|

سه اشتباه جدی

بهروز غریب‌پور

به‌ خاطر دارم که چند سال پیش و هم‌زمان با طرح انتخاب شهردار مدرسه، دانش‌آموزان کاندیدای این مسئولیت با وعده‌های عجیب‌وغریبی وارد میدان شده بودند. یکی از آنها گفته بود در صورت رأی‌آوردن درس ریاضی را حذف می‌کند، دیگری وعده نواختن ساز در مدرسه را داده بود و آن دیگري گفته بود که در صورت رأی‌آوردن هر روز صبح با خودش نان بربری برای صبحانه بچه‌ها می‌آورد! مخالفت من با این طرح، به خاطر آن بود که شواهد و قرائن نشان می‌داد بسیاری از دانش‌آموزان در مرحله عاطفی و خام «انتخاب» هستند. به نظر می‌رسد این موضوع فقط مختص به آن رده سنی و در انتخاب شهردار مدارس نباشد، بلکه نگاهی به روش‌های اداره شورایی و سپردن امور به طیف گسترده‌ای از نظرات و استفاده از برایند آنها برای بهبود شرایط اجتماعی جوامع مختلف در طول تاریخ با فراز و فرودهای فراوانی همراه بوده است. بنابراین ما در حقیقت داریم در زمینه انتخاب، تمرین می‌کنیم و این عرصه در هر انتخاباتی به صورت فرصت پیش‌روی ما قرار می‌گیرد.

امروز نیز ما در شرایطی قرار داریم که در مواجهه با انتخابات شورای شهر و روستا دچار سه اشتباه جدی هستیم. ما در انتخاب، در کاندیداتوری و در روند کار، نیاز به آموزش بیشتر و فاصله‌گرفتن از تصمیمات عاطفی داریم. در انتخاب، ما به دنبال چهره‌ها می‌گردیم. درحالی‌که یک وکیل کارآمد، یک کارشناس امور اجتماعی متبحر و یک شهرساز چیره‌دست هیچ‌گاه به اندازه یک فوتبالیست، یک بازیگر، یک خواننده و... شهرت ندارد. ما برای انتخاب به سراغ گروه مشهور می‌رویم و از کسانی که بر مؤلفه‌های اداره یک شهر مسلط هستند، چشم می‌پوشیم. از سوی دیگر، کسانی که کاندیدای شورای شهر می‌شوند نیز نوعا در خود این بضاعت را نمی‌بینند که برای اداره امور متنوع شهر، وارد این نهاد مدنی شوند، آنها برای کسب قدرت یا مقاصد دیگری پا در عرصه انتخابات گذاشته‌اند. نگاهی به فهرست‌های مطرح‌شده در این انتخابات نشان می‌دهد بخش عمده کاندیداها، بدون هیچ سابقه تمرینی در اداره شهر، کاندیداتوری خود را اعلام کرده‌اند. از یاد نبریم که اتفاقات اخیر شورای شهر تهران نشان داد که بدون تردید، هرگاه یک موضوع اجتماعی (مثل اداره شهر) به یک امر سیاسی بدل شد، دودش به چشم مردم می‌رود. چه‌بسا حقایقی بود که اگر بدون اصطکاک‌های سیاسی مطرح می‌شد، به‌نفع مردم این شهر بود و می‌شد از آن تهدید یک فرصت بالقوه برای اداره بهتر تهران فراهم كرد. جمیع این موارد به من یادآوری می‌کند که اگر هر انتخاباتی را یک تمرین در نظر بگیریم، نمره ما هنوز پایین است و عجیب اینکه در این زمینه صداوسیما نیز به‌عنوان یک رسانه فرهنگ‌ساز کوچک‌ترین قدمی برنمی‌دارد و سعی نمی‌کند از سنین پایین به افراد جامعه آموزش درستی در حوزه «انتخاب» و سه رکن آن بدهد. اگر بدبین بودم، می‌گفتم چنین استدلالی من را به شرکت‌نكردن در انتخابات شورای شهر رهنمود می‌کند اما از آنجا که من بدبین نیستم، اظهار امیدواری می‌کنم که شرکت در این انتخابات نوعی تمرین و آموختن نحوه مشارکت درست ما در سرنوشت شهرهای کوچک و بزرگمان باشد. بازنگری در نگاه ما به موضوع انتخاب می‌تواند یکی از دستاوردهای ارزشمند همین حضور باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.