کار ستادی میکنند؛ یعنی اینقدر کار ستادی میکنند که استاد کار ستادی میشوند. به این اساتید از یک مرحله بهبعد استاد میگویند. استاد معنیش این است که اینها اوسستاد هستند. عیب اساتید ستاد این است که کمکم فکر میکنند که اگر اینها نباشند، ستاد استاد میشود و درش بسته میشود. این اساتید هر چهار سال یکبار از خانه میآیند بیرون و میروند ستاد. در چهار سال آینده این اساتید ستادی میستانند حقشان را از ستاد و سهمخواهی میکنند. اگر سهمشان را ستاد بدهد که هیچی، اما اگر سهمشان را نگیرند ستاد را واقعا استاد میکنند. به نظر ما عیبی هم ندارد. یک قانون وجود دارد NDA یا «پیماننامه عدم افشا» که شما را ملزم میکنند اسرار کاری را افشا نکنید. منتها توی ایران هنوز برای اینکه توی کوچه سهمتری، خانه باید دوطبقه باشد یا 20 طبقه هنوز قانون نداریم بعد شما توقع دارید NDA داشته باشیم؟ درواقع الان اگر کسی به DNA خودش وفادار باشد و بداند از کجا آمده، باید خدا را شکر کند. NDA که شوخی است. حالا ما NDA امضا نمیکنیم درست، اما خود آدم که باید دودوتا چهارتا کند؛ مثلا شما فکر کن الان سردبیر روزنامه اطلاعات در سال ۵۷ بیاید بگوید اگر او تیتر نمیزد شاه رفت، شاه نمیرفت. مسئله مشاوره همین است. آدم به دیگران میگوید توپ را چطوری پاس بدهند و چطوری بزنند توی گل. منتها وقتی گل شد، مردم آن طرفی را که گل زده قلمدوش میکنند. حالا هم آقای روحانی چه خودش گفته باشد من سرهنگ نیستم، حقوقدانم، چه از روی نت نوشته باشد، مسئله اینجاست که الان گل زده به نامش ثبت شده و دارد دور زمین شادی پس از گل میکند. ما معتقدیم باید توی ایران هم باب شود که آدمها با هم قرارداد NDA امضا کنند؛ چه مشاوره برندینگ شیر پاستوریزه باشد، چه مشاوره سیاسی. بحثی هم که این دو روز در اینترنت آغاز شده، چون مبنای قراردادی ندارد، بررسی حقوقیاش سخت است و وقتی بحث حقوقی یک مسئله روشن نباشد، قضاوتها اخلاقی خواهند شد؛ درست شبیه مسئلهای که برای مشاوره برندینگ سیاسی آقای روحانی در سال ۹۲ اتفاق افتاده و الان محل مناقشه افراد شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.