آبیپوشان در پل طبیعت
بچههای اُتیسم با خانوادههایشان در لباسهای آبیرنگ اطراف پل طبیعت جمع شده بودند تا علاوه بر گرامیداشت روز جهانی اُتیسم، مسائل و مشکلات این بیماری را با یکدیگر در میان بگذارند و از تجربیات همدیگر استفاده کنند. جالب اینجاست که در چند سال اخیر، این بیماری که پیشتر کاملا ناشناس بود، به یکی از شناختهشدهترین بیماریها در کودکان بدل شده و خانواده خیلی خوب میدانند در مواجهه با یک کودک اُتیسم، باید چه کنند. یکی از خانمها که به همراه دختربچهاش در این گردهمایی شرکت کرده، میگوید: «در مشاوره ازدواج، اولین بار واژه اُتیسم به گوشم خورد؛ اما ازآنجاییکه فکر میکردم این بیماری ممکن است ارثی باشد، نگرانیای از بابت آن نداشتم تا اینکه دخترم به دنیا آمد و نشانههای عجیبی داشت. مثلا برخلاف بچههای دیگر، موقع خداحافظی دست تکان نمیداد، یک حالت افسردگی و ترس شدید داشت که خود را به شکل گریه عصبی یا فشردن دست به گونههایش نشان میداد. ما خیلی زود مهسا را نزد دکتر بردیم و مشاور مرکز کودکان تشخیص داد متأسفانه مبتلا به اُتیسم است». مادر مهسا نگران میشود که این اختلال ممکن است آینده و سرنوشت فرزندش را تحتتأثیر قرار دهد: «ولی بعد از دو جلسه که نزد مشاور و دکتر رفتیم، متوجه شدیم اگر نشانههای اُتیسم را در کودکی ببینیم و روند درمانی را آغاز کنیم، دخترم این مسئله را به خوبی پشت سر میگذارد». یکی دیگر از مادران حاضر در پل طبیعت زمانی به اُتیسم دانیال، فرزندش، مشکوک شده که دریافته او در حرفزدن بسیار تنبل است: «پدرش میگفت حرفنزدن دانیال به خاطر لوسبودنش است؛ اما یکبار در یک میهمانی، فرزند یکی از دوستانم که متخصص علوم مشاورهای بود به ما توصیه کرد دانیال را به مرکز مشاوره ببریم و در آنجا متوجه شدیم او به اختلال اُتیسم مبتلا است». شناخت کودکان مبتلا به این اختلال چندان سخت نیست؛ اما نباید هر کودک منزوی و آرامی را به این چشم نگریست. نشانههایی مانند خیرهشدن به یک نقطه، مشارکتنداشتن در فعالیتهای گروهی، شادنشدن از تشویق دیگران و بهطورکلی، امتناع از ارتباط چشمی از نشانههایی است که میتواند خانوادهها را به اختلال اُتیسم کودکشان مشکوک کند و باقی راه را باید با مشاوران متخصص این امر طی کنند. قدم بعدی چه میشود؛ وقتی بفهمیم فرزندمان به چنین اختلالی دچار است؟ رفتن به نزد متخصص و دوریکردن از روشهای سنتی درمان و البته دعوا و برخورد فیزیکی بسیار مهم است. کودکی که به این اختلال مبتلا است، پیش از هر چیز دارای نبوغ فوقالعادهای است که در صورت هدایت درست، میتواند به بهترشدن نگاه جامعه به او کمک کند. میان افرادی که به این گردهمایی آمدهاند، کودکانی دیده میشوند که در چهارسالگی میتوانند اعداد را به راحتی بخوانند، بشمارند، در بازی شطرنج مشارکت داشته باشند یا رنگها را با طیف گستردهای از تنوع ببینند و اسم ببرند. گردهمایی آبیپوشان در پل طبیعت تهران را کمپین «صدایم شو» به مناسبت روز جهانی اُتیسم به راه انداخته بود و این فرصت را در اختیار خانوادهها و فعالان اجتماعی قرار داده بود تا در یک فضای صمیمی، تجربههایشان را در برخورد و مواجهه با کودکان مبتلا به این اختلال با یکدیگر در میان بگذارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.