|

مثل هنرپيشه فيلم‌ها

مهرداد حجتی

«داش‌» مدت‌هاست لاغر شده. پرسیده‌ام ورزشی، چیزی می‌رود؟ گفته فشار رویش زیاد است. توقع‌ها بالاست. همین دوندگی روزمره بالاخره هرکسی را از پا می‌اندازد. نمی‌توان زیر فشار مداوم زیاد دوام آورد. خیلی زور هم داشته باشی بالاخره آخرش وا می‌دهی. شما خودت را بگذار جای من، یک ساعت هم نمی‌توانی دوام بیاوری، چه رسد به یک عمر! این حرف‌ها را گارسون داشت می‌زد. بعد از مدت‌ها مرا دیده بود، داشت از همشهری معروفش «آق‌داش» می‌گفت. عکسش را هم نشانم داد، عجب هیکلی داشت!

پرسیدم: «این هیکل را می‌گویی لاغر شده؟» گفت: «حالا دیگر آن هیکل سابق را ندارد. خیلی تراشیده شده. آب رفته. اگر از نزدیک ببینی نمی‌شناسیش. باورت نمی‌شود. زمانی کل شهر ما از او حساب می‌بردند. باورت نمی‌شود اگر بگویم برای خودش ابهتی داشت. اصلا یک چیزی. باید آن‌موقع می‌دیدی. مگر کسی جرئت می‌کرد روی حرفش حرف بزند. وقتی حرف می‌زد همه لالمونی می‌گرفتند. کسی جیک نمی‌زد، اما باید حالا ببینی». می‌پرسم: «عیالوار است؟» می‌گوید: «خیلی هم عیالوار است. به خاطر همین هم هست که زیر فشار است. تو همین تعطیلات نوروز که دیدمش، گفت فشار اقتصادی دارد کمرش را می‌شکند. نمی‌تواند از عهده خرج‌ومخارج آن‌همه عائله برآید. خانواده‌اش خیلی شلوغ است. یکی دانشگاه می‌رود، یکی مدرسه، آن‌یکی وقت ازدواجش است. دیگری بی‌کار است. خلاصه وضع روبه‌راهی ندارد. به همین خاطر نگرانشم». می‌پرسم: «چرا؟» می‌گوید: «به او مدیونم. خیلی‌ها در آن شهر به او مدیونند. برای خیلی‌ها کار جور کرده. پشت خیلی‌ها را گرفته. خیلی‌ها را به خیلی جاها رسانده. آدم دلش می‌سوزد وقتی می‌بیند حالا دیگر آن کبکبه و دبدبه سابق را ندارد. همین چندوقت پیش یک همشهری جلو همه اهل محل ضايع‌اش كرده و بعد هم راهش را کشیده و رفته. همه اهل محل هم ایستاده بودند تماشا. البته کسی به روی خودش نیاورده، اما هرچه باشد، برای او خوبیت نداشته». می‌گویم: «واقعا اسمش داش است؟» لبخند می‌زند و می‌گوید: «مثل هنر پيشه فیلم‌‌ها. چهارشانه و قدبلند». می‌گویم: «حالا چرا اینها را به من می‌گویی؟» می‌گوید: «همین‌طوری. گفتم شاید به درد فیلم‌نامه‌ای، چیزی بخورد. داستانش شنیدنی است. اگر روزی دلت خواست، سیر تا پیازش را برایت تعریف می‌کنم. یک جاهاییش خیلی تکان‌دهنده است. عکس‌های جوانیش را هم دارم. اگر خواستی برایت می‌آورم». می‌گویم: «بماند برای یک وقتی دیگر. اگر اجازه بدهی حالا می‌خواهم زنگی به دوستان دست‌چپی و دست‌راستی‌ام بزنم ببینم در چه وضعی هستند؟ شاید توانستیم هفته بعد همین‌جا دور هم جمع شویم. تو که مخالفتی نداری؟»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.