|

آینه

کیهان 43 روز تا انتخابات، رئیس دولت دوازدهم کیست؟! نامزدها یکی پس از دیگری از راه می‌رسند، برخی افراد به صراحت اعلام حضور کرده‌اند و در اطراف برخی شخصیت‌ها نیز گمانه‌زنی‌هایی مطرح است، در میان اصولگرایان در روزهای آینده نامزد نهایی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی معرفی خواهد شد و در اردوگاه اصلاح‌طلبان نیز با وجود حمایت از روحانی سخن از نامزدهای پوششی و ضربه‌گیر در رسانه‌ها مطرح است. با نزدیک‌شدن به روزهای پایانی فروردین ماه اخبار مربوط به انتخابات دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری، بخش عظیمی از فعالیت رسانه‌های مجازی و همچنین مطبوعات را به خود اختصاص داده است، از سویی با انتشار خبرهایی مبنی بر استعفای حجت‌الاسلام رئیسی از هیئت نظارت بر انتخابات، احتمال حضور وی در این رقابت تقویت شده و از سوی دیگر نیز رسانه‌ها گزارش‌هایی از اعلام حضور برخی افراد در انتخابات به صورت قطعی مطرح کرده‌اند. محمدباقر قالیباف شهردار تهران نیز طی اطلاعیه‌ای اعلام کرد « همان‌طور که طی نامه‌ای اعلام کردم هیچ درخواستی برای نامزدی نداشته و ندارم ولی تمام تلاشم را در جهت کمک به پیروزی گزینه مطلوب در انتخابات ریاست‌جمهوری به کار خواهم گرفت... .

ایران بارقه‌های شور انتخاباتی غلامعلی دهقان: ... تمامی شواهد حاکی از این است که حسن روحانی تنها گزینه اصلاح‌طلبان، اعتدالیون و اصولگرایان معتدل که ریاست مجلس آن را مدیریت می‌کند، است. آنچه مسلم است، انتخابات با وجود فضای کنونی به دلیل صحنه‌آرایی که کم‌کم ظهور می‌کند و تحولاتی که در روزهای اخیر و خصوصا دیروز رخ داده، انتخاباتی رقابتی و پرشور خواهد بود. خصوصا تحولات رخ‌داده روز گذشته در جریان اصولگرا بر این گمانه دامن خواهد زد و چیزی که بر دامنه این گمانه خواهد افزود، تحرکات احتمالی جریان طرفدار دولت دهم، چه در صورت رد صلاحیت و چه تأیید صلاحیت آقای بقایی است. این فضا هم می‌تواند زمینه مشارکتی بالا را فراهم کند و هم در دل خود، در صورت عدم دقت جریان‌های سیاسی زمینه‌ساز ایجاد تقابل‌هایی شود. امید آن است که همه طیف‌های ایران اسلامی با بهره‌گیری از تجارب خود به‌گونه‌ای عمل کنند که مصلحت ملک و مملکت در آن باشد. انتخابات آینده می‌تواند یادآور دوم خرداد 76 باشد که یکی از رقیبان فردای پیروزی اولین نفری بود که به فرد منتخب تبریک گفت، به شرط آنکه مصالح عمومی در جریان رقابت از یاد نرود.

رسالت تکرار یک ادعای دروغ مسعود علوی: ... آقای روحانی می‌فرماید زنجیرهای تحریم را با برجام پاره کردیم. اگر این زنجیرها پاره شدند پس اعتراف دستاورد «تقریبا هیچ» مقامات دولتی در مورد برجام چیست؟ اگر زنجیرهای تحریم پاره شده است پس تحریم‌های جدید که در مجلس نمایندگان آمریکا با پررویی تصویب می‌کنند چیست؟ اگر آمریکایی‌ها به برجام پایبند هستند پس مصادره اموال ایران در آمریکا و اروپا به بهانه‌های واهی چه معنایی دارد؟ نباید طوری حرف زد که به شعور مردم اهانت شود. کلید برجام کدام قفل را باز کرده است که با چشم سر قابل دیدن باشد؟ متأسفانه آمریکا با یک تفنگ بی‌فشنگ با ادعای «گزینه نظامی روی میز»، در برجام از دولت یازدهم امتیاز گرفت. دیپلمات‌های ما یا از این ترفند بی‌خبر بودند یا خبر داشتند. اگر بی‌خبر بودند که این ضعف واقعا حیرت‌انگیز است و اگر باخبر بودند و تن به امتیازدهی به دشمن دادند باید داوری دیگری درباره آن کرد. آمریکایی‌ها با این ترفند توانستند امتیازات نقد بگیرند و وعده‌های نسیه به ما بفروشند. متأسفانه رئیس‌جمهور نزدیک به چهار سال ذهن خود را مشغول به امور واهی از قبیل تهدید نظامی آمریکا و نیز اعتماد به واشنگتن در توافق هسته‌ای کرد و از مسائل اصلی و جدی کشور در حوزه اقتصاد و فرهنگ فاصله گرفت. این ذهنیت یک فرصت چهارساله برای حل مشکلات کشور را به صورت بنیانی گرفت.

اعتماد دستاورد دولت یازدهم بازگشت اقتصاد به ریل هادی حق‌شناس: ...دولت دوازدهم در شرایطی در سال جاری استقرار پیدا می‌کند که بهترین بستر برای اجرای برنامه‌های دولت فراهم شده است. به عبارت دیگر، در چهار سال گذشته اقتصاد ایران به ریل اصلی خود بازگشته و اکنون کافی است دولت دوازدهم با انتخاب مدیران متبحر، قوی و پرانرژی راه را ادامه دهد. ذکر این نکته ضروری است که طبعا انتظار مردم و کارشناسان از دولت یازدهم بیش از وضعیت فعلی بود؛ انتظار این بود نرخ بی‌کاری هم تک‌رقمی شود، از شرایط پسابرجام بهتر استفاده شود، تصور می‌شد بخش مسکن بیش از چهار سال در رکود نماند، مطالبه این بود که بخش معدن وضعیت مطلوب‌تری پیدا کند و شاهد خام‌فروشی نباشیم؛ اما در مقایسه نسبی چهار سال دولت یازدهم با هشت سال قبل از آن شرایط را می‌توان مطلوب ارزیابی کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.