مناظره درباره مناظره
شرق: مناظره درباره مناظره. غلامرضا مصباحیمقدم و ابراهیم اصغرزاده به نمایندگی از دو جریان اصولگرا و اصلاحطلب روز گذشته درباره نخستین مناظره انتخاباتی ریاستجمهوری در خبرآنلاین با هم گفتوگو کردند. مصباحیمقدم به دفاع تمامقد از رئیسی بلند شد و اصغرزاده هم از جریان اصلاحطلبی دفاع کرد. بخشهای مهم این گفتوگو در ادامه میآید. اصغرزاده: اصلاحطلبان در حوزههای مختلف تحت فشار هستند. حتی اساتید و چهرههایی که اصلاحطلب معرفی میشوند با شک و تردید نگریسته میشوند. در دولت آقای احمدینژاد ابر و باد و مه و خورشید و فلک آمدند تا او با همه ظرفیتها بتواند کار کند. درحالیکه دولت خاتمی فقط 20 درصد قدرت را داشت؛ دولت احمدینژاد 80 درصد قدرت را داشت و همه حامی او بودند. درحالیکه کسی به خاتمی کمک نمیکرد و هر 9 روز یک بحران داشت و به جایی رسید که او خودش گفت رئیسجمهور یعنی تدارکاتچی! من برخلاف دوستان اصولگرا معتقد بودم که احمدینژاد باید در این انتخابات شرکت میکرد و از طریق صندوق رأی کنار گذاشته میشد. این مصلحت بیشتری برای کشور بههمراه داشت. مناظره دیشب نشان داد که برخی نامزدها به دنبال کسب آرای احمدینژاد هستند. نگاه همه به بلوک رأیی در آن وسط است که خیلی ایدئولوژیک نیست و احمدینژاد از آن منظر آن را به خود اختصاص داده بود که آن طبقه را دیده است. دیشب رئیسی و قالیباف هم نگاه ایدئولوژیک نداشتند و به دنبال جذب رأی بلوکی بودند که یارانه برایشان مهم است. این مسئله کمی مصنوعی است، اما با حضور احمدینژاد، این انتخابات واقعیتر بود. دولت احمدینژاد بیشتر به گولزدن مردم پرداخت. بخشی از جیدیپی در اختیار دولت است و مالیات میدهد و نظارتپذیر است، اما بخشهای دیگری هم هست که نظارتپذیر نیست. مثل تولیت آستان قدس که کار اقتصادی میکند و سودآوری دارد، اما مالیات نمیدهد. نظارتی هم بر آنها نیست؛ مثلا همین اتوبان صدر که در مناظرهها مطرح شد؛ حدود 10هزارمیلیارد تومان هزینه برداشته است. چرا؟ وقتی بخشهایی از اقتصاد کنترلناپذیر باشند و نظارتی بر آنها نباشد همین میشود که دولتی مثل خاتمی از آنها بیبهره بود، ولی دولت احمدینژاد از آن رانتها بهره میبرد! او در همین نظام رئیسجمهور شده بود و از یک نظام بیگانه نیامده بود. اگرچه انتقاداتی به او میشد، اما او با قدرت اسکناس چاپ میکرد! چه نظارتی بر او بود؟ مصباحیمقدم: اگرچه برخی میگویند که او مدیریت سیاسی نداشته، اما چنین نیست و او سابقه نظارتی قویای دارد. او همچنان مایل است خودش را وابسته به یک جناح معرفی نکند. برنامههای او دارای پشتوانه است. ایبسا عدهای این رویکرد را بهتر بپسندند که کاندیدایشان با متانت وارد شود و چالشی بحث نکند. در زمان ریاستجمهوری آقای هاشمیرفسنجانی، آقای رئیسی رئیس سازمان بازرسی کشور بود و نمایشگاهی برگزار کرد که آمار ارائهشده در آن گویای آن بود که در طول دولت آقای هاشمی، مردم فقیر، فقیرتر شده بودند. من بر اساس آمار ارائهشده در آن نمایشگاه به آقای هاشمی گفتم که در پنج سال دولت شما نقدینگی و تورم بالا رفت و طبقات محروم جامعه را محرومتر کرد. سیستم بانکی ما هم مشکلات زیادی دارد. آقای نوربخش کاری کرد که در بانکداری بدونربای جهان نیست. مردم بر اساس سپردههایشان سودی میگیرند که رقابتی بین بانکهاست که چه بانکی بیشترین سود را میدهد. چانهزنی بین مدیران کلان و پولدار است که کجا و با چه سودی سپردهگذاری کنند. در چنین فضایی که بانکها فقط 21 درصد سود میدهند، مؤسسات مالی- اعتباری غیرقابلکنترل 25 درصد سود میدهند! دولت آقای خاتمی در دو دوره نماد اصلاحطلبی بود. مجلس ششم هم همینطور. رفتار آن مجلس و آقای خاتمی زمینهساز مشکلاتشان شد. از جمله اینکه انتخابات را تحریم کردند. رأی آقای خاتمی در دماوند هم کلی سروصدا کرد که او تحریم را شکست. پس از آن هم فتنه 88 و جرزنی سیاسی از سوی برخی کاندیداها رخ داد. نتیجه آن چالشی برای خود اصلاحطلبان بود و ماهها نظام را با مشکلاتی روبهرو کردند و حاضر نشدند به قانون و نتیجه انتخابات تمکین کنند. 70 درصد در اختیار دولتی است که «بزرگ» است و آن 30 درصد در اختیار کشاورزان، صنعتگران، تجار و واردکنندگان و کشاورزان و... آستان قدس هم که مورد اشاره شما بود در همین 30 درصد قرار میگیرد. این 30 درصد در دولت احمدینژاد هم در اختیار او نبود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.