و فقط درد دلی برای شهدای میرجاوهمان
حبیب احمدزاده
9 سرباز ماموطن و ناموسمان در مرز میرجاوه شهید و عزیزی از آنان از سوی کوردلانی بهنام جیشالعدل (از دست این دنیای وارونه و بهغارترفته اسامی) اسير شده است.
همین هفته پیش بود که برای تدریس فیلمنامهنویسی به لبنان رفته بودم، دانشجویی مرا به بیمارستان برد تا یکی از اقوام دورش را ببینم. در راه گفت او دو کودک مجروح جنگ در بستر دارد - این زن سوری از محله محاصرهشده فوعه و کفریا و دو فرزند تکهتکهشده که هنوز در سردخانه بودند- گفتم حداقل دستخالی نرویم و برای بچهها تنقلات بخریم. نگاه معنیداری کرد و به عربی گفت هیچ نخرید بهتر است، داغ مادرشان تازه میشود. در بیمارستان معنی این حرف را با داغدل، خود فهمیدم. ماجرا این بود که پس از حدود چهارسال محاصره شهرهای شیعهنشین فوعه و کفریا از سوی مسلحان ضد بشار، در قراردادی قرار بر تبادل میشود، مسلحان محاصرهشده در شرق دمشق با زنان، کودکان، پیرزنان و پیرمردان این دو محله معاوضه شوند. اتوبوسهای حاوی این زنان و کودکان طبق قرار به حرکت درمیآیند. در آخرین بازرسی مسلحان برخلاف مذاکرات، دهها اتوبوس از حرکت بازداشته شده و ساعتها در آنجا متوقف میشوند. وانتی پر از چیپس وارد محل شده و کودکانی که سالها در محاصره بوده و در رؤیا هم چیپس ندیده بودند به سمت ماشین هجوم میبرند. افراد مسلح پاکتهاي چیپس را باز کرده و در اطراف وانت پخش میکنند تا کسی از وانت دور نشود و شاید ناظر تحقیرشدن همچون حیوانات از سوی همدیگر برای کنارزدن بچهها شوند. همه بچهها سراسیمه برای گرفتن چیپسها چهارزانو روی زمین قرار گرفته و مشغول به جمعکردن، ناگهان انفجار عظیم وانت و شهادت در دم بیش از 120 کودک و بیش از 40 بزرگسال همراه آنان... . زن سوری هنوز مات بود و اجساد تکهتکهشده دو کودکش در میان تکههای دیگر بچههای مقتول این حادثه که اصلا قابلشناسایی نبودند. اینهمه طراحی خبیثانه؛ ما چه موجودات پستی میتوانیم بشویم؟ وقتی بیرون آمدم، دانشجو هم سخنی نگفت. آن سوریه امروز بود و امروز هم این شهدای سرباز... . خدایا باز دعا، عقلمان بده و بس.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.