آینه
جمهوری اسلامی من جرّب المجرّب... مسیح مهاجری: ... جولاندادنهای چندروزه افرادی که نه انقلاب را میشناسند، نه برای اصول و آرمانهای نظام اسلامی ارزشی قائلند و نه قیمت انسانها را میدانند، چیزی را در یک جامعه قوامیافته تغییر نخواهد داد. اگر در اثر این بازیهای سیاسی ناپخته اتفاقی بیافتد این است که همه میفهمند حتی ادعای پایبندی این افراد به خواستههای رهبری نیز دروغی بیش نیست... این شخص، پا را از این هم فراتر گذاشته و خود را از تمام تخلفات هشت سال دوره ریاستجمهوری تبرئه نموده و همهچیز را به گردن مسئولان نظام انداخته است. هرچند روشن است او با این کار چه هدفی را دنبال میکند ولی لازم است این نکته را به مسئولان نظام یادآور شویم که اقتضای خودداری از برخورد با افراد متخلف و جایزهدادن به آنها همین است... شورای نگهبان نیز با تجربهای که در همین نشیبوفرازها کسب کرده و با آزمون و خطاهایی که پشت سر گذاشته، اکنون باتجربهتر از آن است که صاحبان پروندههای قطور تخلف از قانون و ضوابط را از مصادیق «رجال سیاسی» بشناسد و جامعهای را که از چاله خارج شده به چاه بیندازد. مهمتر آنکه تجربه هشت سال حضور همین جریان انحرافی در مصادر امور، عبرتآموزتر از آن است که بار دیگر کشور به چنین مهلکهای کشانده شود چراکه گفتهاند: من جرّب المجرّب حلّت به النّدامه.
اعتماد اصولگرایی مورد توجه مردم نبوده و نیست اسفندیار رحیممشایی: ... نامه من به آقای خاتمی نه انتخاباتی و نه بهنفع جریان اصلاحطلبی است. من از اصلاحطلبان تمجید نکردم. من نامه را صریح نوشتم و در پایان هم تأکید کردم نامهام پاسخ ندارد تا راه ایشان را برای بیپاسخگذاشتن نامهام باز گذاشته باشم. نظر من در نامه همان نظری است که سالها پیش داشتم و نظراتم مثلا نسبت به شش یا هفت سال پیش تغییری نکرده است. من در نامه هم نوشتم حرفهایی که میزنم حرفهای الان نیست و نوشتم که حرفهای امروز من سالها پیش در قالب تحلیل آرای مردم در سال ٨٨ گفته شده بود و من معتقد بودم و هستم مردم به آقای احمدینژاد رأی دادند برای اصلاحات بیشتر. در واقع مردم از اصلاحطلبان و کاندیدای آنها عبور کردند و آمدند به آقای احمدینژاد رأی دادند...
جوان
حرکت شایسته و آینده امیدوار حسن رشوند: ... جبهه مردمی نیروهای انقلاب فراموش نکند که جریان رقیب برخلاف شعار دموکراسی که سر میدهد، در یک رفتار الیگارشیمآبانه به صراحت اعلام کردند که کاندیدای ما رئیسجمهور مستقر یعنی آقای روحانی است و این برای همه گروههای درون جریان اصلاحات الزامآور است. عارف در مصاحبه اخیر با تغییر نگاه نسبت به چند ماه پیش که گفته بود نمیخواهد کاندیدای سایه برای آقای روحانی باشد و دلخور از رفتار خاتمی و طیف اصلاحات بود، به یکباره چند روز پیش اعلام میکند که کاندیدای اصلاحطلبان روحانی است و همه باید الزاما از وی حمایت کنند، باید برای نیروهای انقلاب یک هشدار باشد. هشداری که با همه اختلافات اساسی که دارند، میتواند عاملی برای همگرایی آنها باشد. طبیعی است که نباید آزموده را یکبار دیگر آزمود و اتفاق انتخابات 1392 بار دیگر تکرار شود. در چنین شرایطی دکتر جلیلی یا هر کاندیدای دیگری در مجموعه نیروهای انقلاب چه عضو جبهه باشند یا خارج از جبهه فعالیت میکند، باید بداند در صورت اصرار بر آمدن خارج از چارچوب معرفی کاندیدای واحد، آوردهای را برای آنها نخواهد داشت و نگاه تکلیفگرایی بدون نتیجه یعنی کاشتن بذر در زمین شورهزار خواهد بود... .
ایران وزنکشی سیاسی احمد شیرزاد: ... صحنهبندی انتخابات تاکنون این تصور را ایجاد کرده که رقابت پیشرو دو کاندیدای اصلی یعنی روحانی و رئیسی را در میدان خواهد دید و در کنار آنها برخی دیگر هم حاضر باشند. آمدن رئیسی بههرحال فضای جدیدی برای انتخابات پیشِرو ایجاد کرده و قدری از سردی فضا کاسته و بیرمقی آن را گرفته است. جناح اصولگرا اگر با توجیه ترس باخت وارد این رقابت نمیشد، هم به خود ضربه میزد و هم به کشور. انتخابات پیشرو هم در چهرهبندی عمومی خود یک وزنکشی تمامعیار است. در سویی، اصلاحطلبان و میانهروها و در سوی دیگر، اصولگرایان حضور دارند یعنی در فضای بالادست سیاسی هماکنون مجموع وزن حامیان روحانی بیشتر است و به نظر میرسد با توجه به کارنامه دولت احمدینژاد و تصویری که از مدیریت اصولگرایان در افکار عمومی وجود دارد، در سطح جامعه هم اوضاع تقریبا همانند صفبندیهای فعالان سیاسی و به زیان اصولگرایان است... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.