قضيه مورچه كارگر و گنجشك تحريمگر
پوريا عالمي: يكى بود، يكى نبود. گنجشكى بود كه زانوى كاركردن نداشت و دستش به زانوى خودش نبود. مورچهاى هم همسايه گنجشكه بود كه مرض كار داشت. گنجشكه به مورچه گفت: چقدر زور ميزنى تو زندگي؟ ولش كن بابا. مورچه گفت: فردا كه زمستون شد، ميبينمت. گنجشك گفت: زمستون هم بشه شهرداري گرمخانه زده ما ميريم اونجا. مورچه گفت: تو نميخواي براي تغيير تلاش كني؟ گنجشك گفت: نه. مسئوليت كارها با مسئولينه. مورچه گفت: پس حق نداري غر بزني از فردا كه چرا وضع اينه. گنجشك گفت: من اگه غر نزنم پس چطوري اينستاگرام و فيسبوك و سخنرانيم رو پر كنم؟ مورچه گفت: راهحل تو در كل چيه؟ گنجشك گفت: مردم تلاش نكنند تا دولت دستش تو پوست گردو بمونه و ضايع شه. مورچه گفت: بعد چى ميشه؟ گنجشك گفت: وضع از اين بهتر ميشه و مردم مجبور ميشن بروند توى گرمخانه كه بهنفعشونه. مورچه گفت: چطوري؟ گنجشك گفت: اينطوري كه جامعه يكدست ميشه. مورچه گفت: خودت چي؟ گنجشك گفت: چون من متفاوت هستم، برميگردم برج عاج، طبقه نودوششم، پلاك ٣ زندگي ميكنم و چندتا پست اينترنتى جديد ميذارم. مورچه گفت: پس من متقاعد شدم. ببين من واسه خونم مشتري اومده. خونهرو ميدم به اون، خودم ميرم يه جايي كه از تو دور باشه. اوكي؟ گنجشك گفت: بدبخت سازشكار. حالا كي جاي تو مياد؟ مورچه گفت: خانواده موريانهها. گنجشك گفت: بهتر. اونها مرد عملند و مثل تو سازشكار نيستند. بيخ قضيه زمستان شد و چون از انتخابات گذشته بود گرمخانهها را بسته بودند. گنجشك خسته و گشنه و سرمازده برگشت به درختش، كليد انداخت در را باز كند كه ديد يك يادداشت روي در است: ما كارمان را كرديم. خودت خواستى. امضا: خانواده موريانهها. گنجشك در را باز كرد و رفت توي خانه و تلويزيون را روشن كرد كه يكهو درخت كه از تو پوسيده شده بود، فروريخت. گنجشك زنگ زد به مورچه، مورچه بهش گفت: اونوقت كه جيكجيك مستونت بود، فكر زمستونت نبود؟ گنجشك گفت: نه. مورچه گفت: نگمه. و گوشي را گذاشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.