|

روزی برای گرامیداشت سلامت جامعه کاری

پروا سلطانی . فعال اقتصادی و کارآفرین

روز جهانی بهداشت و ایمنی در محیط کار فقط یک مناسبت بین‌المللی نیست، بلکه فرصتی همگانی برای ارزیابی شرایط همه کارگران و کارکنان این مرز و بوم و اطمینان‌یافتن از برخورداری آنها از سلامت جسمانی و روانی، حمایت‌های اجتماعی لازم و به‌طور‌کلی رفاه نیروی کار است. این روز جهانی یک بار دیگر به ما هشدار می‌دهد که شرایط نیروهای کار در جهان به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه با شرایط ایده‌آل و استاندارد فاصله زیادی دارد؛ به‌ویژه که گفته می‌شود هنوز هم در بسیاری از کشورهای جهان ارتباط مستقیمی میان رشد اقتصادی و ارتقای کیفیت محیط کار وجود ندارد. گزارش‌های آژانس بین‌المللی کار تأکید بر این نکته را الزامی می‌کند که رشد اقتصادی زمانی می‌تواند به توسعه بینجامد که شغل شایسته و ثمربخش برای همه جوانان در دسترس باشد و شرایط کیفی محیط کار هم‌پای رشد اقتصادی بهبود پیدا کند. این بهبود کیفی بی‌تردید جلوگیری از آسیب‌های ناشی از مشاغل پرخطر را نیز به‌دنبال خواهد داشت. امسال روز جهانی بهداشت و ایمنی در محیط کار برای همه ما یادآور حادثه تلخ پلاسکو نیز خواهد بود. کشته و مصدوم‌شدن بیش از 200 آتش‌نشان به‌دلیل بی‌مبالاتی در تأمین حداقل‌های ایمنی در یک ساختمان غیراستاندارد، به‌درستی به ما یادآوری کرد که نسبت به آسیب‌دیدگی یا فوت حتی یک کارگر هم بی‌تفاوت نباشیم. ما به مکانیسم کارآمدتری برای ارزیابی شرایط ایمنی و بهداشت حرفه‌ای در محیط کار نیاز داریم تا بتوانیم از پدیدآمدن فاجعه‌های انسانی جلوگیری كنيم. آژانس بین‌المللی کار نیز کارآمدسازی سیستم گردآوری و بهره‌گیری از داده‌های ایمنی و بهداشت حرفه‌ای را در سال 2017 در دستور کار خود قرار داده‌ است تا از این طریق به شیوه‌ای مؤثرتر در تبیین و اجرای سیاست‌های بین‌المللی قدم بردارد و با شناسایی بخش‌های خطرناک اقدامات پیشگیرانه را در سطح بین‌المللی اشاعه دهد. روز جهانی بهداشت و ایمنی در محیط کار همچنین فرصت مناسبی است که به وضعیت نامناسب زنان در محیط کار و شکاف‌های جنسیتی موجود در جوامع درحال‌توسعه نیز اشاره کنیم. خوب است بدانیم که مروری بر آمارهای موجود در زمینه سهم زنان از بازار کار در سطح جهان نشان می‌دهد در بسیاری از مناطق جهان، زنان هنوز هم در دام مشاغل کم‌مهارت و فعالیت‌های بدون دستمزد گرفتار هستند. آژانس بین‌المللی کار زنان معتقد است، اگر قدمی برای رفع شکاف‌های جنسیتی برداشته نشود، زنانِ شاغل تا سال 2030 وضعیت بهتری را تجربه نخواهند کرد. در کشور ما نیز زنان با وجود تلاش بسیار در جهت ارتقای سهم‌شان از بازار کار کمتر از 14 درصد از فرصت‌های شغلی را نصیب خود کرده‌اند. فارغ از ضعف‌های ساختاری محیط کار در زمینه شکاف جنسیتی، باید نگاهی ویژه به مسائل فرهنگی در این زمینه داشته باشیم و قبل از هر چیز پیش‌فرض‌هایی را مد نظر قرار دهیم که خود زنان را از مطالبه شرایط بهتر در محیط کار بازمی‌دارد. مسئولیت پرکردن بخشی از این شکاف جنسیتی روی دوش خودمان است و باید از انجمن‌های فعال در حوزه زنان بخواهیم که در این زمینه فعالانه‌تر برخورد کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.